Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Icelandic Keywords

There are no Icelandic Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender

There are no Narrator Gender that match this search

close
395 datasets found
Dutch Keywords: kerkhof
Toen Woensel nog geen stadsdeel van Eindhoven was maar een zelfstandige gemeente, moet er vroeger een hele vreemde geschiedenis zijn voorgevallen. Ik ga u die geschiedenis vertellen. Daar in Woensel woonde vroeger een flinke jonge kerel die verkering had met een alleraardigst meisje. Ze hielden mirakels veel van elkaar en het was dan ook geen wonder dat...
No. 53. In de Peel ziet men wel eens gloeiende mannen. Ze komen van het kerkhof, doch dan zijn ze zwart en onzichtbaar, maar zoodra ze in de Peel zijn moeten ze branden. Als men hen ziet, slaat men een kruisken, om geen overlast van hen te ondervinden. 5)
We nemen nu het achterommetje langs den Ouden Jan. Eens heette het hier de Breede straat! Wat een hartkloppingen moeten bange menschen bij donkere maan hebben doorstaan. Daar spookte het en bedreigden de weerwolven u! Het bleek, dat iemand in een wit hemd een tijdlang roerloos op den kerkhofmuur had gezeten. De doodgraver wist er wellicht meer van....
Een drager is dood en legt uit hoe het vroeger was. Drager: "2 jaar geleden was het zo druk, toen moesten we er een paar laten lopen."
Men mat noait spotte mei in graef op it tsjerkhôf, oars groeit letter by jin sels de earm ta it graef út.
I. VAN ENEN PAUS DIE HEM SELVEN PENITENCIE SETTE. Het was een maet cleerck, die alte seere begherde te comen tot hoeghen state. Het gheviel dat hij priester waert. Ende doen hij een wijle tijts priester gheweest hadde, soe hadde hi gherne bysscop gheweest, mer hij en wister niet toe te gheraken. Hier om soe ginc hij den duvel te rade, ende bad hem dat hi...
En dat ze bijvoorbeeld, als er iemand was overleden, die ging naar het kerkhof toe, die werd daar begraven en die woonde daar bijvoorbeeld achter. Dat was nooit dat dat van achter moest. Wat dat was, weet ik niet. Of dat een recht of een bijgeloof of wat dan ook was. Het kerkhof, de lijkkoets ging het kerkhof altijdvanaf de kerk benaderen, dus nooit...
Een oude vrouw vertelde mij dat zij als kind door haar grootmoeder opzij werd getrokken met de woorden: 'Opzij, er komt een lijkstoet voorbij.' Een vader die met zijn zoontje over de weg liep, zei plotseling tegen de knaap: 'Zet je pet af, er komt een lijkstoet voorbij.' Terwijl de jongen er niets van zag. In Eersel zag een inwoner, 's nachts tussen...
Maer waerom mach doch den Duyvel dese Heydensche begraffenissen daer toe verkoosen hebben/ om die selve te gebruycken tot zijn Moort-kuylen? Dat en is niet vreemt. Wy lesen Matth. 8:28 datter twee besetene menschen waren/ in der Gergesenen Landt/ die haer onthielden in de Graven/ en waren seer wreedt/ alsoo dat niemant door den selven wegh dortse gaen....
De Zwijnsberg te Venlo Ruim een kwartier buiten Venlo, in de nabijheid van den Onderste-Houtmolen, lag vroeger een uitgestrekte wildernis, omsloten door een haag van dicht houtgewas; in het midden bevond zich een zandheuvel. Eigenaar hiervan was zekere Simons, volgens anderen Mons geheeten, bouwmeester van het Venlosche Raadhuis. In die woestenij werden...
Meerder keren heb ik nu vreemde niet te verklaren dingen meegemaakt. Gelukkig was ik op die momenten niet alleen, anders had ik mezelf waarschijnlijk voor gek verklaard. De eerste keer dat ik een duidelijke verschijning heb gezien was ik met mijn ex-vriend aan het logeren in het huis van zijn zus en haar partner. Dit huis was eigenlijk een onderdeel van...
AW: Dat-wat-wat je-j-eh wat wel heel aardig is - ik weet niet of d'r nou voorbeelden zijn uit deze streek - dat is-ehh da's ook een heel verhaal van (dat-)dat zult u beter weten als ik, eh rond ongedoopte kinderen, hm. [RK: Ja.] En ehh een-een-'n (bezoeker) die dan 's nachts eh-eh ja (verzocht) wordt hè, om een-dat kind alsnog te dopen. Ik-ik-ik stuitte...
De koster en de dominee In het dorp Godlinze woonden een koster en een dominee, die altijd met elkaar overhoop lagen. De koster was een lange kerel, zo mager als een geraamte. De dominee daarentegen was klein van stuk en droeg een bochel. In die tijd was tabak nog iets nieuws en de dominee preekte tegen de kwalijke gevolgen van het roken. Met opzet liep...
Spookhuis "Wie weet of de legende van het spookhuis aan De Distele in Maastricht waar is? Daar zouden regelmatig bewoners vertrekken omdat het er spookt. Het zou gaan om de nummers in de buurt van 30 t/m 36. Dit verhaal doet al een jaar of 8 de ronde. Ik heb er zelfs Toon Jenniskens op aangesproken. Die vindt alles interessant als het over Maastricht...
Studenten zouden een dode begraven en droegen de kist. Halverwege hun tocht naar het kerkhof kwamen zij langs een schoenmaker met daarnaast een café. Ze besloten even te rusten en zetten de kist met de dode bij de schoenmaker in zijn werkplaats. Dat vond de man goed. In het café namen de studenten een borreltje, maar het bleef niet bij één. Lange tijd...
Ja, dit hew ik uwe ook geloof ik nog nooit verteld. Daags voordat de ouwe man ziek eworre is, stond ie achter op de wal. Iniens zag ie een man in het zwart van het kerkhof op hem afkomme. Hij gong dwars over het water heen, recht Kerkee over, en kwam vlak naast de ouwe staan. De ouwe zei niks, maar gong droipsteertend heen. Nou, omdat de ouwe nogal...
Een meisje werd niet netjes begraven: in een hemd met één mouw. Ging men nu over het kerkhof, dan hoorde men al luider en luider: "Waar is mijn mouw, waar is mijn mouw?" Ten slotte grijpt men één van de toeschouwers bij de arm en roept donderend: "Daar zit mijn mouw!"
Het Stryper Wyfke Op een verhoging in de Oude duinrug van Baaiduinen ligt het oudste kerkhof van Terschelling. Hier stond al in de 9e eeuw een klein kerkje, dat enkele malen is vergroot en in 1569 door watergeuzen is platgebrand. Vlak ten westen staat een standbeeld van het Stryper Wyfke; de legende vertelt dat een vrouwtje de in 1666 binnenvallende...
In zeker dorp in de Wouden spookte 's nachts op het kerkhof de predikant, die voor eenigen tijd overleden was. Over dit kerkhof liep een algemeen voetpad, iets wat in vroeger tijd geene zeldzaamheid was. Nu gebeurde 't, dat drie jongelingen in het holst van den nacht langs dit pad kwamen. Twee hunner, die aan geen spokerij geloofden, zeiden spottend :...
Een Sittards spookverhaal Ik heb in mijn hart een liefde bewaard voor 't oude stadje, die ver uitgaat over de grens van de dag mijner geboorte, als een erfgevoel, dat zich van voorouder tot ouder diep in mij heeft voortgezet. Ik bedoel hier Sittard niet als woning van mensen, maar als plaats van uiterst persoonlijke herinneringen, ervaringen, dromen en...