Organizations
Keywords
There are no Keywords that match this search
Danish Keywords
There are no Danish Keywords that match this search
Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords
There are no German Keywords that match this search
Icelandic Keywords
There are no Icelandic Keywords that match this search
Place Mentioned
There are no Place Mentioned that match this search
Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
There are no Narrator Gender that match this search
De kinkhoestpomp op de Groote Markt te Haarlem Aan de Noordzijde van de Groote Kerk stond een pomp, waarvan het water een groote beroemdheid had als kunnende de kinkhoest genezen. Uit geheel Kennemerland werd dit water gehaald en evenals ieder kinkhoestmiddel zal het bij de patiënten, waarvan de tijd zoover was, wel geholpen hebben. Volgens chemische...
Hoe Zierikzee aan zijn naam kwam Dat met die naam van Zierikzee is dan al een heel eenvoudige zaak. Zoo klaar als een klontje. Kijk, dat ging zoo. In de grijze oudheid was er van Zierikzee natuurlijk nog geen sprake. Welnee, die plompe toren was er toen nog niet en ook niet de Noordhavenpoort met het zwaard van Mondragon in de gevel. Dat is ook nog al...
Het paard van Leiden. Toen de Meimaand van het jaar vijftienhonderd vier en zeventig Valdez het beleg sloeg voor de stad leiden — ten tweeden male, maar de burgers hadden niet geluisterd naar den raad van den Prins, om leeftocht te zamelen. —zag men de schaduw van den honger aan de lucht, en men ontzette zich. „Houd het drie maanden uit", zoo schreef de...
Hillegersberg Dat Holland in de vroegste tijden door reuzen bewoond werd is bekend. Zoo woonde er in de contreie waar nu Rotterdam ongeveer ligt een reuzin die Hillegond heette. Van haar man wordt niet gesproken en van haar verdere familie ook niet. Alleen haar naam is in de herinnering blijven voortleven. Dat kwam zoo. Die Hillegond dan had nog al last...
Een jong soldaat Hij was een jong soldaat, en de meisjes van Weert bezagen hem met blijdschap. Zoo ze hem ook al niet groetten, omdat hij niet meer op de wereld bezat dan zijn blozend gezicht, zijn rechte schouders en zijn blinkend geweer, toch mochten hem vele gaarne lijden. Maar hij wist niet, en daarom wellicht geschiedde het, dat hij zoo eenzaam liep...
Waar de Hollanders en de Zeeuwen vandaan komen Het is bekend dat de Batavieren in de oudste tijden ons land bewoond hebben. En dat ze naar hier kwamen zat hem in het zout. Niet zoozeer in de weiden en zoo, maar in het zout. Waar ze oorspronkelijk woonden, in de buurt ergens van het groote bosch Hercynia was een machtige rivier en uit het water er van werd...
Van eenen koster en eene kosterin Twee Sint-Bernards-kloosters waren er, niet verre van elkander, 't een was van mannen en 't andere van vrouwen. Allen in de kloosters leefden heilig in een heilig leven naar den regel der orde, en in elk der kloosters was een persoon, koster in het convent. Beiden waren ze vroom en van een geestelijk leven, ze hadden...
Zutphen
De waarschuwende visch In lang vervlogen dagen was de Vliete op Noord-Beveland een schoone haven. De schepen voeren er in en uit en de visscherij bloeide. De handel wierp rijke winsten af en de menschen werden er welgesteld. Nu is de Vliete reeds lang door de zee verzwolgen. Er is geen spoor meer van te vinden. Niemand zou u kunnen zeggen waar het was dat...
Zutphen
De vervloekte klokken van Breda. Het waren twee jonge menschen, Maria van Gavre en Jonker Walther van den Ulvenhout, en ze leerden elkaar kennen in de Meie des levens. Wee hen! Want toen hij voor zijn vader trad, om hem eerlijk te zeggen: "ik min Maria van Gavre," weerde de grijsaard hem af. "Ik mag het u niet toestaan!" "Waarom niet, vader?!" De oude man...
De meerminne Een meermin is een zeevrouw zooals iedereen weet. Ze leeft in het water en ze sterft daar. Wordt ze gevangen dan is dat meestal haar dood. Zoo is het gesteld met de meerminnen. Maar op Walcheren weet men u er toch nog meer van te vertellen. Ze leeft in het water, zeggen de boeren, zeker, ze leeft in de zee maar ze komt ook wel eens aan land!...
WAARAAN DE DOKKUMMERS HUN SCHELD NAAM TE WIJTEN HEBBEN. Eens was er een Dokkumer in den middag aan 't wandelen, zijn hondje aan een ketting, en zijn gedachten zoo vredelievend als een slaperige duif, toen hij eensklaps langs de straat ziende, terugschrok, of daar een brilsiang lag, die zich op hem wilde werpen. ,,Wee! wee! duizendmaal wee!' riep hij,...
Zutphen
Het ontstaan van Zielik- of Zierikzee Van alle Nederlandsche steden is zierikzee op de wonderlijkste wijze ontstaan. Een Eskimo uit Groenland vond het noodig verre reizen te ondernemen, teneinde later zijn landgenooten veel te kunnen verhalen. Want de eskimo's hadden wel eens gehoord, dat aan den anderen kant der zee al heel zonderlinge toestanden...
De Duivelsgracht van Gorinchem. Het is lang geleden, zoo lang, dat niemand meer weet wanneer. Er woonde toen in de stad Gorinchem een baron, statig van wezen, die een vrouw had en drie jongens. Zij leefden gelukkig en hun gedachten waren een voorbeeld voor hen, die het goede willen. De oudste der knapen was nog geen man na zijn moeder’s dood. Want zij...
Zuwaert, de Martelares van Dordrecht In de dagen, dat eindelijk Dordrecht en 't land daarom tot het Christendom waren bekeerd, woonde in de stad een vrome maagd, Zuwaert genaamd. Zij was arm, want in haar beurs waren slechts drie penningen, doch ze was rijk, want de drie penningen in haar beurs bleven, wat zij ook kocht. Om dit wonder was ze zeer blijde,...
De Willebrordus-put te Zoutelande Het was in de dagen toen Willebrord met plannen rondliep om naar Holland over te steken. Hij had gehoord van de heidenen daar en de heilige meende dat daar maar eens verandering in komen moest. Het werd tijd dat die menschen gekerstend werden. Op zekere dag scheepte hij zich dus met zijn volgelingen in en stak het kanaal...
Het spookhuis. Het is niet zoo heel lang geleden, dat er ergens bij Dokkum een spookhuis stond. Tegen twaalven 's nachts was er in een der kamers altijd een woest kabaal, en daarom had men er alle meubels weggehaald, omdat niemand daar wonen wilde. Alleen stond er nog een oud bed, waarvoor men inde weoning geen plaats vond. eens kwam er een oude, arme...
De heilige Amandus, Bisschop van Maastricht. In de dagen, dat Dagobert als koning van Austrasië heerschte, leefde er een heilig man, Amandus gehee- ten, die met zorg zag, hoe de koning een leven van lichtzinnigheid minde; en deze verstiet Gomatrudis, zijn gemalin. Toen bezag zich Amandus in zijn hart, en hij gevoelde met verheugenis, hoe boordevol het was...
Op de inundatie, voorgevallen anno 1682 Als men schreef sestien hondert tachentig twee, Soo wasser in Zeelandt groot jammer en wee, Op Paulus bekeeringe, en maandag daeraan Sach men Zeelandt op veele plaetsen besouten staen. Daar verdroncken veel menschen en beesten en honden. Wilt u bekeeren en aflaeten van sonden. Weest aendagtig en hoort verder myn...
De Witte Wiven van Tubbergen Eens, dat een vrouw uit Tubbergen uit den put water schiep, voelde ze plotseling, dat zich een kille hand op haar schouder legde. Ze wendde zich om, en ze zag tot haar schrik, dat haar wel twintig witte wiven hadden omringd. Groot stonden ze bij haar: nevelen, dreigend van vorm en gebaar. Ze kwamen dichter- en dichterbij,...
De ongewijde klokken van Swolgen. De Duivel houdt van verdorven zielen en van onge- wijde klokken. Hij vaart van zijn diepe woning naar de aarde, om een dezer schatten te veroveren. Hij ziet wel uit zijn oogen. Bewijs: de vele goede zielen, die hij opgeschreven heeft ter eewige verdoemenis. Bewijs: de slechtheid der menschen, die huichelen en bedriegn,...
