De nachtmerrie, dat was ok zo iets raars. Dat heb ik zo vaak hore vertelle. Vroeger had je meer paarde dan vandaag de dag ... En dan had je paarde, geloven: of niet, die met losse hare de stal inginge en d'r met gebreje mane weer uitkwamme. Ik heb daar nooit een verklaring van kenne geve. Wat ze d'r tege deje weet ik niet.
De geruchten gaan in mijn familie dat mijn opa, de vader van mijn vader, zelfmoord heeft gepleegd door een kogel door zijn hoofd te schieten aan de keukentafel. En dat het mogelijk te maken had dat hij bij de vrijmetselarij zat.
vr 4 oktober 2002 D E T E L E G R A A F B I N N E N L A N D BINNENLAND ACTUEEL: NIEUWSPORTAAL Meisje (13) slachtoffer van groepsverkrachting AMSTERDAM - Een 13-jarige Antilliaans meisje uit Hoogezand is het slachtoffer geworden van een groepsverkrachting. Het meisje zegt woensdagmorgen door acht Turkse jongens te zijn verkracht en mishandeld, zo bevestigt...
Vroeger had je bij ons ok een oud vrouwgie, dat kon tovere, zeje ze. Ja, as de karn niet af wou komme, dan had zij 't gedaan. En zuk soort dinge meer.
Spotsagen en Spotnamen c. De dorpen op de eilanden: Hansweerd.
Brulapen
Hou de Damster in de hemel kwam
'n Damster komt veur de poort van de hemel, wil der stommegeern in vanzulf. Mor dat kon nait, orndat ter gain stee veur hom leeg was. 't Muide Petrus ook, mor hai kon tòch gain aander, dij der al zat, van zien stoul òfgooien.
De Damster mog even kieken, hou mooi 't wel was, mor din mos e weer vot.
Doar zugt e jandorie Delfsielsters zitten, op eerste rieg nòg wel, hou kin 't! Dij haren Petrus ook oareg wat wies moakt!
De Darnster bedìnkt zok mor even. Hai hòldt handen veur de mond as 'n trompet, en ròpt zo haard as e kin:
Schip in nood, schip in nood!
Aal Delfsielsters op slag noa boeten tou, om der 't eerste bie te wezen.
Nou was ter ruumte genog veur de Damster. Of ter ooit 'n Delfsielster weer inkomen is, dat is nait haildaal onmeugelik, mor tòch oareg wis hail stoer.
De Haas, de Olifant en de Walvis Op een dag maakte de haas een wandelingetje over de vlakte. Hij was op zoek naar nieuwe vrienden en botste daarbij op de olifant, die zich uitgebreid tegoed deed aan het sappige groen van de boomtoppen. “Hoi, broertje,” sprak de haas, “mooie dag, niet?” Maar de olifant vond vriendschap met een haas ver beneden zijn...
D'r is hier een vrouw geweest, die werd beschouwd als de toverheks. Ik ging om met d'r jonges. Die zeje zelf: "Me moeder ken de koppies op de tafel late danse!"
Pastoor hoort van iemand die dieren kan leeren spreken, zendt den koster met zijn hond er heen. Kost natuurlijk veel geld. Koster steekt het geld (ƒ25,-) in den zak en gooit den hond te water. Na een poos moet hij gaan zien of de hond al spreken kan. Maakt al goede vorderingen, maar het kost nog ƒ50,-. Eindelijk wil de pastoor de hond weer thuis hebben....
Ik waar naar Zevenbergen gewist. Ik had 't paard aan de hand. En ik zag daar zo'n zwart dier over 't land lope. Ineens ne plons in de sloot. Ik docht: "Daor zie 'k ne wonder".
De drie beeldjes in het Geuldal. Al vanouds her dreef Ruprecht, de wilde jager, zijn spel in het Geuldal, en rossend met zijn wilden stoet, bracht hij veel onheil, want wanneer de paarden, die wagens trokken of ruiters torsten, hem en de zijnen zagen sneller door de lucht, begonnen ze angstig te steigeren en menigmaal sloegen ze aan den hol. Zuid-Limburg...
Mien oom voer over on ’t Gendtse vèr. Op ’n keer most ie ’n geestelijke overbrenge. Drek toen ie ienstapte, zonk de boot diep, tot hos on de raand. Mien oom kost ’m hos nie overgeroeid kriege. Toe ze on d’aandre kant ware en de geestelijke uutstapte, lichtte de boot ienens op. En hé’j kos wer gewoon terugroeie.
Ja, verhaole over de weerwolf zijn er, maer ik wet 'r genen ene.
Je mot een drachtige merrie nooit voor een lijkwage spanne, dan verwerp die 't veulen.
Ik wonde bé’j Carolus Johannes Sterk opte boerderij de Lootakker. Ik was bouwmeister. Ik had de Lange Voor, zo hiette da perceel, umgebouwd. Dor zat veul puin [kweekgras] ien. Ik mos toen gon egge, mee vier pèrd vur de puineg. De pèrd hiette: de Max, de Poppie, de Flora en de Snel. Ik ken de name nog uut de kop. De pèrd ware kort gekoppeld. En durrum...
Spotsagen en Spotnamen. a. Het gewest
Hoghe van Dijcke,
Diep van Slijcke,
Die Cordewagen in die hand
Dat zijn die Heeren van Zeelant.
Dwergen
Maandag is een kwade dag. Een boerenknecht, die op Maandagmorgen uitreed om te ploegen kon zijn akker niet meer terug vinden. Na uren zwerven komt hij, heelemaal versuft, op het erf van den boer terug. Toen had hij pas in de gaten, dat er wat met hem gebeurd was, 't zweet brak hem uit. 't Is ook geen grap om van den als verleed te zijn.
Poortvliet Op “Pauluswerf”, een ofstie onder Poovliet werkte een knecht, een Braeber. Bie ’t peeënrien ni de kaaie, praat’n ie onderweg nog a ’s mit een ouwe vrouwe, die a kon ekse. Op ’n keer dat ’n wee onderweg was mit een voer peeën en toen a ‘t ’n verbie een viever kwam daer a vee waeter in stieng, wier ’t ‘n ineens mit ’t hêêle zootje in die viever...
't Woltersommer daipke Het is bekend, dat het heel lang geduurd heeft, eer de aardappel algemeen verbouwd werd. De boer, die gewoon was, tarwe en gerst te telen, zag er met minachting op neer. Het waren vaak predikanten, die inzagen welk een kostelik gewas ook de aardappel was; zij verbouwden ze in pasterijtoen; de arbeiders keken er wantrouwend naar en...
Dat was ok zo'n ouwe legende, de nachtmerrie bij de paarde, dat was 's nachts tekeergaan, de mane in de war.