Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Icelandic Keywords

There are no Icelandic Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Narrator Gender

There are no Narrator Gender that match this search

close
27 datasets found
Dutch Keywords: voorloop Organizations: Meertens Institute Place of Narration: Gendt
’t Geet over ’n droom, die ’n vörbeduisel was. Ik was op ’n zaterdagoavend op de gewone tied, ongevèr elf uur, nor bed gegoan. Ik wier um zowat één uur wakker. Vör die tied had ik gedromd van een grote vis, die nor mien toe kwam zwemme. Ik het toe de lamp ongestoke en ’n poos gewach en zie toe wer ien sloap gevalle. Ik dromde wer over de vis. Hé’j kwam...
Ze hemme vroeger duk verteld, da ome Jan, ’n bruur van mien schonvoader, mitten helm gebore was. Zo iemes kan van alles van teveure zien.
Mien schonvoader het duk verteld, dattie ’n keer soaves van de stenove kwam en toe duidelijk zag, dattet huus van Doeleman ien de Nimwegsestroat ien braand ston. En toetie d’r nève kwam, was er niks te zien. Mar twee dage lotter brien ’t wel af. Mien schonvoader hiel altied vol, as wé’j zèje, da we ’t nie gleufde, dattie ’t beslis goed gezien had en twee...
Ik kwam van Winsen af. Op de fiets. Ik was nor mien onstonde vrouw gewes. Toe ’k met de pont de Woal over was en den diek over reej, hörde en zag ik heel veul meeuwe. Ze ginge mee mien mee en ze bleve mar krijse. Da veurspelde kwoad. Nie lang dornoa brok den oorlog uut.
Ik het ’t meegemak ien mien trouwdag [tijd dat verteller getrouwd was]. Voader was èrg ziek. We** mosten um de beurt snachs wake. Ik was wezze kieke. Mar ze zèje: “Wé’j zulle vannach wel wake. Go gé’j mar nor huus. Gé’j het gisternach ok al gewaakt”. Ze bleve mee z’n drieë wake. Dan duurde de nach nie zo lang. Toen ik thuus kwam, had de vrouw de koffie...
As de ule soaves roepe: “Koet-piwieuw; koet-koet, pieuw-pieuw”, dan kumter gaauw ’n dooie. Da heb ik zo duk heure vertelle. Mar ik weet niet, of ’t wel es ooit uutgekomme is. As kleine jonge was ik wel bang vur ’n uul.
Zi zèje vroeger wel ’s, as ’n uul ruup, ’n hond jank en ’n ekster over de weg lup, ista ’n slech teike. Teminste, as de ekster rechs van ou trippel. Da’s nie goed. Want ze zegge: “Hoe rechter, hoe slechter”. Vgl. Bandopname III, verhaal 3.
We moste vroeger bé’j ons thuus telegramme bestelle. Op ’n oavend moste we nor de Zandbèrg, achter opte polder. Nor de stenfabriek, ge wit wel. Jan Joosten en Hend Bannings, jonges bé’j ons uut de buurt, zoue ekkes meegoan. We ware zo’n joar of achttien, negentien oud. Twee van onze hund zoue ok mee. Toen we terugkwame en op zo’n trèj of vijf van ’t hekke...
D’r brien ’n keer Den Ouwen Dollen Hoed af, ’n herberg in Hulhuze. Inkele dage van teveure hadden ze ’t vuur al over ’t dak zien lope.
Vroeger vertelde ze wel, dat “die en die”, inkele vrollie, hekse ware. ’t Ware altied lilleke ouwe vrouwe. En ze kosse iemes behekse. Mien moeder het mien wel es verteld, da ik as klein kiend ok beheks was gewes. Dör ’n burvrouw. Toe ik nog zon heel klein kienje was, ik loai nog ien de wieg, was ’k es èrg ziek. Ik ha helemol gin mach mer. Ik kos mien eige...
Op ’t Hogeveld wonde Jan Willemse, timmerman. Die ok liekkiste miek. Grötmoeder wonde ien ’t zelfde huus. Mar wel apart. Grötmoeder hörde soms snachs wa stommele, wa rommele, sloan, hamere, planken vielen um, en zo wa. ’t Was net of Willemse on ’t timmere was. Mar ’t was overal donker ien ’t huus. Dor was beslis gin man on ’t wèrk. Mar ge kos ’r dan vas...
Vörbedujsels ware bijvoorbeeld ’t geroep van ’n uil, ’t janke van ’n hond en ’t geschetter van ’n ekster. Dan kos ’r ’n onverwachtse dooie komme.
Soms kwam soaves of snachs iemes op de deur kloppe. As ge dan gieng kieke, was er niks. Da gebeurde zo inkele kere achter mekoare. Lotter hörde ge dan, dat er ’n ongeluk was gebeurd, of dat iemes dood was.
Ze dochte vroeger wel es, dat ’n kiend behekst was. En as ze woue wete, of er nog iets on te doen was, deje ze ’t kusse ope. Zat er een krans van vère ien, dan was ’t te loat. Ze zèje dan: “Dor is niks mer on te doen. Het kiend zal nie bèter worre. Kiek mar, d’r zit ’n krans ien ’t kussen”.
Es de ule roepe, de honde janke en de eksters schettere, kumt er gaauw ’n dooie ien de burt. Teminste da wier vroeger wel gezeid.
Ik diende ien ’n betrekking. As ik on ’t werk was en woater over de vloer gooide, heurden ik kèrme en krijse. Da gebeurde ok snachs. Noa ’n poar nachte wer ’tzelfde. Ik stok ’n lucifer on. Ik zag niks. Alle nachten pront um twoalf uur kwam ’t geluid wer. ’n Half joar lotter kwam er ’n zwoar onwèr op. Ik zag ’n grote bol vuur ien de schorsten. Den bliksem...
Ze zeie vroeger duk: Aster ’n schilderé’j van de muur valt, gebeurt er iets. Da vurspel, dat er iemand dood zal goan. Ik heb ’t eiges meegemak. Ons moeder wier vrijdag ziek, heel ernstig ziek. En soaves viel d’r ’n schilderé’j van de muur. ’t Touw was nie kapot. ’t Schilderé’j stond fijn overeind tege de muur. Ze was er ienens boeks afgevalle. Er was niks...
Mien grötmoeder het ons duk verteld, dat er es ’n vuurbol on de loch had gestoan en dada ’n vörteike was gewes van den erste wereldoorlog.
We stonde es ’n keer me elkoar te proate. Op ’n gegeve moment zag ik ’n grote vuurbal boven ’t huus van Romein. Veertien dage lotter brandde ’t huus af.
Da is mien voader es overkomme. Hé’j was stalknech - ze gebruukte toe nog pèrd - opte stenove De Waalsteen. Op ’n mèr gieng ie um 5 uur van de Langstroat nor den ove. Hé’j reej opte transportfiets mid ’n melkbus opten drager. Toetie opten diek was, zowa tegenover de Meulestroat, wiertie ienens mi fiets en al opgepak. Hé’j zweefde ekkes dör de loch en wier...