Organizations
Keywords
There are no Keywords that match this search
Danish Keywords
There are no Danish Keywords that match this search
Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords
There are no German Keywords that match this search
Icelandic Keywords
There are no Icelandic Keywords that match this search
Place Mentioned
There are no Place Mentioned that match this search
Place of Narration
Narrator Gender
There are no Narrator Gender that match this search
Ik was zo’n opgeschote jong. Ik mos met ’n hokkeling [eenjarig kalf] nor de var [stier] Den Ingel kwam met de motor vurbé’j. Dor schrok ’t bees van. Hé’j rukte on ’t touw. Mar ik wou nie los loate. Ik wou me nie loate kenne. Ik viel opte grond en hard, opten bil. Ik had er den erste tied bar veul las van. Mar da wou ik nie wete. Da’k zo stom gewes was. ’t...
Gendt
Mien voader kos da goed. Hé’j kos ’t bloeie drek op loate houe. Ok pien besprèke kostie. Hé’j prevelde dan ’n gebedje en ’t bloeie of de pien, of allebei hielen op. Bé’j tandpien vreef ie ekkes over de wang en zèj wa. En dan was de pien weg. ’s Zoaterdags liet voader zien eige schère bé’j de Witte van Berning. Hé’j kwam doa langs de herberg van den Dikke...
Vratten afneme, da kan. Da is gebeurd. Ok bé’j ons. Eén van ons kiender had al lange tied veul vratte opte haand. Ze kos er nie afkomme. Sommige minse zèie: “As ge ze ienvrief met ’t sliem van ’n slek, dan gon ze weg”. We hemme da gedoan. En toe de slek op ’n spits puilje [paaltje] gestoke en da ien de grond gezet. Toe de slek helemol verdreugd was, ware...
Ze zèje vroeger ok wel ’n versje op um de vratte weg te kriege. Ge mos luustere nor de klokke als die luidde, aster iemand begrave wier. Ge zèj dan:
Nou legge ze ’n dooie ien ’t graf.
En nou was ik mien vratte af.
Onderhaand mos ge de vratte mee woater afwasse. Of ’t geholpen het, weet ik nie!
Gendt
Ik wonde bé’j Carolus Johannes Sterk opte boerderij de Lootakker. Ik was bouwmeister. Ik had de Lange Voor, zo hiette da perceel, umgebouwd. Dor zat veul puin [kweekgras] ien. Ik mos toen gon egge, mee vier pèrd vur de puineg. De pèrd hiette: de Max, de Poppie, de Flora en de Snel. Ik ken de name nog uut de kop. De pèrd ware kort gekoppeld. En durrum...
Voader kos ok vratte wegneme. Hé’j nam dan ’n stukske riet van vier, vijf centimeter lang en zette da opte vrat. Dan drèjden ie ’t rietje nog es um en prevelde wa. D’r zien bewieze zat, dat dan de vratte wegginge. Hanne Pot had ’n grote vrat opte neus. Voader het ze d’r afgeholpe. Hannes Spoeltman had vijfenveertig vratte opte haand. Voader het ze allemol...
Gradje Pekel was on ’t kerseplukke. Hé’j viel uut den boom. Hé’j hökte [haakte] met ’t gezich on ’n tak. ’t Gezich wier ope gehold. De neus wier opgescheurd. Ge kost ’t bot van de neus zien. Voader was vlakbé’j ok on ’t kerseplukke. Hé’j zag ’t gebeure. Hé’j had nog krek ekkes met Gradje geprot, allebei boven uut den boom. Ienens: kraak - kraak, de leer...
Vroeger geleufde sommige minse, daj vratte zo weg kos kriege: ge mos as de doodsklokke luidde wa woater neme en doar de vratte mee afwasse. En dan zegge:
Ze luije ’n dooie ien zien graf
en nou was ik mien vratten af.
We hebben ’t nooit gezien of gedoan. En we weten ok nie, wie ’t wel gedoan het. En of ’t geholpen het. We geleuven er niks van.
Ja, van kankerpoppe hebben we duk zat gehörd. Ze hadden ’t er vroeger altied over. Bij bultjes en ontstekingen, die wa lang duurde, waren de minse al drek bang vur kanker. Ze hoalde dan bij de kankervrouw of -kjel popkes. De inhoud mos op te zieke plek geleid worre. En de patiënt mos drie dagen en nachte wakker blieve. Aandre mossen er dan bij waken, dat...
Gendt
Dat [kankerpoppen] ware mediciene tege kanker. Die zate in ’n lepke. Ze zagen ’r uut as vierkante blökskes, twee of drie centimeter lang. Wat er ien zat, weet ik nie. ’t Wier geheim gehoue. De dinge ware te kriege bij een kankervrouw of kankerman. Die waren ’r nie veul. D’r wonde ’n ouwe kankerjuffer op ’t scheie [grens] van Gendt en Doornenburg. Ze...
Gendt
Kankerpoppe ware ongevèr een vingerlid lang. ’t Was ’n klein pekske, woar iets inzat tege kanker. Mar wa da was, wis alleen de kankervrouw of kankerman. ’t Was hun geheim. D’r ware, gleuf ik meer kankervrouwe dan - manne. Um ’t pekske zat ’n duukske en ’n klein rond döske. De kankervrouw mos ers wete, of ’t wel kanker was. Ze mos ers zien, of er zaadjes...
Gendt
Es ge wratte ienvrief mee den binnenkant van den bas van grötte bone [tuinbonen], dan gon ze weg. Mar dan moj den bas begrave, es er iemes begrave wur. En onder ’t lujje van de doodsklok moj dan zegge:
Onder ’t lujje vör den dooie ien ’t graf,
Bun ik mèr van de wratten af.
Ik weet nie bé’j onderviending, of ’t woar is.
Gendt
Es ’n koe mos kalve, zette vroeger veul minse ’n greep achter ’t bees. En die greep mos blieve stoan tot ’t vuul eraf was. Aanders kos ’t wel es mislope, mee ’t kalve en mee ’t afgoan van ’t vuul. Ge mos dan nooit ’n hok* make vör ’t kalf er was. Makte ge ’t hok van tevörre, dan gieng ’t kalf dood. Dat was een tijdelijk hokje voor de eerste dagen gemaakt...
Ik was ’n houte hèrk on ’t make. Ik zou de goate bore. De boor schampte. En ik had ’n vinger ope. ’t Bloeide hèvig. En ik had barre pien. Voader besprok ’t en toe was ’t gaauw over. Mar ik ging van mien stökske. Toe ik wer bé’jkwam, zèj voader: “Was ge ekkes ien de mussenhemel?” Ik het ’r lotter gin las mer van gehad.
D’r ware vroeger minse, zèje ze, die da [bespreken] kosse. Zo iemes miek dan, ok op ’n afstand, da’n pjed vör ’n wage inens kreupel was en dattie gin poot meer verzette kos. Die kjel kos ’m dan ok wer loate lope.
Mien voader had ’t wel eens over schrepkoppe* tege kanker. As iemand meende, dat ie kanker had, ginge ze vroeger nor ’n kankerjuffer of -kjel. Die kos dor iets tege doen. ’t Was gen dokter, mar iemand, die er voor bekend ston, dat ie kanker kos geneze. Tenminste, da meende de minse. Ien Huusse wonde zo iemand. Die snee med’n mes ’n klein krebke over de...
Da deje ze vroeger wel, dör d’r ’n slek over hen te vrieve. ’t Was wel vies, da sliem van de slekke. Ik had den duum es ’n keer vol vratte. Moeder zèj: “Vriev ’r es met ’n slek over”. En ik deej ’t, al vond ik ’t vies. As ze mee ’n slek over de vratte gevreve hadde, stoke ze die op ’n höltje, da ien de grond wier gezet. As de slek helemol opgedreugd was,...
