74 datasets found
Place of Narration: Ribnitz-Damgarten

unsern Herrn Hasenlevin
den ist verlaufen sin bestes swin
der farkenvater, der sauermann1)
wer ihn empfängt, der hält ihn an
un bringt ihn wieder nach Alten Karin,
da soll ein gutes trinkgeld sin.

1) wahrscheinlich: dee sau ehr mann. s.Orig.

Stört.1) un Gm.2) hadden de Räknitz makt, würd ümmer segt.

1) Störtebecker
2) Gödecke Micheel

(Original nicht auffindbar)

Voß un wulf. – de voß hett schäten... wulf fröggt. dee heff ik fischt. lock in iw n swanz rinstäken. de wulf wippt all ümmer hoch. ne, du möst still hollen. ... sitt ganze nacht still... – treck man an...

[1429] Fische im Eis angeln

Schinnerhannes sitt inn krog. prester is dor to riden west. Krüger warnt ihn vor S.H.1). Pr.2) prahlt...... S.H. will ihn anführen. begegnet em 'n arm mann.... ob he de krücken nich missen kann....... ........(s.Orig.) sie ihm ab. krücken inn bom hungen, geht unner sitten, winselt.......pr. kümmt an. cur ? narrat: Ein Schelm habe ihm Krücken in ' baum gehangen. "wat he 't pird hollen künn". je, wenn' man nich bitt. Pr. krigt karbatsch her, klappt em por mit röwer. dat möt he uthollen. as pr. baben inn bom, sett sik SH up'n brunen. "jetzt ritt SH af mit 'n brunen".

1) Schinner-Hannes
2) Prester

[6926] Schinderhannes überlistet Pastor

Wenn se denn ankamen sünd un hebben de Pier halen wullt un em hissen wullt hebben mit de Hunn'. Öwer de Hunn’ hebben em nich anfaatt, wenn se ok noch so scharp wäst sünt. Keen Minsch hett em inlopen (= einholen im Laufen) künnt. So lütt is he man wäst, (monstrat) ganz gäl hett he utsehn. Bi den "Heibarg“, wo na de Hüüslers wahnen, dor sünd Widen wäst, an den Weg an jede Siet. -- Dor hett he sik de Telgen daalhaalt von een Siet den Weg un von de anner Siet; dee hett he tohoopbunnen. Dor hebben keen Lüd' dörchführen künnt, de Telgen hebben jo in'n Weg daalhängt. Wenn weck ankamen sünd, hett he (Gh.) dor stahn. Se hebben nich dörchkamen künnt, hebben ihrst afstigen müsst un de Telgen ut'neen knüppen. Denn hett he sik in de Hänn' klappt un ümmer ropen: "Dat schadt di nich, ...."

Gälknoeker

[4581] Gälknoeker: Streiche / bannen

Bornholm hett to Sweden hüert. De könig hett sik ne fru nahmen; König v. Dänemark inladt. wenn he den ihrsten danz mit sin fru danzen sall, will he em Bornh.1) schenken.

1) Bornholm.

[Einen] kleinen runden Hut hat er auf gehabt. So wie er beim Gälknoekerberg gewesen ist, ist er weg gewesen, dann hat keiner gewusst, wo er abgeblieben ist. Meine Mutter hat ihn noch gesehen, dass er dort hausiert hat, Vater auch. Laufen hat er gekonnt wie der Teufel.

Lütten runnen Hoot hett he up hatt. So wie he bi den Gälknoekerbarg wäst is, is he weg wäst, denn hett keener wüsst, wo he afblähen is.
Mien Mudder hett em noch sehn, dat he dor husiert hett, Vadder ok. Lopen hett he künnt as de Deutsching.

[3969] Wohnsitz Gälknocker

In Plummendorf hat ein Herr gewohnt, der hat Rewoldt geheißen, der Großvater von dem jetzigen. Der hat einen eisernen Ring getragen, er hat einen Jungen umgebracht.

In Plummendörp (Vorpommern) het ʼn Herr wahnt, de het Rewoldt heten, de Großvadder von dennʼ jetzigen. ⸢De⸣ het ʼn iesern Ring dragen, ⸢he⸣ het ʼn Jung ümbröcht.

Erzähler: Weidemann, Ribnitz, Kreis Ribnitz-Damgarten; Aufzeichner: Wossidlo, 1. 8. 1916.

In Parchow Herr hat die Leute in Ketten gekriegt und durchgepeitscht: da tobt es noch im Haus.

in Parchow herr hett de lüd' in käden krägen un dörchpietscht: dor towt da noch in huus'.

Als sie einen Wall von Zingst nach Prerow machten, haben sie eine Höhle gefunden und einen Gang von Störtebeker.

as se 'n wall makten von Zingst na Prerow, hebben se ne höhl funnen un 'n gang von St.1)

1) Störtebecker.

Stralsund is 7 johr von Wallenstein (?) belagert. Se hebben en oll soeg! an 't Uhr trocken, hett ümmer schrigen müsst. ...... dor is W.1) aftreckt.

1) Wallenstein

Dirn is to stadt gahn un hett semmel hahlt. de voß kümmt an. makt wat vör, as wenn he lahm wir. dor löppt de dirn achter am an. wilt kümt de has bi un hahlt sik n semmel rut up. dor will voß wat afhebben. has: „ se künn sik jo fisch angeln mit sinen langen swanz.“ holt sw(anz) nan water. früsst fast.

Wat nu de Räknitz is von pass af an, wat nu wisch is, na Marlow hen is jo all see wäst, dat is jo all holl dor. up'n Tressentiner fell' sünd grote lunken rin, dor hett he sik in verhählt. dor hebben se ehr schäp hatt.

Am hohen Ufer zwischen Saal und Niendorf hat Störtebecker seine Niederlage gehabt.

Ann hogen äuwer twischen Saal un Niendörp hett Störtebäker sien niederlag' hatt.

De häster kunn so geschickt bugen. duw het'n
koh hatt. "nu geht all ...." röppt ümmer: kuh ....

[1326] Elster kann geschickt Nest bauen

Is 'n mäten west wo? is lütt as ne fleig worden inn burken sett in Marienkirch In Stralsund) het ümmer segt: kener süll sik wünschen.

Wenn wir von den Konfirmandtenstunden in Blankenhagen kamen, dann mussten wir immer über den Gälknoekerberg. Dann graute uns immer, denn in der Höhle sollte Gälknoeker sitzen. Die Blankenhagener Kinder machten uns auch immer damit bang. Da ging überhaupt keiner gerne allein rüber. Einmal hat Gälknoeker einen da ganz nackt ausgezogen und nach Hause gejagt. Er hat sich vor Angst ganz zu Schanden gelaufen. Klein David Hauth habe ich auch gekannt. Er muss so um 1891 gestorben sein, er war wohl um die 70 Jahre alt, als er starb. Wenn wir Kinder fragten, ob Gälknoeker noch da sei, dann sagten die Alten: Gälknoeker ist nicht mehr, den hat der Blitz totgehauen. Zwei Hütejungen mussten immer zusammen hüten. Einmal kamen sie nicht wieder nach Hause. Dann haben sie mit allen Männern gesucht. Sie finden die Jungen unter der Brücke. Da hat Gälknoeker sie versteckt. Er ging sie alle an, zog die Leute aus, verdrehte Heuhaufen und saß den Leuten auf.

Wenn wi von dei Konfirmandenstun’n in Blankenhagen kemen, denn müßten wi ümmer aewer den'n Gälknoekerbarg. Denn grugte uns ümmer, denn in dei Höhl süll G. sitten. Dei Blankenhäger Kinner makten uns ok ümmer dormit bangn. Dor güng aewerhaupt keiner giern allein raewer. Einmal hett Gälknoeker einen dor ganz nakt uttreckt un tau Hus jagt. Hei har sik vor Angst ganz tau Schanden lopen. Lütt David Hauth heff ik ok kennt. Hei möt so üm 1891 storben sien, hei wier woll gegen 70 Johr olt, as hei stürf. Wenn wi Kinner frögen, ob Gälknoeker noch dor wier, denn säden dei Ollen: G. is nich mihr, den’n hett dei Blitz dothaugt.
Twei Heierjungs müßten ümmer tausamen häuden. Einmal kemen sei nich wedder tau Huus. Dunn hem’m sei mit alle Mann söcht. Sei fün’n dei Jungs unner dei Brügg. Dor harr G. sei verstäken. Hei güng sei all an, treckte dei Lüd ut, kiehrte dei Heuhümpels üm un hackte dei Lüd up.

Gälknoeker

[4220] Gälknoeker und Heu

Schepers hebben an de grenz hött. sünd por bück mang de sünd stridig üm de grenz un stöten sik ümmer uppe grenz. dor kümt de wolf an, denkt, dat is n schönen happen. geiht ran und frocht ehr, worüm se sik stöten deden. wi sünd stridig üm de grenz. ik sech hier un he secht dor. dor secht de wulf: ik will dat utmäten. naja denn stell di hier man hen. wi willen beid glik wid von em gahn, un wer toihrst ran kümt, de hett de grenz gewunnen. dor kamen se in sus antolopen un krigen den wulf dortwischen un stäken em de rippen dörch. ik warr ken narr sin, harr de wulf meent un jug dat wider utmäten. geit nan holt, geit ünnern boom liggen. secht to sik: du büst doch schön dumm wäst, du wirst wirt, dat hier een inn bom seet un smeet di mit n knüppelint gnick. en jung hürt dit, de sitt in den boom un smitt em. dor hett de wulf secht: man kann jo wol ken spaßwurt mihr reden.

Rauhg - , wenn du doot büst, krichst doch man 'n Hemd mit een Maug'.

de ewig jud' hett groschen in de tasch he keem oewer water all röwer ik meent ens, dat ik em sehn hadd; as ik von püttelkow to führen keem, sehg ik son lütten kierl mit 'n groten bort; as ik mi ümkiek wier he wech. heff em nich wedder sehn.