Organizations
Keywords
There are no Keywords that match this search
Danish Keywords
There are no Danish Keywords that match this search
Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords
There are no German Keywords that match this search
Icelandic Keywords
There are no Icelandic Keywords that match this search
Place Mentioned
There are no Place Mentioned that match this search
Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
There are no Narrator Gender that match this search
No. 293. In het Brabantsche zegt men dat de "Keizer van Duitschland" of "de Prins" bij zijn vlucht door de Peel zal moeten trekken en de hoefijzers van zijn ros verliezen in het moeras. Op de Mookerhei zal de Keizer zijn paard laten beslaan. De smid die het moet doen woont er al. 6) ...(aantekeningen Sinninghe 1.)... De vlucht van den keizer van...
No. 38. In heel Brabant kent men de sage, dat de Nekker den verdronkenen het bloed uitzuigt. Men hoort ook vaak kindergeschrei bij beeken en vennen, dat moogt ge niet al te zeer vertrouwen; want het is dikwijls de nekker, die zoo den mensch naderbij lokt. 1).
In de Biezenkuilen te Zeelst hield zich zoo'n "nekkerman" op.
Zeelst
No. 65. Op de Biezenkuilen onder Zeelst woonde voor eenige jaren een boer, die eens in een stikdonkeren avond in de deur van zijn woning door onzichtbare handen werd opgetild en meegevoerd. Hij hoorde plots vlak naast hem een stem, die zei: "over heg en struik". Op 't zelfde oogenblik voelde hij den grond onder zijn voeten wijken, en vooruit ging 't in...
Zeelst
NO. 327. Op de heide onder de buurtschap Boevenheuvel te Bergeik kampeerde eens een leger, dat door den vijand overvallen werd. Bij hun overhaaste vlucht wierpen de soldaten hun brood in het ven dat sindsdien Broodven heet. Inderdaad werd in het begin der negentiende eeuw in de nabijheid van dat ven, een geraamte gevonden met een bijna geheel door roest...
In Vlierden op de Hees ligt het venneke. Daar spookt het. Wie er 's avonds langs moet, doet van schrik de klompen uit en gaat er op de "vurvoewt" (op z'n kousen) langs. In de kerstnacht hoort men daar geluiden. Indertijd is er een kasteel verzonken omdat de kasteelheer 'n arme mens niet had geholpen.
4.37. Spookven waarin men muziek hoort
Vroeger was er hier achter mijn boerderij een ven waar het altijd in spookte. In de zomer kon je er altijd muziek horen: het was precies of er zaten een stel fluitspelers in het ven. De pastoor heeft er toen eens een fles wijwater ingegoten en vanaf dat moment heb ik er nooit meer muziek in gehoord.
No. 205. Het Fresseven onder Bergeik, waar vroeger veel geveend werd, heet onpeilbaar diep. Juist in het midden van het ven ligt een torenklok verzonken, die in den Kerstnacht luidt. 2)
Het Zangven In het Zangven nabij Hunsel werd in vroegere tijden vaak een wondere Maria-zang gehoord. Een zuster, die heur medezuster, die op het land werkte, had moeten waarschuwen, werd daarna door de schone liederen van de vogels in de natuur verlokt om van de kortste weg naar het klooster terug af te gaan. Ze ging naar waar zij de schone muziek hoorde,...
Van "de Hees" naar het centrum van Vlierden, liep 'n smal voetpad tussen de akkers. Dicht daarlangs was 'n kuil met water ('n laag ven) Op gezette tijden spookte het daar, dan kwam er 'n koe uit die kuil.
No. 201. In het gehucht Ruimel, onder St. Michielsgestel, ligt een laagte, waar, volgens overlevering, vroeger een ven was. In het ven was een klok geworpen, die nog altijd in den Kerstnacht twaalf uur slaat. Sommigen gaan er dan naar luisteren. 2)
Sint-Michielsgestel
1.25. Over heg en struik Op de 'Biezenkuilen' onder Zeelst woonde voor eenige jaren een boer die in den pikdonkeren nacht geheel onverwacht een luchtreisje moest maken. Hij stond buiten voor de deur zijner woning en dacht - waaraan weet ik niet - maar toch zeker niet hieraan, dat hij op 't onverwachts door onzichtbare handen zou worden opgetild en...
No. 202. In het gehucht Ruiniel, onder St. Michielsgestel, ligt de Kapelberg. Van de St. Wilbertskapel, waarnaar de heuvel zijn naam heeft, waren, voor 'n honderd jaar, slechts enkele puinhoopen over. Een hevige rukwind voerde eens de klok mee, en wierp haar in een nabijzijnd wiel. Ze luidt in den Kerstnacht, wie er echter naar gaat luisteren, dien breekt...
2.85. De doodenput onder Luiksgestel Waarom dit moeras of soort van vijver - het is sedert onheugelijken tijd aan drie zijden met een walleken omringd - in de heide de Amprijt dien naam draagt, is geheel onbekend. Aan den Doodenput (Dooput, Dooiput) verbindt het volk eene legende, die op de volgende wijze verhaald wordt. Eens kwam daar een militaire...
Tussen Wintelre en Vessem lag – en ligt nu nog – een ven. Het zal zowat honderdvijftig jaar geleden zijn dat een man – een veearts nog wel – langs dat ven liep. Plotseling hoorde hij diep zuchten. Gewapend met een eiken knuppel ging hij op dit zuchten af. Daar bevond zich de nikkerman. Maar die moest niets van die eiken knuppel weten en dook rap het ven in.
In de zeventiende eeuw werd het Land van Ravenstein onveilig gemaakt door ´de zwarte bende`; rovers die hun gezicht met roet zwart maakten voor ze op rooftocht uit gingen. Hun aanvoerder was Kobus van der Schlossen. De rovers hielden zich schuil in de uitgestrekte bossen van Slabroek, maar hoe de gendarmen ook zochten, nooit vonden ze enig spoor van Kobus...
Uden
Een roversbende in de bossen van Slabroek Volksverhalen door Reggie Naus. In de regio waren tal van verhalen rond. De een vaak nog spannender dan de ander. Ze gaan van de ene generatie op de andere. In de serie Volksverhalen wordt een aantal van die verhalen beschreven. Vandaag: een roversbende in Slabroek. Het is goed toeven in de bossen van Slabroek...
No. 342. Iemand die 's nachts vóór het Spruitenstroompje te Hilvarenbeek in de moerassen verdwaald was, deed in zijn grooten angst de gelofte hier een beeldje van Johannes Nepomucenus op te richten als hij met diens bescherming veilig het dorp mocht bereiken. Hij hield woord en richtte een kastje op bij het voetpad de Burgstad. Dit is echter reeds lang...
Vuurmannen verschijnen meestal aan de dorpsgrenzen en het volk ziet dan grenssteenverzetters in hen of landmeters, die niet goed gemeten hebben. Die grenzen werden door niemandsland getrokken, dwars door de vennen en moerassen der heide. En hier stijgen de phosphorische dampen op, die over de heide trekkend, voortdurend voedsel geven aan 't geloof in den...
nl-verhalenbank-46622
Een man te Woensel voelde zich erg ziek en nergens kon ie hulp vinden. Ten einde raad ging hij naar Oirschot waar de beroemde dokter Lillieu woonde. Deze onderzocht hem en zei toen: “ik kan niets meer aan je doen man, je gaat dood”. Ontmoedigd wandelde de man terug naar Woensel, wat een hele trip was want in die tijd waren er nog geen auto’s zelfs geen...
Eindhoven
