Organizations
Keywords
There are no Keywords that match this search
Danish Keywords
There are no Danish Keywords that match this search
Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords
There are no German Keywords that match this search
Icelandic Keywords
There are no Icelandic Keywords that match this search
Place Mentioned
There are no Place Mentioned that match this search
Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
There are no Narrator Gender that match this search
Het aanleggen van wegen op Texel was in vroeger dagen een ding van beteekenis. Een zaak die nog al moeilijkheden opleverde. Daar is nu b.v. de Hollewalsweg. De kwestie was, die weg moest aangelegd worden, maar hoe zou hij loopen? Moest hij recht aan recht toe doorgetrokken worden of zou men hem zig-zag laten gaan? Slingeren en kronkelen? Dat was een...
Dat was ook zo iets raars. Ik zeg tegen de zuster: "D'r zit een beest onder m'n arm" . De zuster schrok. Ze dacht dat 't iets duivels was.
In Ammerzoden woonde iemand die kon de pijn van brandwonden wegnemen. Als ge nou uw voet verstuikt heb, dan hedde hier een strijker, die dat goed maakt, net zolang erna als ervoor. Hij strijkt de beesten ook.
De kinderen werden van 't water gehouden met Lange Met. "Niet bij 't water komen, hoor, want de Lange Met grijpt je!" Dat was een soort lang, lelijk beest, als een soort vis met een lelijke kop, die je in 't water zou trekken.
Eigenlijk kom ik uit Zaltbommel. Wij hadden daar een blekerij. Van ons huis werden verschillende verhalen verteld, die ze nooit goed hebben durven vertellen. Maar ik trok me niks aan van al die verbeelding. Op een avond in de herfst, dat weet ik nog goed, toen zat ik bij ons voor de poort. Opeens een hele hoop deuren open. Met open mond stonden ze naar me...
Da weet ik wel, je ha vroeger bij ons zone ouwe man, zóó'n baard, een man van tachtig jaar. Da was Piet-oom. Die zat altijd vol verhalen. Toen waren wij nog schoolmeisjes en dan gingen wij altijd luisteren. Hij woonde in een heel klein huisje. En daar vlakbij woonden twee ouwe vrouwtjes en dan vroegen wij altijd: "Zou da nou wel waar zijn, wat Piet-oom...
Bij ons achter 't huis had een wiel, die kleine kindere werd daarvoor bang gemaakt. "Niet bij 't water komme, hoor, want daar zit 't ijzeren vullen!" Dat dachte ze toen werkelijk, da daar een ijzeren vullen zat. Ik had is een nevie op bezoek en daar werd dat ok tegen gezegd. En toen schreef later z'n vader een brief, hij zou zo graag is weten wa dat...
Van een ouwe man in mijn jonge jaren heb ik nog een paar dingen onthouden. Die vertelde dat iemand in de avond of nacht op de weg was en dat hij werd overvallen door een mens of een dier, dat hem op de rug sprong en naar huis joeg.
Roodkapje Er was eens een meisje zo mooi en zo lief dat iedereen die haar zag meteen van haar hield. Haar moeder natuurlijk ook, maar haar oma wel het meest. Oma was een lieve oude vrouw die Roodkapje vaak cadeautjes gaf. Op een dag gaf ze haar een rode cape met een mutsje. Roodkapje vond dat mutsje zo mooi dat ze het altijd droeg. En daarom noemde...
Om in wikseldaelder to krijen moest men jin oan 'e duvel forkeapje. Mei in swarte kat moest men trije kear om it tsjerkhôf hinne rinne. De daelder rekke noait op.
Twa âlde hynders moesten in foer dong út it skerngat wei lûke. Se koenen de weinen der net út krije. Doe sei sterke Hearke tsjin syn suster: "Ik by 't tiksel en dû skouwe." De hynders woarden útspand en de beide minsken hienen de dong samar út it skerngat wei.
Op 'e Dunen by Harkema wienen yn 'e nacht by ljocht moannewaer arbeiders oan 't ierappelmoljen (dat is sels jirpels fan in oar opgrave, dus stelle). Ynienen kom der in greate, swarte houn deun by harren. Dy hie greate, gleone eagen. En dy houn bigoun ek to moljen. Dit doocht net, sei ien fan harren. Dat is de kweade. Allegearre woarden se deabinaud en sy...
As men in wikseldaelder ha wol, dan mat men mei in kat yn 'e sek nei in krúswei ta of nei in tsjerkhôf. Dêr ûntmoetet men dan wol hwat (de duvel). Men freget: "Wie koopt er mijn haas voor een daalder?" (Hwant sjoch, men mat de duvel altyd to grazen ha) Dy oare nimt de kat mei de sek oan en jo krije in wikseldaelder der foar yn 't plak. Dy meije jo noait...
Harkema
Woenen se froeger in meniste tsjerke bouwe, dan gongen se hinne en jij in stik of fiif kij it lân yn. Dêr't de earste koe lizzen gong, dêr moest de tsjerke boud wurde. Op it plak, dêr't de koe lei moest de preekstoel komme to stean. Ek al wie 't oan 'e kant fan in sleat, dan woarde dy sleat ticht makke.
As der in nachtûle op it skearhout siet (it skearhout is it hout, dêr't de fleugel fan 'e mêst fan in skip oan sit) dan bitsjutte dat in ramp. Meastal stoar der dan ien op it skip.
Yn Tuskendiken roan in fôlle om mei in brijpot om 'e hals. Ek yn Eastemar op 'e Mûzegroppewei.
Sumar
Duizendponderken Er was ne keer een manneken, dat bij een smid ging om zich een hamerken te doen maken van duizend pond. De smid lachte met hem. "Wat zoudt daar mee wel kunnen doen?" zei de smid. "Ge zoudt gij dat zeker kunnen oppakken?" Maar, toen het manneken niet ophield met vragen, maakte de smid hem het hamerken. Daarom heette het manneken...
Van den haan, den vlegel en de pik Eene weduwe had drie zonen. Toen zij stierf, liet zij hun niets anders na dan eenen haan, eenen dorschvlegel en eene pik. De oudste van drieën nam voor zijn paart den haan, en scheerde de wijde waereld in. Weldra kwam hij in een land, waar hij tot zijne groote verwondering zag, dat de menschen de vreemde gewoonte hadden,...
