10,627 datasets found

Marlow:

Dat Huus is nu afbrennt, wo dat wäst is. As ik 5/6 Johr olt wier, dor hett de Schoster Topp Hochtiet hollen. Ut den Wesselbarg, - dee is binah an'n Weg, - wo de Schüün up steiht, bi den Judenkirchhof, dor sünd Zwerchen rutkamen. Den'n Schoster sünd de Lebensmittel knapp worden (auf der Hochzeit). En Scheper hett em secht: Ja, di sall dat wol knapp warden, de Zwerchen nähmen di jo allens weg. De Scheper hett wat brukt, dat de Zwerchen wegbläben sünd.


Kückstock, Marlow, 7.8.09

[13105] Zwerge: Hebamme-Gevatter, Hochzeit

He ward sien Johren wol hatt hebben to'n Wandern

[4165] Gälknoeker: Geist

(zuerst: ik hadd binah secht Huss) (mea sponte N.1)?: ja. certo) Niklot is jo ümmer räden, hett isen verkihrt beslahn. toletzt hebben se em to hollen krägen.

1) Niklot.

Wilhelms het vertellt: in'n Strelitz'schen bi Feldberg hen, hebben Höckers all hakt. Ümmer ropen: "De Tid is hier, öwer de Minsch noch nich." -- Kümmt 'n Weber antolopen ut'n Dörp, [de] Mütz in de Hand, sweit't so dull. will baden in dat Waterlock. Se willen em nich baden laten, se hollen em all trügg. Dor segt he: "Na, wenn he nich baden sall, sälen em doch ens Water ut dat Lock hahlen." Süllen sinen Hot nehmen (ken Geschirr bi sik) -- faciunt. -- As he dat drinkt, föllt he üm, is dod.

Up'n ollen Hof in Tüzen, dor hebben se Geld funnen.

[10049] Ort, wo Schatz

en Fürst, ik glöw dat is de oll Kaiser Wilhelm I., hett na Käd´ drägen müsst, hett dee nich wat gegen sinen Broder maakt.

= Frevelsage, Motiv: Kette tragen, s.d.

Vadder hett von Gk. vertellt; ob dat nu to Vadder sin Tiden wäst is, weet ik ok nich.

Gälknoeker

[4535] Gälknoeker: Glaube / Unglaube

se hett secht:
ewig ..... dauert lange, an semmel hebben de lüd' se rüken laten // äten hett se nich mihr künnt.

[7183] ewig leben

De ollen vertellten:
de beiden räubers in Rüting hadden een büx hatt. (de kirch in Diedrichshagen is jo dicht bi). wenn een na de kirch hett hen wullt, hebben se de bücks öwer de bäk röwersmäten. een üm 'n annern sünndag is ümmer jeder to kirch gähn.

Dat Diert hett sik verfangen mit de Lewer, mit de Lung', mit dat Hart.

Aus Leussow 1887.

[10419] Verfangen

Se hebben Rullwitzborn utmäten wullt, hebben twee Hakenlinen tohopbunnen. As se uptrecken is dor 'n groten Zägenbuckskopp mit de groten Hürn an wäst. Dat haklsen is weg wäst.

[3637] Ausmessen

Zarrentin wier all mal ünnergahn in'n Schallsee, würd ümmer secht.

[6029] Untergegangene Stadt Zarrentin im Schallsee

Verfangen beim Vieh.

Hast du die verfungen in Wind

dann erholl die dat Kind

Hest du die verfung'n in Fauder

dann erholl die de Mauder

hest du die verfung'n in Water

dann erholl die de Vader.

Im Namen etc.

(Dabei das Tier vom Kopf aus nach hinten streichen)


Von Organist Weck, Grevesmühlen

[11049] Verfangen beim Vieh

Zwei Tagelöhner mussten als Kuhlengräber arbeiten (das ging Reih um) und 6 mussten tragen; das ging auch Reih um (20 Tagelöhner waren da). Einer ist dort gewesen, wenn er (die Grenzglocken) geläutet hat, hat er das den nachfolgenden immer gesehen. Der ging nicht mehr zum Läuten.

Twee Dagl. müssten Kuhlengräwer sien (dat güng üm) un 6 drögen - dat güng ok üm (20 Daglöhner wieren dor) Een is dor wäst. Wenn he lürrt hett (de Scheidklocken) hett he den negstfolgenden ümmer secht. dee güng nich mihr hen na'n Lüdden.

Wo Lindmannshof (Eigentümer) liegt (bei der Krappmühle) soll ein Lindwurm gehaust haben. (Daher der Name.)

Wo Lindmannshof (Egendümer) licht (bi de Krappmöll) sall 'n Lindworm haust hebben. (daher der Name.)

[4866] Namensgebung Dorf: Lindmannsdorf

Göhlen:

Weil oewer de Zwergen sonne Geschichte maakt hadden (Kindertausch), würden sei von dei Lüd' verfolgt un würd ehr väl tausett't. Dorüm wullen dei Zwergen utwannern. Eines Dags koem ehr König bi den Fährmann in Doems an un froeg em, ob hei wol ein Last oewer de Elw' setten wull. Dat müßt oewer von Sünnenunergang bet Sünnenupgang gescheihn. Dei Fährmann wier dormit inverstahn. Du güng dat los. Dei König seet up'n Schimmel un höll an 'n Äuwer. Dei Fährmann sehg nicks, oewer hei markte doch, dat sien Fähr 'ne grötere Last kreeg. Tauletzt rööp hei: hollt! un führte an dat anner Äuwer. Dit bleew nu ümmer so bi bet Sünnenupgang. Dat letzte Mal steeg dei König ok mit up dei Fähr. As hei roewer wier, dunn fröög hei den Fährmann, ob hei seihn wull, wat hei oewersett't hadd. - Ja, seggt dei Fährmann. - Denn süll hei em man mal oewer dei rechte Schuller kieken. Dunn sehg hei, dat dat ganze hannöversche Land vull von Zwergen wier, jeder hadd sien Bünnel up'n Nacken. - Wi trecke nu weg na Lappland, säd dei König. Von dei Tiet an sünd dei Zwergen hier verswunnen.


Lehrer Klüß, Göhlen, 1932

[12105] Zwerge: Abzug

Kratzeborg de Ritters wahnt, hebben rowt. Kraatz hett de Oberst heiten

Techow sall de Franzos' nich funnen hebben.

Der Scheidengänger ruft: "hi ha hupp, hier geiht dei Scheid grad rupp!".

[5165] Scheidengänger

In rodenkrog' hett ok ne räuberbann' haust. Herr von Bredow is dor ok eens mit sinen kutscher ankihrt. De herr will sik all uttrecken. De kutscher kickt na de koek rin, dor will sik 'n beten füer för sinen smölstaken halen. Dor süht he, dat dat mäten 'n groten kätel up hett mit'n banniges füer. He fröcht: Ja, dor soelt ji in ümbröcht werden. He tuckert an't finster un kricht sinen herrn rut, haalt rasch heu un stroh tosam, dat dat nich gliek ant raastern geit un jöggt af. De diern hebben se nich mit krägen. Nahst hebben se 3 schuss hürt.

[7880] Räuberbraut