Organizations
Keywords
There are no Keywords that match this search
Danish Keywords
There are no Danish Keywords that match this search
Dutch Keywords
There are no Dutch Keywords that match this search
German Keywords
There are no German Keywords that match this search
Icelandic Keywords
Place Mentioned
There are no Place Mentioned that match this search
Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
There are no Narrator Gender that match this search
Prestur er Jón nefndur, en ekki er þess getið hvar hann bjó. Hann átti dóttur er Sigríður hét, en ekki er þess getið að hann hafi átt fleiri börn. Það er sagt að Sigríður hafi verið vel að sér til munns og handa og með öllu karlmanns ígildi að hverju sem hún gekk. Eitt haust var það að Jón prest vantaði allt geldfé sitt og víða þar í sveitinni vóru vondar...
more ...
Sagan af Sigríði prestsdóttur
Fyrir rúmum 40 árum bjó kona á Heiði á Síðu sem Rannveig hét. Hún var dóttir Jóns í Hlíð í Skaftártungu. Rannveig var ekkja og bjó með syni sínum, Jóni yngra, því Jóni eldri sonur hennar í Mörg á Síðu var þá giftur frá henni og öll hin börnin hennar. Einar sonur hennar bjó allan sinn aldur á Heiði. Svo bar til eitt kvöld, að hún var ein heima. Rannveigu...
Biskup kom í verslun þar sem kunningi hans var innanbúðar. Biskupi sýndist hann rennblautur og spurði hverju sætti. Búðarmaðurinn sagðist vera skraufþurr og bauð biskupi að þreifa á sér. Siðar sama dag fór búðarmaður í skemmtisiglingu, þrátt fyrir aðvaranir biskups, því veður var gott. Veðrið breyttist skyndilega og fórst búðarmaðurinn þar.
„Hvar hefirðu dýft þér í, Larsen“
Fáum er það gefið að muna sín fyrri líf. Árið 1941 vann maður nokkur við höfnina í Reykjavík með verkamanni sem sagði að allt sem hendir hann í þessu lífi jafnist ekki á við það, sem hann hafði áður reynt. Þá var hann stórbóndi fyrir norðan, átti yfir þúsund fjár og var kvæntur ágætri konu. Þau höfðu margt vinnufólk og áttu nokkur börn og hafi hann síðan...
Fyrra líf
Bóndi bjó eitt sinn á bæ norður í Skagafirði er Jón hét, hann var fátækur og enginn búsýslumaður, en mikið hneigður til ferðalaga. Eitt haust er hann fenginn til að fara með bréf og sendingar suður í Reykjavík. Hann gengur suður fjöll og yfir Arnarvatnsheiði. Þar sér hann tvo menn á stóru vatni vera að veiða silung í vök. Rakki Jóns hleypur til mannanna,...
Jón bóndi og útilegumaðurinn
Gluggi þakinn hrímrósum er heimur í hnotskurn þrunginn dul og fegurð. Maður nokkur var svo einrænn og dulur í skapi að hann undi sér ekki innan um annað fólk. Hann bjó einn í húsi og fór nánast aldrei út fyrir hússins dyr. Bókakost átti hann góðan en þegar ár færðust yfir hann, varð hann leiður á lestri og eyddi tíma sínum í það að brjóta heilann um...
Hrímrósir
Skólapiltur keypti sér gamalt skrifborð í fornverslun í Reykjavík. Hann bar það heim til sín, þar sem hann leigði lítið risherbergi. Piltinum gekk illa að festa svefn og tók þá það ráð að telja kindur, sem oft hafði reynst honum vel. Hann var kominn að 999 kindum þegar honum var sagt skýrt og hátt að telja ekki meir, kindurnar væru búnar. Röddin var...
Röddin
Arndís fór í hegningarhúsið í Reykjavík árið 1771. Fangarnir þar áttu að venjast reglusemi og vinnu. Voru þeir látnir vinna mikið fyrir utan fangelsið. Eitthvað var af samlífi milli fanganna og varð Arndís fljótlega barnshafandi. Kenndi hún barnið Arnesi Pálssyni. Aftur varð hún síðan barnshafandi og kenndi hún það einnig Arnesi en ekki vildi hann gangast...
Þáttur af Barna-Arndísi.
5. Í hegningarhúsinu á Arnarhóli 1771-1775
Eitt sinn að áliðnu sumri, þegar Þórarinn var tíu eða ellefu ára, sendi fóstri hans, Þórarinn Böðvarsson, hann út í eldhús eftir ausu. Dyr voru á eldhúsinu fremur víðar og engin göng út að ganga. Fyrir gafli eldhússins voru hlóðir og uppi yfir þeim lítill gluggi. Á haustin var eldhúsið hart nær fyllt af mó, en nú stóð það tómt. Úti var bjartviðri, sól í...
Frá Þórarni gullsmið Þorsteinssyni (I)
Á árunum fyrir seinna stríð höfðu efnahjón í Reykjavík unga og lögulega vinnukonu, sem Kristín hét, kölluð Stína. Stína var léttlynd og skemmtileg og þótti húsfreyju nóg um þá eftirtekt, sem hún vakti hjá húsbóndanum. Stína svaf í herbergi uppi á rislofti en stigi lá upp framhjá forstofuhurð íbúðar hjónanna. Stuttu eftir að Stína kom i vistina fór...
Var Stína betri?
Veturinn 1947 var ég stödd í húsi hjá kunningjakonu minni í Reykjavík. Við höfðum gaman af því að spjalla um dulræn fyrirbrigði. Það hefur komið fyrir að ég hafi fundið sérstaka lykt undan komu einstaklinga. Nú bar svo til að ég fann mjög sterka lykt inni, svo ég segi við kunningjakonu mína: - Það er ég viss um, að hingað kemur brátt einhver, sem aldrei...
Veturinn 1932 til 1933 átti Halldóra heima í Borgarnesi. Þá dreymdi hana eina nótt að hún væri að lesa Morgunblaðið. Hún sá auglýsingu frá dönskum manni og þess efnis, að ef fólk hefði áhuga á að fyrirfara sér, en þekkti enga aðferð til þess, sem það sætti sig við, þá skyldi það tala við undirritaðan. Undir auglýsingunni stóð danskt nafn, síðan kom...
Listmálari í Reykjavík hafði lofað gömlum manni, kunningja sínum, að mála mynd af honum. Þetta dróst og lést gamli maðurinn áður en byrjað var á myndinni. Eftir jarðarförina varð listmálarinn var við umgang upp stiga að vinnustofu sinni. Þekkti hann fótatak hins liðna vinar síns. Bankað var hvað eftir annað að dyrum vinnustofunnar án þess að nokkur sæist...
Þegar Bretavinnan hófst fékk Reykvíkingur vinnu þar eins og svo margir aðrir. Þeir voru um tuttugu í flokknum og höfðu það frekar rólegt. Verkstjórinn var miðaldra Reykvíkingur, sem kunni nokkuð í ensku. Ekki hafði hann mikið álit á Bretunum og fannst sjálfsagt að þræla ekki mönnunum út í þeirra þágu meira en hann mætti til, nema þegar breska yfirforingja...
Sett í handraðann
Í októbermánuði 1955 var ekið mold yfir kirkjugarðinn í Skálholti til að hækka hann upp og jafna. Munu hafa lent undir moldarflaginu flest eða öll leiði í kirkjugarðinum. Til þessa verks voru þrír bílar frá Pétri Snæland í Reykjavík og einn krani. Eigandi fjórða bílsins var bifreiðastjóri úr Grímsnesinu. Ökumenn hinna bílanna voru Finnur, Guðbjartur og...
Skipið var smíðað á Spáni úr völdum viði og mjög til þess vandað í alla staði. Hét það upphaflega „Basterella“ og var fyrst í stað látið flytja þræla frá Afríku vestur um haf. Síðan fylgdi því ógæfa. Um aldamótin rakst norskt skip á það mannlaust úti á miðju Atlandshafi. Skipið var dregið til Álasunds og átti að nota það fyrir kolageymslu. En varðmenn...
Draugaskip á Siglufirði
Matthías ólst upp hjá séra Guðmundi og var þar ekki álitinn mikill gáfumaður en snemma fór hann að yrkja. Þriðja kona hans hét Guðrún og stakk hún af með honum þegar hún var höfð við að vinna við selgæslu.
Síra Matthías Jochumsson
Altalað var að Hjálmar Jónsson frá Bólu (Bólu-Hjálmar) væri göldróttur og kraftaskáld. Hann vissi fyrir dauða sinn og orti vísu stuttu áður en hann dó (sjá neðar). Einu sinni var hann dauðveikur og orti þá vísurnar: „Senn mun ráðin raunaglíman…“ o.s.frv. af miklum hita, og varð hann svo albata á fáum dögum. Eitt sinn átti að setja Símon Bjarnason...
Galdramenn á vorum dögum (4)
Í Kotvogi í Höfnum hefur verið útræði í ómunatíð. Þaðan var sjósókn mikill öll búskaparár, Ketils elsta, Ketils sonar hans og Ketils Ketilssonar yngsta, sem þar bjuggu hver fram af öðrum. Eftir dauða Ketils yngsta hélt ekkja hans, Hildur, út báti þaðan. Árið 1928 lét hún smíða inni í Reykjavík opinn vélbát. Hann hét Ketill. Hjá Hildi hafði verið í mörg ár...
Draumur Halldóru Ólafsdóttur
Langt er síðan menn veittu því athygli að ýmislegt í háttarlagi hrafnsins bendir til mikilla vitsmuna. Hann var talinn spáfugl og spekingur mikill og fara af því margar sögur. Það var talið ólánsverk að gera eitthvað á hans hlut. Margar sannar sögur fara um hrafnaþing á haustin og skipta þeir sér þá niður á framfærslu tveir og tveir, og drepa þar staka...
Hrafnasögur
