Organizations
Keywords
There are no Keywords that match this search
Danish Keywords
There are no Danish Keywords that match this search
Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords
There are no German Keywords that match this search
Icelandic Keywords
There are no Icelandic Keywords that match this search
Place Mentioned
There are no Place Mentioned that match this search
Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
There are no Narrator Gender that match this search
En op Klaaswaal woonde Lijntjie de Knipster, die kon op een afstand de klere van de kindere kepotknippe as ze voorbij d’r hoissie kwame. De moeders zeie altijd: “Ga omlaag hene (=onder langs de dijk), want anders knip ’t kreng je klere verrot”.
Toen ik nog melkknecht was bij Jan de Geus mos ik mit z’n zoon koeie gaan melleke in de Kilpolder. Op een morrege ware d’r acht van de nege koeie al leeggemolleke, alleen de negende had nog melk, die was altijd erg moeilijk te vange. Mense van de Mookhoek zeie toen tege ons: Kaarnt die melk maar en dan mot je d’r een heet voetijzer ingooie, dan zel-ie wel...
De dochter van Leen Vere, een schipper op ’s-Gravendeel, was betôverd door Nane. Toen zijn ze naar een man in Sliedrecht gegaan en daar hebbe ze kroide van gekocht, die moste ze in een kroik mit een stop doen en dan die kroik in kôkend water gooie. Toen ze dat deje, kwam Naan binne. Ze wir gegrepe en most “God zegene u” zegge, maar ze zee eerst “Ot zegene...
De vrouw van Piet Brand z’n vader, Jacob Brand, hiette Naan de Toverheks. Die haalde allerlei lillekeghaid oit. Meneer Blok bevoorbeeld, die had een fiets, dat was toen heel wat bijzonders, maar as-t-ie voorbij Nane kwam, dan wier-die mit fiets en al van de dijk afgegooid. Ze zeie dat Naan ‘m dat leverde, maar ik geloof eerder, dat ’t kwam, omdat-ie zo...
Als een kind altijd schreeuwde dan moes-ie kijke of-t-er geen krans in het kusse zat, want dan was het betoverd. Zo’n heks kon je wonde, door een bos dores te koke, dan kreeg ze brandblare. En as-t-er een kroissleutel onder de mat lee, dan konde ze d’r niet over. Zo’n kroissleutel was een sleutel met een dubbele baard za’k maar zegge.
Westmaas
Je most ok nooit iets van een heks anneme, geen appel of een brok, want dan werd je betoverd. Ze gooide wel es wat in de karnton en dan kon je de karn niet ofkrijge, dan most er een heet ijzer ingegooid worde.
Tovenaars konden mensen betoveren. Dat deden ze door je een hand op de schouder te leggen, bijvoorbeeld als ze je de weg wezen. Het waren meest mannen, die dat deden. Hein van de Grond was zo’n tovenaar, die noemden ze Hein de Toverheks. Als zo’n tovenaar dat deed, moest je die hand wegslaan. Je kon zien of iemand betoverd was als er van die harde stukken...
En Jan Zeeman, die met de zus van Jan Schilperoord vree, heb es ure motte lope toen die naer hois gong, maar hoe die ok liep, hij kwam gêen sotemieter vooroit, hoe bestaet-et, hè?
De moeder van meester Van Dam kon tôvere. Ik most es medicijne hale op D’n Noord (= Heinenoord) en toen ik terug was, zee ze: Wil-ie niet een lekker appeltie hebbe? Maer ik zee nee, want ik docht: Ze ken me betôvere, want me moeder had altijd gezegd: Niks van d’r anpakke, hoor! Maer toen dee ze ze in me mandjie. M’n moeder heb ze toen op een schaeltie op...
Oud-Beijerland
Ze vertelden zo veel dingen over toveren en dingen in kussens en zo. De vrouw van Jan Blom vertelde over een hond, die in een kussen zat te blaffen. En Vrouw Noordermeer zei dat ze een kussen had gekregen van haar schoonmoeder en daar zaten poten en vleugels van een kip in en zo meer. Ja, ik heb veel over toveren en heksen horen vertellen, maar ik heb het...
En op de Baan woonde Vrouw Kadux, die betôverde kindere. Ze gonge dan mit d’r hande slaen en raer te doen as ze snoep van d’r gegete hadde.
Vrouwe die zwaer ware gonge voor Vrouw Kadux een straetjie om; d’r zijn nooit kindere van dôodgegaen van dat tôvere maar d’r werde d’r wel ongelukkig gebore.
Van vrouw Vink en van de vrouwe oit de Armehoize in d’n Koip zeie ze ok dat ze konde tôvere; aigelek zeie ze van alle ouwe vrouwe dat ze konde tôvere, tenminste as ze arm ware.
Daar in Son woonde vroeger een heks die Mieke Schoofs heette. Die Mieke Schoofs die had een jong meisje bij zich inwonen. Dat meisje heette Mieke Merks. Toen Mie Schoofs op zekere dag vernam dat het meisje bij haar weg wilde, behekste zij het arme kind, want Mie wilde haar niet missen. Vanaf die dag heeft Mieke Merks haar hele leven lang bij die Mie...
I. De duivel 3. Kan hij ook wel de gestalte van een dier aannemen? Zo ja, van welk (bok, kater, hond, spin, vlieg enz.)? Ik heb wel verhalen horen vertellen waarin paarden behekst zijn. Of paarden die bereden worden en dan nat op stal staan en met gestrengelde manen. iemand heeft, wel na heel lang vragen, wel eens verteld dat ze dan door de duivel bereden...
I. De duivel
5. Zijn U bepaalde personen bekend, die als duivelbanner of duivelbanster worden geraadpleegd? In welke gevallen gebeurt dat?
Het komt zelden meer voor, vroeger in mijn jeugd, hoorde men nog wel eens alsdat bij de boeren de duivel het vee had behekst. Men ging dan naar de Paters Capucijnen
Aarle-Rixtel
Da was, toen ik jonk was. Heksen, ze konden de paarden beheksen. Je
mocht d'r niks van anpakken.
Op een avond in het jaar 1535 zat de Amsterdamse dienstbode Meyns Cornelis van Purmerend rustig bij de haard te breien. Meneer en mevrouw waren uit; het was doodstil in huis. Plotseling ging de deur open en twaalf katten renden naar binnen en begonnen poot aan poot een rondedans om het meisje heen. Verstijfd van schrik bleef ze op haar stoel zitten totdat...
No name
