[43:35] SW: [...] tot 1505, en dan wordt Singraven tien jaar lang een klooster. En daar uit die tijd stamt dus 't sagenverhaal van de ingemetselde non. 1505 komen hier de zuster Franciscanessen uit Oldenzaal, de begijnen van Oldenzaal. Die hebben hier eh tien jaar lang 'n klooster gehad- had te maken met Gelderse oorlogen. Onveilig, plunderend eh volk,...
[36:38] RK: Zou u dat laatste voorbeeld, Hans en Grietje, eens willen doen hoe hij dat vertelde? SW: Jaa... goh, hoe is de de... de moderne versie van Hans en Grietje... de de echte versie van Hans en Grietje? Waren kinderen geloof ik van de boswachter, hè? Ja. Kinderen van de boswachter en die eh, die woonden ook in 't bos, en die mochten natuurlijk niet...
[32:17] RK: Ga ik 't toch proberen, nog 'n keer: dat sprookje, van uw grootvader, lukt dat nog om een zo'n verhaal te vertellen? Zo'n sprookje, hoe hij dat deed, ongeveer. SW: Jaa, dat als je bij 'm in bed lag ofzo dan eh- dat laken dat dat, daaronder, hield hij dan omhoog enzo, dus dat dat daar gaat al iets van eh afgeslotenheid van en bijzonder- en dan...
Daarvoor is d'r ook iets vreselijks gebeurd, want hij was getrouwd met 'n baronesse, 'n jonkvrouwe, en die baarde 'n kind nadat ze 'n jaar getrouwd waren, en dat kind werd levensloos geboren, en de moeder stierf in 't kraambed. Ook die gebeurtenis, dus heel dramatisch, zeker voor die tijd, wordt in verband gebracht met de geest van de non die hier nog...
't Is zelfs zo dat eh 't verhaal wat ik daar van die Roessingh Udink heb gegeven, eh 't volgende is: hij zat op 'n avond hier, 'n mooie nazomeravond voor 't huis 'n glas wijn te drinken met de burgemeester van Denekamp. Hij ging naar binnen, hij wilde 'n sigaar ontvlammen boven de petroleumlamp, het was de tijd voor de electriciteit. Hij stootte per...
[25:36] SW: Want daar zijn later natuurlijk allerlei verhalen weer aan vastgeknoopt. [...?] Het allerlaatste verhaal dat daaruit ontstaan is is 'n verhaal van mezelf. RK: Dat vertelt u ook weer door? SW: Nou... niet zo heel vaak. Maar ik- daar kom je dan zelf op. We hebben eens gehoord dat hier in 1922 'n roofoverval heeft plaatsgevonden. Nou, dat was in...
SW: Hè, nee. Maar, dat geldt voor elke sage natuurlijk. En dat geldt- sagen, sprookjes, hebben 'n moraliserende strekking, hè? Hans en Grietje, die hadden niet van 't pad moeten afwijken, hè, dan was 'r niks gebeurd. Nou en en zou gaat dat dus- daarom werden ons vroeger als kinderen die sprookjes verteld, opdat wij leerden wat goed en niet goed was. RK:...
S: En dan op Singraavn, bie de Borg E: Borg-Beuningn? S: Borg-bos, doar steet ja zonne villa E: Dat is van Borg-Beuningn. S: Doar was ne oalde Chris-Jan ... den was doar rentmeester ... en 's oavnds at ze doar an de gang west warn, melkn, dat mos ja met emmers doar in n stal komn, doar was zo'n kamerkn, woar die melkbusn dan stundn en doar har n...
A.: Bie Elferman in Deernkaamp, doe mos ik owwer n Elfrink-diek, wat no almoal stroat is en doe fietsn ik doar ok langs, en dan was ik intuske, a’k wat heurn, dan was ik wa bang, no at der ne löcht mie temeut kwam, dan nog nich, zie hadn al van dee carbidlöchtn en dan zzzz dan warn ze mangs bezöpn, dan stun ie doar in t grote veald, och bang was ik ok...
Beierink: Kiek es, ik wet nich, of het woor is van van den Bosch (= een pastoor in Denekamp), ôp 'n breink, door is nen braand west, door is 'n hoes, is door in braand kömn en nô ja de hele Breinkstraot is practisch verbraand, hen, mer of ze nô pastoor van den Bosch hebt haald, ik wet 't ok nich, mer dat geläöw ik wa, hen, en doe har he zegd: "Dat hoes,...
Deurninger klaoster, door hef 't vrower ok speukt, in Deurningn, dat hef vrower 'n adelijk slot west, hè, doe hebt de zuster van Thuine, dee hebt dat koft en doe bint d'r eerst zusters inkömn, mer nô is ne zuster van aard nich bang, tenminste de meestn nich, nee dee nich.
"Godsvertrouwn".
Dat möt eer d'r deurhelpn, mer ik heb lange joorn, alsn wat d'r doon hadn in 't Daorper zeeknhoes, den tuin en alles wat ze te doon hadn, dan gungn ze mer efn naor ouns hen, zee daedn de wichter, dee ze ôp school hadn, de Keizer, dee woonn d'r kort bie ouns 'n breefke met, at pa dan môs komn, mer den eenn was a ne oorig ole zuster, met den kwam ik d'r owwer an de praot en dee wus dat nog good, dat dat wa werkelijkheid was west, oh, het hef d'r snachns ofgaon, slepn met kettns owwer 'n zaolder hen, mer door hebt ze ok wat an daon, door is ok ne geestelijke macht an te pas kömn. Kiek es hier, oons Leemn Heer hef zegd: "De poorten der hel zullen haar niet overweldigen". De kaerk, wel zint de kaerk?, dat zin wie, dan zeit ze ok wa es mangs van 't riek, wel is 't riek, 't riek dat zin wie en dee kaerk, dee hef eer leiders ok weer, net zao good as ne school en dee kerkelijke leiders, ja, nô verscheidene leu hecht door ôp 't aongblik nich völ weerde an. Mer dee hebt meer macht dan a'j maent. Dee zölt ze wa nich altied gebroekn däörmn. Nô lao'k mer zengn, ik gläö wa, at ze 't könt at ze eer achtervolgt, dan läöw'k wa, at ze dat doon wilt.
"Pastoor van den Bosch, den hef dee macht wa es mangs gebroekt"
D'r har 'n klaoster west, in 't Deurninger klaoster en door hadn twee zusters west en dee hadn gewoon west net as twee zusters en doe hadn zich an 't lest belowd wel 't eerst stäörf, den zôl ne bosschôp oet 'n hemmel stuurn, boe 't door was en woor he terecht was kömn. En dat ene dat staerft, mer d'r koomp niks, mer toe 'n maol, doe heur de zuster dee d'r owwerblewn was, dee heurde wat klopn ônder de vloor - zee was an 't dweiln - en dat har a 'n paar daag gaon en doe vertaelde ze dat an de overste en dee gung met en lôstern, mer dee kôn niks heurn, alleen dee zuster, dee heurde dat en doe wör de parochiegeestelijkheid in kennis staeld en dee komt ok, heurt ok niks, zee hadn dan zao maakt, zee zôl vraongn, wel of dat was en dat har ze ok doe ok daon, zee zôl zik bekaend maakn. Zee har zegd, dat zee 't was, zee was weer kömn um dee belofte te volbrengn, mer zee zôl toch nooit gen ofspraakn meer maakn, want de weg van de hemmel naor de eerde hen, dee was heel moeilijk.
