E: No, dan vertel ie mer.
S: Oh ja dat heb ik zölvn nog beleefd, toen was der bie oons ene Eenhuus, die had zo'n cafeekn.
E: Is dat in Aalbeargn?
S: Nee, vlak bie Slaghaarn, n cafeekn en doar gungn ze 's oavnds aait dansn en doar heuln ze bie sport ok ne mis en zoiets heuln ze doar, toen op nen oavnds warn der twee vrouwluu west en dee beide vrouwluu he'k nog goed keand en die hadn zegd, ze woln daansn, a zoln ze ok met de duvel daans en toen warn der twee keerls inkomn, of ze dansn woln; joawa, in t lestn warn ze langs de zolder danst en dat hef mie nog ene vertöln, die was niet katholiek den was Posthoorn, ook zo'n cafe en die har der ook west en toen warn ze langs de zolder daanst; toen hebt ze de pastoor ophaald en die hef net zoo lang ebid en die hef ze in ne rooin tukdoek metnömn. Toen mosn die vrouwluu veur boete veur de late kerk de kruusweg bidn en toen ik zo'n jeunkn was, zea ik teegn de vaa: (toen ik zeuvn acht joar was) wat möt die vrouwluu toch aait, die beide vrouwluu he'k nog wa kend van Eenhuus, die eene heetn Eenhuus en die ander, weet ik zoo nich meer, ma die is met Barg trouwd, die bidn aait de kruusweg en toen zea de vaa, dat za'k oe later nog wa er verteln en toen hef he t wa vertöln, zee hadn as boete - ..
E: Ie hadn t doar net owwer nen duvel in zonne buusdoek, zeadn ie, hè?
S: Ne buusdoek zegt ze doar.
E: Woar zol den pastoor den duvel dan hen hebn bracht?
S: Dee hef he lös loatn in zo'n ven achter woar wie vrogger woond hebt en dan mogn ze alle joar nen haanntred wieder op hoes an komn, mogn ze alle joar nen haanntred wieder op hoes an komn.
E: Dat kom ie vaak tegn in al dee verhaaln, hè, nen haanntred.
S: Nen haanntred mogn ze alle joar korter bie t hoes komn. Mar toen is den Eenhuus is störvn en toen lag he op stervn, mar he deur nergns wat an, fietsn warn der niet hè en toen hadn de buurn - de vaa wonn der vlak bie - dee hadn dan zegd. zee zoln de pastoor haaln, he har zegd, ze zoln hem mer ophaaln en toen is de vaa dee is op peerd sprungn en die is der hen veurd noar de pastoor, de pastoor mos eerst anspann met t riejtuug en de vaa was a weer umrend op t peerd, den hef vroger bie de huzaarn west en toen har he zegd: Eenhuus, had he zegd, de pastoor koomp deran. Een zucht en toen was he dood en toen hef de pastoor .. ze mosn hem bie oavnd begraavn, buutn kerkhof in n sloot, in n sloot, doar mos he begraavn wordn.
E: Umdat he nich heelmoal zoa goad har lewd.
S: Ja, precies, dat umdat doar zonnen raarn pruttel doar was.
E: Dus in de gewiejde eerde nich?
S: Nee, nee God schei toch oet. Doodgeboorn kinder mogn toch ok nich ... ne, nee

E: Dat zölfde, ie hadn net owwer hoolt oplaadn, datzölfde kan ok passeern as woar n kanaal wördt graavn. Dan zol der ok a n lechke vaarn.
Wit: Joa, dat heb ik nich, nooit zeen.
Bie Frontroth in Fleeringn en doar was destieds nog ne bruw in, in de stroat. Den is der no oet en doe ston der ok een op de bruw, god, ik har t hert achter vuur n hals zitn, ik deank, hoo mot ik doar no langs komn, ik kon neargns aans langs as ik mos owwer dee bruw. Ik deank, net zoo, dat geet ok wa good, ik goa der mer es opan. En wat was t doe? n Oold menneke har n brood haald van de bakker. En t kon nich meer. t Har t brood an n stok en t ston op de bruw, doe ben ik van de fiets goan en heb der n zetke metproat.
E: Mer ie warn geröst steld.
Wit: Doe ik der met proatn kon, wus ik wat t was, ik was ok mer n joar of twaalfn. En a'j dan alleen op stroat komn um n uur of tien half elfn, dan is t ok wa nen moeilikn weg.
E: He'j oe ok wa es mangs vuur niks bang maakt vuur nen boam of zoa? Of vuur nen toetn, wat doar lig te waain? Dus dat is t enigste zoal, da'j echt bang hebt west?
Wit: Dat ik echt bang heb west, nee dat kaan'k nich zegn.
.......
Dat blood is op n bitterelk kömn en n bitterelk dreg vandaag nog aait rode kroonn.
..........
Bruiloftsvers van mevr. Witbreuk-Duivelshof:
Hier zet ik mienn stok en staf
en nem de hood veur oe aln of.
Holde hundkes veur t blafn
en de bekers veur t lachn
Hen ie mie nich verstoan?
Dan kö'j mie de reedn anvoarn
De brugman en de broed
Dee stuurt mie oet
um de naaste familie bie mekander te zoekn
Boer en vrouw, zoon en dochter,
groot en klein, grof en fien,
alles wordt donderdag bie Jan Kienhoes en Marie Bosdwerger op de bruloft zijn.
Drink een glaasje bier of brandewijn, t mag ook wel glaasje jenever zijn.
En zoo'j t nich doot, is t ok wa good, dan tot n doonderdag.

E: Ie hebt t owwer ne laamp, owwer lecht, is oe dat wa moal passeerd, dat der nen veurbal oet de locht völ?
Wit: Joawa. Mer dat is ok niks bijzoonders at der nen steern van de locht ofvaalt.

Wit: Woar is dat gebuurd. Oons hoes was nog nich verkof en oonze groond en doe, zeg dan mer, braandn doarginder n lechtke, aait n lechtke en doar ha'w aait nen grootn mesthoop stoan, wee'j wa, zukke böam met twee peer veurn der tegn op en dan der wier of en dat mos dan al op t laand, doar mos ruumt vuur weazn. No en wat is no t geval? Doe oons plaats verkoft is, doe har oons Jens zovöl ceantn stiekum in n tuk, umdat dat toch almoal nich meer recht was, at ze nich noar vaar lostern, dan kondn ze almoal, doe ko'j ok nich meer boern, a'j wat buurt en n ander holdt t in n tuk, dan hol ie nich wat, doe har oons Jens zovöl geald in n tuk, dat hee ne boerderiej van oonze boerderiej - ja doar zatn der wa veer an - kon ofkoopn en dee laamp hebt wij a tien viefteen joar eerder zeen braandn, dan wusn ie nich wat en dan warn alle leu noar ber, we'j wa dan warn alle leu noar ber, dee der dan achter wonn, a'j dachn dat is den zien laamp of den zien laamp en dan kwam n ander wier boetn en zeg, mie duch, dat is den zien laamp, en n eenn zer zoa en n ander zer zoa, loatn brandn, loat net wezn wat wil. Mer toe Jens t hoes kloar har, doe was de laamp precies op dee stie. He hef der wa eerder brand. A'j t zeen kondn, vuur degene dee t zeen zol, t is net der noar, n een zöt en n aander zöt t nich. Dat is ok nich altied netzölfde. A'j der met twaalfn stoat hen kiekn, dat alle twaalfn t zeet.

E: Nen gooldn toafel zeg oe dat wat?
Wit: Nen goold toafel he'w bie oons vundn.
E: Doar zol nen gooldn toafel lign?
Wit: Joa.
E: Woar zol den zoawat lign dan?
Wit: An de oolde Almelose weg. Dan kom ie in Gammelke oet.
E: Van Oldnzel op Gammelke an.
Wit: Van Oldnzel op Gammelke an.
E: Is dat nich an t Gammelkerströatke dan?
Wit: Joa, dat is Gammelkerströatke.
E: En doar zol nen gooldn toafel. Of hebb ze doar wa es mangs graavn?
Wit: He?
E: Hebt ze doar wa es mangs graavn?
Wit: Graavn hebt ze doar wa genoog doan.
E: Doar hebt ze niks vundn.
Wit: Ze hebt doar de toafel nich vundn.
E: Mer doar an t Gammelkerströatke op n Tij, zegt ze dat doar, op n Tij.
Wit: Dat is no Tijdhof.
E: Mer doar hebt vroger grafheuvels legn. Dat doar vroger wat begraavn zint.
Wit: Dat lig wa veur de haand, dat is net bie de stad.
E: Mer doe was der nog genne stad.
Wit: Ze deedn ze doar toch ook nich begraavn.
-Toen was het bandje afgelopen-
E: Woar is dat gebuurd dan?

E: Pekkel?
Dochter: oalde pekkel, bewaarn dee oalde leu en at de jongs an t voetbaln kwamn, nen lap met oaldn pekkel umhen en dat he'j no nich meer, dat was goed veur kneuzingn.
Wit: Van t spek, dat wördn bewaard. Doar ko'j alle spiern met gangs kriegn. En ok veur t vee wa.
E: Woarum gebroek ie dat nich vuur oen voot?
Dochter: dat he'k nich meer.
Wit: Wiej hebt toch gen vearkn in t kuubn.
Dochter: mer laatst was der iemand veur de televisie en den har t owwer: dee plaankn, dee eekn plaankn, dee grieze plaankn, dat doar blood op was smeerd en dat dat dree eeuwn met kon, mer dat hef he volgns nie nich goed had, dat is deank ik ok pekkel west.
E: Ok pekkel.
Dochter: Dacht ik.
Wil: Dat osnblood van vroger.
Dochter: zol dat steark weazn, dat ze dan droe honderd joar zitn könt, dee plaankn?
Wil: Ja, osnblood dat is heel steark, dat blif heel lang zitn.
Dochter: ik heb der vaak an dacht hoo komt ze he bie dat lelke grieze, dat was op televisie.
Wil: Mer osnblood dat wördt nich gries.
E: Road.
Wil: Dat wördt rood.
Dochter: mer dee plaankn bint zoo verweerd zoo. Ja zoo. .
E: Gries.

Wit: .... mer de steenn bliewt aait wa op stie.
E: Mer at ze wa es groond bie woln habn? Dan kondn ze dee steenn wa es verzetn.
Wit: mer dan kondn ze n steen nich umroln.
E: Zoa zwoar was den.
Wit: Dan ging n steen deronder.
[18]
E: En at dee leu dan stöarvn? Dan kondn ze toch gen röst vindn?
Wit: He?
E: Dan kondn ze toch gen röst vindn in t graf. Dan kwam ze wier.
Wit: Dat zol nog wa metvaln, zoa ongeröst deank ik, at ze al nich zint.