Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Icelandic Keywords

There are no Icelandic Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender

There are no Narrator Gender that match this search

close
4,214 datasets found
Dutch Keywords: dood Organizations: Meertens Institute
Was Volkert de enige schutter? Toch zet ik daar vraagtekens bij, Pim is geraakt in zijn hoofd, hals,en borst, duidelijk te zien op bovenstaande foto,is dat er een heel stuk van het schedeldak is weggeslagen,was er ook een schutter op het dak?Aangezien het erop lijkt dat Pim zijn hoofd van bovenaf geraakt moet zijn!Volgens Justitie is Pim getroffen door 5...
Author Thread Youssef Member Registered: 02-05-2002 Location: Amsterdam Posts: 60 Pim Fortuyn humor. Omdat je niet altijd kunt rouwen, maar met humor ook een beetje de dood verwerkt: [Cartoon van Pim Fortuyn aan in de hemel. Petrus: "Dag Pim, Allah zit al op je te wachten... en hij ziet er niet al te blij uit."] (signature) "Heden heb ik uw religie voor u...
nl-verhalenbank-33949
[Foto van Wim Kok en Ad Melkert die Joop den Uyl weer opgraven, in een poging de verkiezingen alsnog te winnen] (Bron: http://www.pim-fortuyn.com/zestien.jpg)
Myn swager Willem Postma seach geregeld lykstaesjes. Dy moest der om út bêd wei. Dan gong er oan 'e kant fan 'e wei stean. De oare deis sei er dan: Der gebeurt wer hwat; ik ha fannacht wer in lykstaesje sjoen. Mar hy sei noait hwa't der stjerre soe.
TM: "Je moet je toch een zekere voorstelling maken. Je had zelf al eens gemaild van: d'r zullen mensen verdwijnen, bijvoorbeeld." RK: "O, dat is constant gaande." TM: "Maar is dat in de zin van: d'r zullen mensen doodgaan, of ook echt lijfelijk ineens verdwenen zijn?" RK: "Nou, ik zou zeggen van: doodgaan. Maar... ja... verdwijnen. Dan is iemand toch...
Der wie in pipejoad, dy wenne yn Amsterdam. Hy kom alle freden yn Ljouwert. Dan stie er mei in diske mei pipen op 'e merk. Dy joad wie 74 jier. Doe kom der ris in âld mantsje by him om in pipe. "Je bent ook al oud, ouwe baas", sei de joad tsjin him. "Ja," sei dat mantsje, "mei in pear dagen wurd ik 84." "Dat word ik ook, als ik gezond blijf", sei de joad....
In Lopik wier d'r een man begraven. D'r liep een zwarte hond achter aan. Niemand wist van wie die hond was. Hij was niet van die man. Die hong ging op het graf liggen. En hij bleef daar liggen tot hij dood was.
[Plaatje van André Hazes in de hemel met een brief: Moeder, daar is tie tan eindlijk] (Op 28 september 2004 toegezonden vanuit Amsterdam)
Daar deed indertijd hier een verhaal de ronde, d'r werd een dominee begrave en d'r was ene mens bij die was vrijwel onverschillig daarvoor, die leefde niet in 't minst mee. En daar was een andere mens en die nam dat nogal zwaar. Die zei: ,,Kerel, daar bende ge niet van af'! Nou zal bij jouw begrafenis de klepel uit de klok valle. En d'r zal onheil en...
Als men tegen Van Beuningen voor wat nieuws vertelde: 'Soo een heeft sich verhangen', soo seyde hij: 'Jawel, wat wonder is dat, daer kan men alledaeg toe comen, maer hadt hij sichselfs onthooft, dat soude wat raers geweest sijn.'
Jan de Karreman was met de helm geboren. Hij zag begrafenissen van te voren. De mensen geloofden er aan. De dochter heeft het zelf verteld. Dat moet nu (1962), 73 jaar geleden zijn. Jan de Karreman is nog veroordeeld, hij maakte vals geld.
Toon Hermsen het mien, toen ik nog zonne jong was, duk dit verteld: “Ik was soldoat ien Nimwege, ± 1870. Umda ’k verlof ha, liep ik soaves ’n keer van Nimwege over den diek nor Gendt. Ik had barren dors. En wou èrs wat drinke vroage. Mar ik zag nèrs lich. Ien Haldere zag ik ien ’n huus, da bé’j de kolk on den diek ston nog lich braande. ’t Was al loat....
Voorgezicht kwam voor. Doch is dat wel zoveel bijzonders? Er was een schoenmaker, die er een Duitse knecht op na hield, Heinrich. Heinrich zag inderdaad dingen, dielater uitkwamen. Zo zei hij eens: "Er verdrinkt binnenkort iemand," de plek vermeldde hij er bij, 'het lijk zal op een ladder thuis gebracht worden", zo zei hij. t Is werkelijk gebeurd. De baas...
No. 84. Dicht bij het dorp Viersel woonde een boer, die heimelijk zijn land vergroot had, door den grenspaal te verzetten, die zijn akker van die van zijn buurman scheidde, en hem zoo een flinken lap grond ontstal. Hij stierf, en wel zoo snel, dat hij zijn zonden niet meer biechten kon. Na zijn dood zagen de dorpelingen hem, tusschen twaalf en een, door...
Twee Poepen zagen de maan in het water schijnen. "Een kaasje," zei de een. "Dat moeten wij ja bewaren." De een hield de ander aan de beenen vast en liet hem zakken. Al dieper en dieper, totdat hij verdronk. (Zaan)
HET GESTOLEN MARIABEELDJE. In het Ruiterstraatje te Wijk Maastricht lag een oud vrouwtje op sterven, doch de dood wilde haar maar niet komen halen. Ze lag daar al dagen en weken, zichzelf en anderen tot last en met iedere ademhaling meende zij en die haar kwamen bezoeken, dat het wel de laatste zucht zou wezen. Op zekeren dag bezocht haar een andere oude...
Serie T-shirts met opdruk over de moord van Joran van der Sloot op Natalee Holloway, na de verborgen camera-opname door Peter R. de Vries.
Wonderteekenen bij zijn marteldood Toen de trawanten van Dodon optrokken naar het verblijf van Lambertus, ten einde hem te vermoorden, zagen sommigen boven de woning, hoog in de lucht, midden tusschen hemel en aarde, het Kruis des Heeren, schitterender blinkend dan goud. De Heilige Paus Sergius I vernam te Rome door een bijzondere openbaring Gods den...
Een paep, hebbende weynich aelmoessen gekregen, ginck na het klooster en luyde de klock. Een van sijne medebroeders vraegde wie dat er doot was omdat hij soo luyde. 'De christelijcke liefde', antwoorde hij, 'want ick hebbe in dit dorp noch geen aelmoessen gekregen.' D'ander, dat hoorende, ginck de groote klock luyden, waerop d'eerste terstont van luyen...
Het Meisje met de Zwavelstokjes< Er was eens een arm, klein meisje dat eenzaam door de stad dwaalde. Het was oudejaarsavond en het sneeuwde al de hele dag. Het meisje moest van haar ouders zwavelstokjes verkopen. 's Morgens was ze van huis gegaan met de veel te grote sloffen van haar moeder aan haar voeten. Haar ouders waren te arm om schoenen te...