Variant hierop: Jong echtpaar maakt tijdens vakantie kennis met ander jong echtpaar. Ze liggen elkaar uitstekend. Na enkele dagen, als de man wat grieperig op de camping achterblijft, neemt het tweede echtpaar de vrouw mee uit in hun auto. De man heeft ze nooit meer teruggezien...
Er gaat een disco uit. Een bende opgewonden, half- of heeldronken skinheads bedreigt de rustige bezoekers. Eén van hen weet nog net te ontsnappen aan een vent die hem met een ketting achterna zit. Het is kantje boord. Als hij zijn autoportier met een smak dichtgooit, blijft de ketting er tussengeklemd zitten. Vol gas spuit de bezoeker weg. Als hij thuis...
No. 242. Het Mariakapelletje in het gehucht De Voort onder Hilvarenbeek bestaat niet meer en het beeld is verdwenen. 't Was een "steenen stocxken", een paal, van boven tegen weer en wind afgedekt. Hierin was een nis uitgehold voor het beeldje. Vroeger kwamen er op drie achtereenvolgende zaterdagen of vrijdagen, de koortslijders om genezing bidden, en bij...
Onderstaande `waar gebeurde' verhalen heb ik ooit gehoord, maar ik weet niet meer van wie en wanneer.
Een jong, pasgetrouwd echtpaar is op huwelijksreis in Parijs. Terwijl de man 's avonds zijn hotelkamer [opzoekt] gaat zijn vrouw even om de hoek uit de automaat een pakje sigaretten halen. De man heeft nooit meer iets van of over haar gehoord. Spoorloos...
Loes: Kunt u misschien ook een keer het verhaal vertellen zoals u het kent van Johanna van Brabant. Bob: Zoals ik het ken tja, nou zoals ik het ken dat is eigenlijk hetzelfde verhaal wat Cees Remmers vertelt alleen iets uitgebreider en Jan Naaijkens zal het nog wel uitgebreider vertellen denk ik. Maar wat wij zo hier als gidsen vertellen is dat Johanna...
Nou dan zal ik us euh beginnen met het verhaal te vertellen Johanna van Brabant zoas ik dat heb gehoord. Ik woonde een paar dagen hier en het was mij opgevallen toen ik op het Vrijthof woonde in de ouwe pastorie. Dat daar om een uur of negen iets voorbij negen 's avonds een klokje luidde. Ik denk er is geen avondmis, d'r is geen viering in de kerk waarom...
DE DUIVEL VERJAGEN Een man uit Hilvarenbeek was van de duivel bezeten. Hij wilde daar vanaf. Daarom toog hij op zekere dag, samen met zijn broer, naar de paters jezuïeten om daar in retraite te gaan. Het was een lange reis en ze hadden dan ook voldoende brood meegenomen voor onderweg. Maar hoewel de bezeten man normaal goed eten kon, kon hij nu geen hap...
De naburen van de Westerwijk kregen van Johanna van Brabant het vruchtgebruik van de moer- en turfvelden in het Donkven, groot ruim 64 ha. Iedere bewoner van de Westerwijk kreeg een deel van de turfopbrengst, maar op 26 september 1918 vond de laatste turfverdeling plaats. Op die dag werd besloten het gebied te verkopen aan de Goirlese industrieel Eduard...
Een bijzonder klokje Johanna van Brabant was een hertogin. Ze leefde lang, heel lang geleden. Zij was een rijke vrouw, die veel land bezat. Ook hier in Brabant, ook hier in Hilvarenbeek waren vele grote akkers haar eigendom. Op een keer was zij op reis. In haar koets, getrokken door twee paarden, kwam ze door Hilvarenbeek. Ze was onderweg naar Vlaanderen....
No. 342. Iemand die 's nachts vóór het Spruitenstroompje te Hilvarenbeek in de moerassen verdwaald was, deed in zijn grooten angst de gelofte hier een beeldje van Johannes Nepomucenus op te richten als hij met diens bescherming veilig het dorp mocht bereiken. Hij hield woord en richtte een kastje op bij het voetpad de Burgstad. Dit is echter reeds lang...
In Hilvarenbeek is zij vooral bekend door een gebeurtenis uit 1390. Op de Westerwijk raakte zij met haar koets van de weg en dreigde weg te zakken in het moeras van het Donkven. De koetsier zocht eerst hulp in Goirle. Toen de boeren weigerden te hulp te komen wendde hij zich tot de boeren van de Westerwijk. Met ossen trokken zij de koets en de bejaarde...
Cees: Om te beginnen moet euh het hele verhaal toch euh nie helemaal naar het rijk der fabelen verwezen worden, maar hard is het nie echt te maken, het verhaal van euh die uitgifte van gronden. Maar ge moet da natuurlijk zien in de tijd, want wanneer gaf iemand grond uit. Kijk de grond, van wie was de grond, die van wie die de baas was. Die had de...
In 1390 hadden de bewoners van het gehucht Westerwijk de laatste hertogin van Brabant, Johanna, uit het moeras tussen Goirle en Hilvarenbeek weten te redden. Als beloning hadden zij het gemeenschappelijke bezit van de Donk gekregen, waaraan nu nog een houten kruis in de Westerwijk herinnert.
Onder de oudheden van Westerwijk behoort nog een houten kruis, dar er reeds in het jaar 1390 geplaatst is. Het dient ter herinnering aan een voorval, waarvan de schriftelijke oirkonde nog heden onder bewaring der bewoners van dit gehucht gevonden wordt. Joanna Hertogin van Braband namelijk, reisde in genoemd jaar van Brussel naar 's Hertogenbosch, langs...
Johanna van Brabant in Hilvarenbeek Op het pleintje van de Johanna van Brabantlaan, staat op een voetstuk van granieten keien, het beeld van een adellijke dame. Niemand minder dan de hertogin van Brabant, Johanna, ter ere van wie nog elke avond om negen uur het naar haar genoemde torenklokje klinkt. Volgens een onbewezen geschiedenis zou zij in 1390 door...
In 1390 verdwaalde Joanna, hertogin van Brabant voorbij Gorp, op haar tocht van Brussel naar ’s Hertogenbosch en kwam ’s nachts terecht in het naburige Donkven. De bewoners van het gehucht Westerick onder Hilvarenbeek redden haar en kregen tot belooning genoemd ven, dat tot vóór een paar jaren gemeenschappelijk bezit bleef. Als herinnering daaraan staat...
4a. De plaats is genoemd naar Hildewaris of Hilvaris, een gravin die tevens heilige was.
(Hanewinckel, II, 23)
4b. De bewoners verhalen graag dat hun dorp genoemd is naar de heilige Hilvaris, de kamenier van de heilige Oda, naar wie St. Oedenroode heet. Er zijn echter spotgeesten die beweren, dat Hilvaris de kamenier van Sint Juttemis was.
(Sinn. 1934: 129)
Een vrachtauto is geladen met zware stalen platen. De lading is niet goed gesjord. De platen gaan aan het schuiven. Eén plaat vliegt eraf en onthoofdt een motorrijder die er pal achter rijdt. Door de snelheid rijdt de motor door en passeert de vrachtwagen. De chauffeur ziet het onthoofde lijk op de motor en krijgt een acute hartverlamming.
Pezeriken De ingezetenen dezer gemeente voeren dezelfde spotnaam als de Loenhouters en de Desschelaars, doch de bijnaam schijnt hier veeleer een bespotting voor armoede te wezen. De pezerik van een geslacht varken wordt gemeenlijk aan arme lieden weggegeven. Waagt een vreemdeling het met een pezerik over de schouder door 't dorp te gaan om de...
Ze kwam mej vier lakeije
op weg nor d'n Anvèrs
dwars dur ons contereien
maar raokte in misère:
de koets wo niemer wijjer,
bleef stéke in 't slijk
totdat er ferme hullup kwam
van minsen ut die wèijk.
Refrein:
En as ik nà dè klôkske heur
in 'n café verdwaold
dan zing ik van die hertogin
toen uit het slijk gehaold:
Johanna van Brabant
Ha lang geleje pech
de boeren van de Westerik
die hielpen heur op weg
maar ik kan potjandome
nog nie mej pèrd en kèr
van hier zien weg te kome
ik zèi hier veul te gèr!
Bij 't gilde van Sebastiaan
wordt soms de pot vertèèrd
mee zunne rooie sjerp om
wordt dan de kèl gesmèèrd
en as we dan gaon schieten
wè wij bij Naoije doen
dan raok ik 's mèèrgens nog de roos
maar 's aovonds geen blazoen.
Refrein:
En as ik dan dè klôkske heur
in 'n café verdwaold
dan zing ik van die hertogin
toen uit het slijk gehaold:
Johanna van Brabant
Ha lang geleje pech
de boeren van de Westerik
die hielpen heur op weg
maar ik kan potjandome
nog nie mee pèrd en kèr
van hier zien weg te kome
ik zèi hier veul te gèr!
Soms gao bè mèin de pieper
d'r is wè aon de hand
en ik word fanatieker
van ied're groten brand;
en is het vuur bedwongen
d'n commandant gerust
dan wordt er mej un goei glas bier
nog efkes naogeblust.
Refrein:
En as ik dan dè klôkske heur
in 'n café verdwaold
dan zing ik van die hertogin
toen uit het slijk gehaold:
Johanna van Brabant
Ha lang geleje pech
de boeren van de Westerik
die hielpen heur op weg
maar ik kan potjandome
nog nie mee pèrd en kèr
van hier zien weg te kome
ik zèi hier veul te gèr!
ik zèi hier veul te gèr!
