Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Icelandic Keywords

There are no Icelandic Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender

There are no Narrator Gender that match this search

close
23 datasets found
Dutch Keywords: spookpaard Organizations: Meertens Institute
EB: Geboren en getogen in Utrecht - dat is helemaal een stad vol met verhalen - daarna verhuisd naar de Betuwe - daar liggen d'r ook genoeg - daar ben ik met eh vertellen gestart. Daar hebben we ook zelf weer met het collectief waar ik toen in zat - eh - nieuw sagen en legenden gecreëerd, tot onze eigen verrassing. Wij deden daar stadswandelingen eh...
Vroeger werd d'r hier* bar veul gesproke over een zwart paard. Een zwart paard, dat gong allenig over de weg. 't Was van niemand, een soortement spookpaard. Je had daar een plek, dicht op Haastrecht daar wier 't bij tije gezien. As je 't gezien, dan kreeg ie ongeluk. Sommigte paarde wilde niet voorbij die plek.
1.11. De stampvoet vertoonde zich vroeger op het gehucht Heers te Veldhoven tusschen den Rein en den Hoopeil, twee zoogenaamde wallen. Onverwacht, met woest gedruisch kwam hij aanrennen, wierp de menschen op den grond en holde met zwaren hoefslag voorbij.
Iedere avond doolde in de broek en moerasgronden te Veldhoven het witte paard. Een boer die in het schemerdonker met zijn kar voorbij het kerkhof reed, bemerkte bij de kruisweg opeens met schrik hoe zijn paard begon te beven een geen poot meer wilde verzetten. Toen de boer het bij de kop nam om het zo vooruit te krijgen zag hij vlak voor zich het witte...
Men moest vroeger ooit de onvoorzichtigheid begaan een hengstenspoor te volgen. Een hengstenspoor was de weg die het paard liep. Als men een hengstenspoor volgde, kon het gebeuren dat men plotseling door een wit paard opzij geslingerd werd. Een lid van de gilde van St. Jan te Oerle reed eens op weg naar huis door zo’n hengstenspoor. Hij heeft het geweten:...
In N. Brabant op een buitenplaats hoorde men 't spookpaard over de voorplaats rennen in September zonder het natuurlijk te zien te krijgen; ook was daar algemeen 't spookeendje bekend; wie da't zag zwemmen, stierf nog in dat jaar. Zelf heb ik het tot nog toe niet ontmoet.
In Eersel kende men ook zo’n wit paard. Het vloog als een vurig ros door de lucht, een vurige wagen achter zich aan trekkend. Als men hem zag moest men een stenen kruis van het oude kerkhof onder de stoep voor zijn huis leggen. Dan had men geen last van dit vreemde verschijnsel.
Voader was ’s ’n keer on ’t worspinne* zuke. Toen ie ien de struke was, gienge de struke van eiges uut mekoar. En toe stond ’r ’n gespens es ’n pjerd vör ’m. Voader liet de worspinne stoan en smèrden ’m no huus. Worstpinnen zijn doorns van de sleedoorn. Ze zijn scherp, dun en taai en van verschillende lengten. Ze werden ontdaan van de bast en gedroogd en...
't Ijzere veule, dat zat in Cabouw. Maar 't wier in Haastrecht ok dikkels genog zien, as je die ouwe verhale hoorde. 't Was een soort spookpaard, mit een ketting an z'n poot. 't Zat op de Zijdeweg, daar wiere vroeger in Haastrecht veel verhale over verteld. En daar had je nou de ouwe Jansen. Die had is een keer wat gezien, hij liep op de Zijdeweg en toen...
Dat wier vroeger veel verteld, bij de Hooge Boezem daar zat een zwart paard, een soort spookpaard. As d'r een paard en wage voorbijkwam en dat zwarte paard dat was d'r geweest, dan struikelde het daar.
Het is meer dan honderd jaar geleden dat in oost Brabant de pestziekte uitbrak, zo ook in het plaatsje Oirschot. Het was een vreselijke ziekte waar geen enkel middel tegen bestand was. Zeker, er waren wel een aantal voorschriften en verbodsbepalingen waaraan men zich houden moest, zoals bevoorbeeld zich viermaaldaags wassen, de gevels witten met kalk, de...
1.12. Het witte paard werd in de vorige eeuw gezien te Veldhoven en menig oudje weet daarvan de geheimzinnigste geschiedenissen te verhalen met de stellige verzekering, dat 't geen leugens zijn. Voornamelijk komt de zaak hierop neer: lederen avond doolde het witte paard in de broek- en moerasgronden om. Niemand kon zeggen, van wien het was, noch hoe het...
Hier in de buurt spookte bij nacht een wit peerd.
148. 25 april 1964 op de Steeg. W. van der Heyden: Ien de Smachhoek daor wiere de minse gesmach, vehongerd; daor wiere ze, gleuf ik, vasgeleit. De Smakmigoor, zeie ze wel is. Daor was ook de Zondaarsweg. M. Hendriksen: Geleuf gi'j dan ien vuurkeals? Van de Schimmelruiterlaan hemme ze vroeger veteld, daor kwam 's nachs tusse twalef en één een schimmel...
By de Heale Wei, seinen se, roan in fôlle mei in brijpot om 'e hals.
By de Heale Wei rint in fôlle mei in brijpot om 'e hals.
Op 'e Sweager lânnen rint in fôlle om mei in brijpot om 'e hals, dêr't in sleef yn sit.
Fan één hew ik us hoord, dat it to Ljussens spoeke. As men over it kerkhof ging, it land in naar een boerderij, dan spookte daar altyd een peerd om.
Op 'e Boskwei ûnder Eastemar roan in fôlle mei in brijpot om 'e hals.
Yn 'e Harkema oan it eintsje tusken de grifformearde en de herfoarme tsjerke spûket in hynstekop om.