Organizations
Keywords
There are no Keywords that match this search
Danish Keywords
There are no Danish Keywords that match this search
Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords
There are no German Keywords that match this search
Icelandic Keywords
There are no Icelandic Keywords that match this search
Place Mentioned
There are no Place Mentioned that match this search
Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
There are no Narrator Gender that match this search
Dat zee m'n moeder wel is, as je voor de spiegel staat krijg je een klap van de ijzeren hand. Dat werd gezegd tegen de ijdelheid.
Bleiswijk
Het ijdele melkmeisje In Oost-Souburg op Walcheren woonde een arme melkboer die maar vier koeien bezat. Zijn dochter Keetje ging elke dag met de emmers aan het juk naar Middelburg om de melk uit te venten. Zij was een lust voor het oog, en iedereen zag haar liever komen dan gaan. Het bleef dan ook niet onopgemerkt, dat ze soms een uur later in de stad...
Oick lestmen eyn exempel dat eens eyn hillich man, doe hie yn synen ghebede lach, sach ynden geest dat hemelrick apen. Ende doe hie stoendt ende sach myt vrouden dat daer voel doer die apeninge gengen, soe quaemen daer twe wrede draeken ende satten daer eyn groet nett voer, ende hynderden all die ghoen die daer yn wolden gaen. Doe woert dese hillige man...
3.144. Viool en bas
De pastoor van Boekel preekte ee's 'ne keer over 't dansen en hoe 't allemaal ijdelheid en niks als ijdelheid waar. 'As me de viool heurt' zee ie, 'is 't krek of ze met 'er fijn stemmeke piept t zijn gelijk maagden, niks as maagden'. Maar jawel dan kumt de-n-bas meeê z'n grof stem en die zee: 'de sommigte, de sommigte'.
Stephan de Vos heeft in Zuid-Holland veldonderzoek verricht naar volksverhalen over o.a. de kinderschrik. Zo ook op Voorne-Putten. Ik mailde hem hierover en hij kon mij in z’n antwoord het volgende vertellen: Op Voorne-Putten meen ik op Heenvliet ‘s te hebben gehoord over ‘de woerk’ (of ‘work’, daar wil ik van af wezen) maar het is het enige wat mij...
De Magische Klok Er was eens, lang geleden, een oude tovenaar die midden in het bos woonde. Hij was zo handig, dat hij alles kon maken. Ook was hij erg aardig. Bijna al het geld dat hij verdiende, gaf hij weg aan arme mensen. De vreemdste dingen had hij al uitgevonden, zoals een machine die uit zichzelf het gras maaide. En een middeltje om van vieze wijn...
Kaatsheuvel
De Rode Schoentjes Er was eens, lang geleden, een meisje dat Karen heette. Ze had geen vader of moeder meer en zwierf helemaal alleen over straat. Met bedelen probeerde ze wat geld te verdienen. Zo kon ze elke dag een beetje brood kopen. Karen liep op blote voeten die bijna altijd pijn deden, want geld om schoenen te kopen had ze niet. Gelukkig had de...
Kaatsheuvel
DE RODE SCHOENTJES Er was eens een klein meisje. Zo fijn en zo lief, maar ‘s zomers liep ze altijd op blote voeten want ze was arm, en ’s winters op grote klompen, zodat haar wreef helemaal rood werd, en dat stond verschrikkelijk. Midden in het dorp woonde vrouw Schoenmaker, zij maakte, zo goed ze kon, van oude, rode lappen een paar schoentjes, wel heel...
As je in de spiegel een lillek gezicht trok en de klok sloeg 't hele uur, dan bleef je gezicht zo staan.
Streefkerk
De rode schoentjes Er was eens, lang geleden, een meisje dat Karen heette. Karen was erg arm. Ze had geen vader en moeder meer en ook geen huis om in te wonen. Ze zwierf altijd buiten, of het nu zomer was of winter. Als de mensen haar zo zagen lopen, kregen ze medelijden en gaven haar dan een boterham of een appel, want geld om eten te kopen had ze...
De Zustertorens Leermens is maar zoo'n klein dorpje op de klei en 't heeft toch zoo'n grote naam. Iedere Groninger weet, wat het zeggen wil, als men van iemand vertelt: hai is om Leerms komen. Dan heeft hij behoorlik zijn portie mensenkennis opgedaan. Voluit is het: hai is om Leerms komen, het 't aaskegat zain, en het op dikke vlint zeten. Want als je...
En as ik u een raad mag geve, meneer, trek 's morges nooit rare gezichte in de spiegel, want 0 wee as de haan kraait en de klok slaat, dan blijfje gezicht staan zo as 't staat.
IJsselstein
"Je moest niet bij de spiegel komme, dan krijg je een klap van de IJzeren Hand. In het gezin van mijn vrouw uit Werkendam werd hierover gesproken. Het werd gebruikt om ijdelheid tegen te gaan."
Werkendam
Nooit voor de spiegel staan, dan krijg ie een klap van de ijzere hand.
Bleiswijk
De Zusterkerk Veur joaren wazzen der drij zusters, dij van iedelhaaid gain road wozzen. Ze wazzen jonk en knap, gain mooier in 't haile laand tussen Zòltkaamp en Delfsiel. Ze huvven 't naarns om te loaten, van ze wazzen riek, en van de alderhoogste oadel. Kwoad veur de mìnsken wazzen ze nait, mor ze wazzen kwoad veur heur zulf, omdat ze nooit ter om...
EEN HERTOGIN ALS DIEVEGGE. De hertogin Gerberga, echtgenoote van Gijselbrecht van Lotharingen, die op zekeren dag de schatkamer van Sint Servatius bezocht, schepte bijzonder behagen in een allerkostbaarsten zijden doek, haar getoond. Daar de gelegenheid gunstig scheen, verstoutte zij zich in haar vrouwelijke lichtzinnigheid, den doek mee te nemen en er...
nl-verhalenbank-42640
Bij de schaarsche muurresten van het eertijds weidsche kasteel der heeren van Valkenburg spookt het reeds honderden jaren. Dit is het gevolg van een broedermoord. Toen het kasteel met zijne sterke muren en hechte torens nog den omtrek beheerschte en het wapengekletter hier bijna niet van de lucht was in ridderlijke spelen of bittere veeten, leefden er op...
Valkenburg
Christophorus Jodocus Schrobenthal hadde sijn dienaer om een boodschap gesonden, maer ondertusschen kreeg hij groote koude. Hij resolveerde self hout [uyt] de schuyr achter te gaen haelen. Hij vondt het daer wel, maer het was ongeklooft, soodat hij self aen den arbeyt moest, doch eer hij daertoe quam, haelde hij sijn mantel en degen uytten huyse en dede...
In de kerk te Loppersum hangt in een kastje een haarvlecht waarvan het volgende wordt verteld. Er leefde daar vroeger een dame, die zeer trots en schoon was. Ze was zeer ingenomen met haar zelf en vooral met haar blonde lokken. Menige jongeman die haar ten huwelijk vroeg werd afgewezen. Als ze er aan dacht dat het blonde kapsel waaraan ze iedere dag veel...
De hoarvlecht van Lòppersom Daar leefde ze eens, de trotsche schoone, Die slechts haar eigen schoon aanbad; Die menig rijk en braaf mans zone Vergeefs tot haar aanbidder had. Zo 'zingt' de nu vergeten dichter T. Raven Hzn. in de Volksalmanak van 1846. De Lòpster jongedame in kwestie had veel bekoorlikheden, doch het meest was ze ingenomen met haar blonde...
