Organizations
Keywords
There are no Keywords that match this search
Danish Keywords
There are no Danish Keywords that match this search
Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords
There are no German Keywords that match this search
Icelandic Keywords
There are no Icelandic Keywords that match this search
Place Mentioned
There are no Place Mentioned that match this search
Place of Narration
Narrator Gender
There are no Narrator Gender that match this search
Gekke Neel was ok betôverd, maar ik weet niet meer door wie; ze liep altijd te raze en te tiere langs d’n dijk.
Oud-Beijerland
Mien van Klaas Boer kwam van D’n Noord. Ze kon tôvere en je most nooit wat van d’r anpakke. Ze heb ok es bôme betôverd, die wouwe dan niet meer groeie.
In ’t Slop op Oud-Beierland woonde ok een heks, maar ik weet niet meer hoe die heettee. D’r ware trouwes zoveel hekse; as een kind ziek was, keke ze in ’t kusse en dan zate d’r van die verekranse in en dan zeie ze dat ’t kind betôverd was. Dan kreeg altijd de een of andere ouwe vrouw de schuld.
Diezelfde Lijntjie had een kind betoverd, maar toen ze ‘es kwam kijke hoe of ’t er mee gong, wier ze door den vader gegrepe en toen moes-ze “God zegene je” zegge. Ze prebeerde eerst nog te zegge: “Ot zegene je”, maar dat zou niet geholpe hebbe, want Ot van den Brink was de schaapherder, begrijp-ie, maar later heeft ze ’t toch goed gezegd en toen wier ’t...
En op Klaaswaal woonde Lijntjie de Knipster, die kon op een afstand de klere van de kindere kepotknippe as ze voorbij d’r hoissie kwame. De moeders zeie altijd: “Ga omlaag hene (=onder langs de dijk), want anders knip ’t kreng je klere verrot”.
En Jan Zeeman, die met de zus van Jan Schilperoord vree, heb es ure motte lope toen die naer hois gong, maar hoe die ok liep, hij kwam gêen sotemieter vooroit, hoe bestaet-et, hè?
Evert Barendrecht kon meer as rechtoit. Hij kwam ’s aves langs een wailand en daer was m’n vader an ’t maaie. Denk-ie dat je vanavond klaar komt, Teun? Ja hoor! zee m’n vader, maar hoe-die ok maaide, hij kreeg ’t die avond d’r niet of, hij most de volgende morge nog net zo’n grôot stik maaie.
En op de Baan woonde Vrouw Kadux, die betôverde kindere. Ze gonge dan mit d’r hande slaen en raer te doen as ze snoep van d’r gegete hadde.
Vrouwe die zwaer ware gonge voor Vrouw Kadux een straetjie om; d’r zijn nooit kindere van dôodgegaen van dat tôvere maar d’r werde d’r wel ongelukkig gebore.
