35 datasets found
Icelandic Keywords: Trúarhættir Organizations: Sagnagrunnur
Jón segir umtal um huldufólk hafa fallið niður; í strjálbýli er umræðuefni og tilefni til umræðuefnis öðruvísi en þar sem þéttbýlla er. Áður fyrr þótti fáviska að trúa á huldufólk. Jón segir frá presti, sem hann þekkti þegar hann var ungur, sem trúði á huldufólk en Jón var þá efins um tilvist huldufólks. Presturinn spurði Jón þá hvað það væri sem fólk sæi...
Hólsmóri var sendur Eiríki formanni á Ingjaldssandi. Eiríkur drukknaði í lendingu með öllum sínum mönnum. Hann hafði verið vanur að hafa með sér guðsorðabók á sjóinn en í þetta sinn gleymdi hann henni heima. Konan hans var mjög trúuð á þetta og þegar hún tók eftir því að hann hafði gleymt bókinni lét hún senda hana niður að sjó en þá var báturinn nýfarinn.
Amma heimildarmanns hét Sigríður Kristín Jónsdóttir. Hún var vel greind og var ljósmóðir. Hún talaði mikið um dularfulla hluti. Hún var mjög trúuð kona.
SÁM 89/1943 EF
Frásagnir og vísur eftir Stefán frá Hvítadal. Stefán var að falast eftir konu annars manns og gerði hann vísu um það; Hjónin sætti. Hann gerði vísur um Markús í Ólafsdal. Stefán var kaþólskur og fékk kaþólskan prest til að grafa barnið sitt og var þá barnið grafið upp og lúterskur prestur látinn jarða það; Mikið þeysir Markús. Stefán var gott skáld en...
Bjarni Ólafsson skipstjóri var einkennilegastur allra manna. Hann var mikill trúmaður. Heimildarmaður er viss um að trú gefi manninum mikinn styrk.
Helgi Péturs. Hann var mjög kunnur vísindamaður á sínum yngri árum og góður íþróttamaður. Þegar hann var á miðjum aldri fór hann að missa heyrn. Hann varð upp frá því að fara á Klepp. Hann snéri bakinu við vísindum. Hann vildi sanna það að menn myndu flytja yfir á aðra hnetti þegar þeir dæu. Hann skrifaði margar bækur um þetta mál. Hann taldi sig vera...
Draugasaga sem hún segist kunna um Kittabæinn, gistihús á jörðinni, en þar á maður að ganga aftur. Saga sem hún hefur bætt aðeins við. Trúir ekki á líf eftir dauðann eða á guð.
Faðir heimildarmanns var mjög berdreyminn. Um áramótin 1914 dreymir hann draum sem að olli honum miklum áhyggjum. Á þessum árum var venjulega ferðast með hest og vagn. Dreymir hann að hann sé á ferðalagi og er allt bjart í kringum hann. Mikið er um svartklædda menn en birtan kemur frá kirkjumýrinni. Þar sitja þrír menn en mesta birtan stafar frá einum...
Signingin
SÁM 85/494 EF
Ekki mátti róa á helgidögum; frásagnir
SÁM 85/441 EF
Skyggni og guðstrú. Heimildarmaður veit ekki til þess að menn hafi verið skyggnir. Mikið var trúað á Guð og Biblíuna.
SÁM 89/1846 EF
Jón segir að fólk dreymi að til sín komi menn sem það þekkir, ýmist dáið eða lifandi; hann er spurður út í aðsókn og mara, Jón er ekki frá því að það eigi sér stoð í raunveruleikanum; Jóni hefur oft fundist eitthvað í kringum sig sem eigi erindi, ýmist í svefni eða vöku; hann minnist þess að hann hafi rætt við móður sína þegar hann var rétt um fermingu,...
Um Sigfús Sigfússon. Hann var talinn vera heiðinn. Einu sinni kom hann að kirkjunni að Ási og þá sá hann að búið var að skíta fyrir utan kirkjuna og gerði hann þá vísu; Vel er alin herrans hjörð
SÁM 89/1888 EF
Hjátrú og trú. Trú á drauga og huldufólk var ekki mikil. Öll trú var farin að dofna. Guðrún og Kristín Hjálmsdætur voru trúaðar.
Föður heimildarmanns dreymdi draum og svaraði hann mönnum sem hann dreymdi á þennan hátt; Ég trúði á Guð föður, son og heilagan anda. Þeir töldu svarið fullnægjandi og gáfu honum til kynna að hann væri þar með laus.
SÁM 86/837 EF
Af trúboðum í Reykjahverfi
SÁM 92/3002 EF
Árið 1957 kom heimildarmaður að Einholti þar sem frænka hans bjó. Hún vildi sýna heimildarmanni völvuleiði sem var í túninu. Þegar þau koma að leiðinu þá segir heimildarmaður við hana að þetta þekki hann allt saman. Spyr þá frænkan hvort að hann muni ekki eftir því þegar valvan dó en heimildarmaður sagðist ekki muna það. Heimildarmanni þykir trúlegt að...
Guðmundur Sölvason fékk að hafa lóg í einum færabátnum í skipakvínni á Ísafirði. Þar hélt hann kost meðal annars fyrir séra Gísli Kjartansson. Gísli var aðstoðarprestur hjá Kjartani presti og bróður Gísla um tíma. Guðmundur og Gísli ræddu stundum trúmál sín á milli.
Spilamennska séra Þórarins á Valþjófsstað og afleiðing hennar. Þórarinn var vínhneigður og spilað var upp á peninga. Einu sinni ætlaði hann að messa á Ási en kom ekki til kirkjunnar því að hann hafði verið að spila um nóttina. Einu sinni kom hann mikið drukkinn og átti hann þá að skíra barn. Séra Þórarinn taldi Sigfús Sigfússon vera heiðinn.
Spurt um ævintýri og álagabletti. Móðir heimildarmanns sagði henni sjaldan ævintýri. Blóðakur var í Bessatungu. Upp úr honum miðjum stóð stór steinn. Ekki mátti slá grasið þarna. Ef hann var sleginn missti bóndinn bestu kúna sína. En maður einn hirti ekki um þetta og sló þetta og hann missti kúna um veturinn. Við þennan stein voru færðar fórnir.