Fyrr á öldum bjó auðugur bóndi á Síðu. Hann hélt þrjá vinnumenn. Það var siður hans sem fleiri manna af Síðu, úr Skaftártungu, Fljótshverfi, Meðallandi og Álftaveri að fara í Kaupstaðarferðir á Eyrarbakka og Reykjavík. Sendi hann vinnumenn sína á undan sér og fór síðan degi síðar. Einn dag fór hann sem oftar degi á eftir lest sinni og hafði tvo hesta til...
Saga af Síðumanninum og Heiðabúanum.
Fyrir rúmum 40 árum bjó kona á Heiði á Síðu sem Rannveig hét. Hún var dóttir Jóns í Hlíð í Skaftártungu. Rannveig var ekkja og bjó með syni sínum, Jóni yngra, því Jóni eldri sonur hennar í Mörg á Síðu var þá giftur frá henni og öll hin börnin hennar. Einar sonur hennar bjó allan sinn aldur á Heiði. Svo bar til eitt kvöld, að hún var ein heima. Rannveigu...
Sigfús var mjög góður smiður en drykkfelldur. Hann fékk það verkefni að smíða Strandakirkju. Er hann var að höggva bitana til var hann drukkinn og gerði hann bitana of stutta. Fann presturinn rekið rauðaviðartré sem hægt var að nýta í nýja bita. Auk þess að vera smiður var Sigfús góður hagyrðingur og eru margar vísur til eftir hann.
more ...
Frá Sigfúsi snikkara á Eyrarbakka
Á bæ einum á Suðurlandi bjó ríkur maður ásamt konu sinni og dóttur, Ólöfu. Hún var væn og örlát. Einu sinni var hún að leika sér við hól þegar svefn sótti að henni. Hana dreymdi álfkonu koma til hennar og bað hana að gefa sér mjólkina úr kindinni sem hún ætti frá því farið væri að stía og fram að fráfærum. Í næstu sveit bjó vinur föður Ólafar, hann átti...
Ólöf álfabrúður
Einu sinni voru tveir bændur, annar frá Skúmsstöðum en hinn frá Stóru-Háeyri. Þeir áttu sinn áttæringinn hvor sem þeir létu ganga á Eyrarbakka. Um sama leyti lét Dísa teinæring ganga á Stokkseyri. Þegar hún frétti að skipum þeirra gekk betur að fiska en hennar þá brá hún sér um miðja nótt út á Eyrarbakka og tók færin úr báðum skipunum, fór með þau að...
Meinfýsi Dísu
Arndís var fædd um 1745 og var dóttir Jóns og Guðrúnar. Jón var kraftamaður og góður járnsmiður. Var talið að hann falsaði mynt. Kom kaupmaðurinn á Eyrarbakka eitt sinn til Jóns í þeim tilgangi að uppræta það mál. Fann hann peningamótið hans Jóns en tókst ekki að ná því af honum. Jón stundaði mikið selveiði og lét jafnan vanfæra konu sína lokka selina að...
Þáttur af Barna-Arndísi.
1. Ætt og uppruni Arndísar
Sigurður hét maður og var hann hafður til sendiferða af Austurlandi suður í Reykjavík og kallaður póstur. Einn vetur var hann á suðurleið í björtu veðri og fór Fjallabaksveg sem liggur fyrir ofan suðurlandsjöklana. Sá hann þá mann koma ofan úr óbyggðum. Var hann mikill að sjá og þykist Sigurður sjá að hann vilji hafa sinn fund. Hann grunaði þegar að...
Fjallbúi og Sigurður póstur
Einar umboðsmaður átti það til að vera grobbinn er hann kom þar, er hann var lítið þekktur og þá sérstaklega undir áhrifum. Var hann eitt sinn staddur úti fyrir Lefoliis verslun á Eyrarbakka. Þetta var á hálestum og var hann þar á gangi innan um menn og hesta. Þar voru meðal annars bundnir baggar á sex hesta, er lágu í röð og voru þetta allt hærusekkir....
Sagnir af Einari umboðsmanni í Kaldaðarnesi. III.
Ingibjörg fór víðs vegar eftir að hún var komin yfir miðjan aldur, og hafði lengi aðalaðsetur sitt á Eyrarbakka. Á þeim stöðum er hún kom á í ferðalögum sínum, skemmti hún fólki með söng og ljóðagerð, einkum ef skildingur var í boði. Enda þótt hvorki kveðskapurinn né söngurinn þyldi gagnrýni, græddist henni nokkuð fé með þeim hætti. Er hún var komin á...
Einu sinni var prestur á ferð yfir Þjórsá og kom við í búð á Eyrarbakka til að fá sér á pelann. Þegar hann gekk inn í búðina sátu þar inni tvær kerlingar. Önnur spurði hver það væri og hin sagði það vera Vogsósa-Grána. Eiríkur hélt áfram ferð sinni. Þegar hann kom að Hraunsá sá fylgdarmaður hans kerlingu koma hlaupandi á eftir þeim og bað prest að bíða....
Eiríkur og kerlingin
Guðmundur Thorgrímsen verslunarstjóri við Lefoliis verslunina var kunnugur Einari og háttum hans. Eitt sinn bað Einar um úttekt er hann var í skuld við verslunina og var honum neitað um úttektina. Vék hann sér þá að Thorgrímsen og hótaði að sleppa af honum hendinni, hann mætti fara á hausinn fyrir sér, hann myndi bara fara til Fischers og selja honum...
Sagnir af Einari umboðsmanni í Kaldaðarnesi. V.
Jón í Næfurholti fór eitt sinn í lestarferð til Eyrarbakka. Lenti hann þar í útistöðum við mann einn og tókust þeir á og skyldu í illu. Seinna þurfti Jón að fara af bæ og varð þar fyrir ásókn mannsins aftur en núna var hann afturgenginn. Fór Jón svo illa út úr þeirri viðureign að hann dó hálfum mánuði seinna.
more ...
Jón í Næfurholti og draugurinn
Heimildarmaður stundaði lækningar á Eyrarbakka. Varð hann var við furðulega atburði eina nótt. Varð hann var við að einhver þungi legðist ofan á hann og gat hann ekkert hreyft sig. Fann hann þá loðinn haus á koddanum fyrir ofan sig en þegar hann horfði sá hann ekkert. Daginn eftir kom miðaldra maður úr Villingaholtshreppi að sækja hann til sjúklings. Sami...
Sels-Móri
Ýmsar sagnir eru til um að fólk yrði stundum ofsareitt og hefði í heitingum, sem stundum urðu að áhrínisorðum. Var því mikilvægt að sefa það, áður en í óefni var komið. Þótti gefast vel að rista niður úr því og var því ráði eingöngu beitt við kvenfólk. Var þetta gert með þeim hætti að fötin voru rist í sundur með hníf að endilöngu bakinu, svo þær stæðu...
Að rista niður úr.
Rauðalækjar-Siggi segist hafa séð náskötu og skötusel og séu það hálfgerð skrímsli og óvættir. Hann sagði að margslags ódrættir og skrímsladýr væru til.
Náskata og skötuselur
Jón Ófeigsson bjó í Arakoti á Skeiðum og var ekki haldinn frómur. Hann átti konu og son að nafni Jón sem hann orti vísu um. Þegar hann, Jón Jónsson, varð eldri kynntist hann þjófnaði og eitt vorið hvarf hann. Hann stal t.d. fötum og fémætu frá Guðrúnu sem bjó í koti fram undir Eyrarbakka. Maður að nafni Þorlákur Jónsson kom í Ölvesi til að selja fatnað....
Arakots-Jón
Einar átti stutt að sækja í verslun á Eyrarbakka og fór þangað oftast aðeins með einn hest í taumi og lítið klyfjaðan, því innlögð vara og úttektir hjá honum voru jafnan í smáum stíl. Vildi hann þó láta sem mest bera á verslun sinni og fann sér jafnan eitthvað til afsökunar á því hversu lítil úttekt hans var. Kom hann eitt sin í verslunina til mjölkaupa...
Sagnir af Einari umboðsmanni í Kaldaðarnesi. IV.
Þegar Guðmundur kaupmaður á Eyrarbakka rak þar búskap með versluninni var tjörn ein í landareign hans sem samkvæmt gamalli trú mátti ekki slá. Tjörnin var loðin og lét kaupmaður slá hana. Tvö fyrstu árin missti hann sinn stórgripinn hvort árið. Þriðja árið lét hann slá tjörnina, en þá dó Jónína dóttir hans. Hætti hann þá búskap og sigldi.
Álagablettur hjá Eyrarbakka
Jóhann var fæddur 1872 og stundaði sjómennsku og vann við símavinnu. Draumkonu átti hann í þrjá áratugi. Var það heitmey hans frá í æsku. Rétt áður en hann dó dreymdi hann að konan kæmi til hans ásamt annarri stúlku og kvaddi hann. Réði hann drauminn þannig að hann færi senn að deyja.
Frásagnir Jóhanns Guðmundssonar frá Gamla-Hrauni
Einu sinni fékk enginn bakstur í Keflavík svo presturinn á Stað í Grindavík sendi tvo karla til Eyrarbakka eftir brauði. Það var í tilslegnum ílátum sem þeir kölluðu stampa. Þeir báru sinn stampinn hvor til baka en annar stampurinn datt í Mjöltunnuklifi og brotnaði. Þeir tíndu brauðið upp í poka og færðu presti. Nokkru seinna var karlinn, sem ekki hafði...
„Stampinn braut hann“
