Organizations
Keywords
There are no Keywords that match this search
Danish Keywords
There are no Danish Keywords that match this search
Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords
There are no German Keywords that match this search
Icelandic Keywords
There are no Icelandic Keywords that match this search
Place Mentioned
There are no Place Mentioned that match this search
Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
There are no Narrator Gender that match this search
De zevende zoon, die kon beenziektes geneze.
Giessenburg
Bezetten. Met een gewone bezetter was dat wat aanders. Hie dee gien kwaad en wol altied helpn; de pette kwam of, hie prevelden wat bie de zieke en sums gunge de zere plekn bestriekn. Ik zag n moale, dat een bezetter bie een peerd roepn was, die vrang hadde aan t juur (uier, komt meestal bij koeien voor, F.W.) Hie bestreek et juur met twee vingers; en...
Zuster Kruiper, de vroedvrouw, had eczeem aan haar handen. Dat was heel lastig bij haar werk. Ze kwam bij ons voor de geboorte van een kindje. Ze klaagde over haar eczeem. Ik zei: “Ik wil ’t wel bespreken, als u ’t goed vindt”. Dat wilde ze wel toelaten. Ik besprak de handen en na veertien dagen waren ze geheel beter.
De zevende zoon, die ken strijke. Hij zei d'r een gebed bij, maar dat mocht je niet hore.
De zevende zoon, die kon genezen zonder medicijne.
Bezetten. In de tijd toen er geen veeartsen waren, moest men wel zijn toevlucht nemen tot een bezetter. Dit is algemeen bekend, maar wat ik je nog wou vertellen is dit: Bezetten kon men leren. Men moest dan een mol in zijn hand dood drukken. Met die hand kon je bezetten. Maar slechts een keer. En je mocht ook niet eerst iets anders in die hand hebben...
Vroeger had je in Perkou mense die konde strijke. Ze streken bijvoorbeeld tegen een zwerende borst of een verzwikte voet.
Kinderkes die kregen vroeger nog wel eens den oude man, ze kregen dan gezichtkes lijk ouwe mensen en dan schreeuwden ze den ganse dag en nacht en als ge er dan maar vroeg bij wordt en naar de paters gingen, dan werden die kinderkes belezen en dan wierde ze soms beter. De pater die dat dee’ die smeerde dan etter en bloed, want de meeste kinderen gingen...
"Nooit gehoord van "buit'n"?" O, ja, natuurlijk, buit'n bestaat wel. Vooral hier over de grens. Dat komt, omdat daar haast geen veeartsen zijn. De buren komen 's avonds vaak bij elkaar te "robbeln", en dan wordt over alles en nog wat gesproken. Ook over het zieke vee. Trouwens, niet alleen dieren worden genezen, maar ook mensen. Aan de Eems zit er iemand,...
Wat ik nou vertel, dat beurde al na de oorlog. M'n dochter had een grote zweer, fijt an d'r vinger. Nou had je een kerel in Perkou en daar zeje ze van: Ga daar maar heen, dan ben je de pijn kwijt. Ik geloofde d'r niet in. Maar wij d'r naar toe, m'n dochter achter op de brommer. We komme daar en die kerel lag nog op bed. 't Doekkie hoefde geen eens van d'r...
Seeker abt wiert korts nadat hij het geworden was, weder afgeset. Hij seyde daerop: 'Hoe geleert willen sij hebben dat ick sijn sal? Ick hebbe pas 'AB' geleert, en nu ten eersten doen sij mij 'CD' leeren.'
Den Haag
Bezetten. We hadden eens een paard, dat "vrang" kreeg. Mijn vader stuurde een knecht naar een bezetter in Erm, die spoedig aanwezig was. Deze nam de pet af, knielde bij het zieke beest neer en bestreek de uier met twee vingers. De ontsteking ging wel verder, doch precies tot aan de kring, die oude P. getrokken had. Dit heb ik zelf gezien, het dier is...
Noord-Sleen
Iemand uit Haalderen, die in militaire dienst was, zat vol eczeem van ’t hoofd tot de kleine teen. De militaire artsen, en zelfs professoren, hadden hem opgegeven. Er was niets aan te doen. Na een jaar behandeling door mij, eenmaal per veertien dagen, was hij totaal genezen.
Een eindje hier over grenze woonde vrouger man, dei es n moal twei poaters n zet opbaargd het. Toun ze weg gongen, vruigen ze hom, wat ze schuldig wazzen. De man wol niks hebben, want aarm was e nait. "Goud", zeden de poaters, "den kriegen ie van ons n goave; ie zeln nou mensn bezetn kennen en geneezn." En dat is deur goan, teminste, zo verteln ze hier....
Die, die bidde, die bidde. Die bidde zo zo’n klein gebedje es en die man: “kan’k et ook overgeven? As je nou dood ga kan je het overgeven”. Maar ik geloof niet dat Van Doorma da gedaan heef. Ik wet niet, ik heb er niets van gehoord. Ze doen ’t alles allemaal hoor, mar ze kunnen het aan eh, aan de familie overgeven. Maar van tevoren den ze het niet want ze...
De enige ware vertelling van Jan de scharensliep ‘Potverdorie,’ zuchtte Jan de scharensliep, ‘nu ben ik wat tegengekomen, zie. Ik sta met mijn karretje op de hoek van de Hellestraat en de Duivelsvest, ik wil een schaar beginnen slijpen, ik roer met mijn been, maar potverdorie, mijn slijpsteen wilde niet draaien. Ik zeg: wat is me dat nu, ik peuter wat...
Oostende
In Milheeze wonen verschillende mensen, die genezen kunnen bij verstuiking en verbranding.
Milheeze
Bespreken van zieke dieren ook wel bezetten of buiten genoemd. Vroeger sjouwde hier "Plunnen Teikloa", een Munsters wief. Ze heette eigenlijk vrouw Schröder. Eens bezocht ze Albert Lutter, die op het land werkte. "Hou gait, jong?" vroeg ze. "Slecht," zei Lutter, 't zwien is zaik, en as ik vanoavend in hoes kom, ist vast en zeker dood." Nu gaat Teikloa...
Wat ik joe vertelle, is woar gebeurd. Er is meer dan veule mensen denken. Doar is n zekere almacht. Wel door an geleuft, lacht niet om alles en wet, dat niet alles te verklaarn valt; maar hij nuumt ook alles geen olle wieve-prooties, wat zo vake gebeurt. Luster maar ies uut mien eigen ervaarn. Bezetten, bestaat dat ook? Ja, natuurlijk. Gien iene bezetter...
Beilen
