Organizations
Keywords
There are no Keywords that match this search
Danish Keywords
There are no Danish Keywords that match this search
Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords
There are no German Keywords that match this search
Icelandic Keywords
There are no Icelandic Keywords that match this search
Place Mentioned
There are no Place Mentioned that match this search
Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
There are no Narrator Gender that match this search
Toevoegen aan F2, Aant. 1942, fol. 31: ,,H.D. Terbrugge: Aardgeesten zijn niet bevreesd voor, maar hebben een afkeer voor de christelijke leer, en daarom keren zij zich af van christelijke symbolen, en vermijden zij het luiden van kerkklokken".- Idem: ,,Spirits of Nature", zie fol. 31, F4.
Op 'e Streek yn Feanwâldsterwâl wenne Fije Antsje. Dat wie in tsjoenster. Dêr wennen in pear berntsjes neist har, dêr wie de mem fan overleden. Dy berntsjes wienen net feilich foar har. Hja wienen deabinaud foar Antsje. Der kamen krânsen by dy bern yn 'e fearrene kessens. Se ha der mei nei Wopke fan Kûkherne west.
Een engel redde mij Iemand verteld: Ik liep op een stil landweggetje, op weg naar de bushalte, Opeens werd ik omsingeld door drie mannen. Ik was doodsbang, ze wilden mij wat aandoen, Ik wist niet wat ik moest aanvangen. Ik riep tot God in mijn angst, Here God help mij. Toen kwam er een vierde man aangelopen hij sprak met mij. Hij bracht me veilig naar de...
Dordrecht
Een boer in Lopik had zeven zonen. Zes waren d'r getrouwd. Die boer zei: .,Nou zit ik hier met die zevende zoon". Hij ging naar de bruiloft van de zesde zoon. Met die zevende zoon. Toen ze terugkwamen lag de hond maar te janken in het berggat.* Hij lag maar te halen. Een week later hoorde die boer 's nachts het grint knerpen. Hij hoorde de takken kraken....
Hjir yn Feankleaster wenne in boer, dy hie twa feinten: in lytsfeint en in greatfeint. Dy lytsfeint moest alle jounen nei de buorren ta om de krante op to heljen. Dat wie gâns in ein to rinnen. By de boer seinen se wolris tsjin elkoar: Hoe doart dy jonge dat altyd to dwaen yn 't tsjuster. De greatfeint sei doe sa: ik woe dochs wolris witte of er ek bang...
Der wie in skuonmakker, dy hie yn 'e kroech sitten to swearen. Hy joech nergens om, hy wie foar de duvel net bang, biwearde er. Doe seinen syn beide maten, dy't by him sieten, tsjin elkoar: "Dêr matte wy in grap fan bileve." Doe sei de iene tsjin 'e skuonmakker: "Nou is 't net bêst, jonge. Nou is Wibe, de âld frijgesel samar ynienen stoarn. En wy fine it...
26:05 RO: Kinderen kunnen dat ook heel goed. Jorrik [zoon vertelster] was..is steeds aan het spelen en op een bepaald voetbalveldje, daar schijnen…eh..nou, kinderen, ik weet het niet, ik heb het ook niet gezien, maar ik denk van een jaar of 14, 15, 16 te zitten…en hebben andere kinderen hem verteld, dat die daar wonen en dat die messen hebben, en eh…eh,...
Luxor
Wy dusten froeger niet in in bootsje onder de Syl door as kind, omdat de granaat daar aan de ketting lag.
Jehannes syn broer hiet Ruerd Meerstra. Dy syn jonge hiet Bap. Dat wie in ûngelokkige jonge. Dy kaem altyd fan bêd ôf as der jounpraters wienen. Dan moest er pisje of drinken ha ofsa. Dat wie mar lestich foar Ruerd en dy en dy hienen dêr in hekel oan, en Ruerd sei: "Ik woe wol dat er dat mar net mear die." Op in kear wienen Jehannes en syn wiif dêr to...
Us mem wie altyd deabinaud dat wy hwat fan in tsjoenster oannimme soenen en dat opite. Hwant dan wienen wy bitsjoend.
De Moord te Raamsdonk Komt, vrienden, luistert naar mijn lied Van wat er te Raamsdonk is geschied. Daar woonden eens een man en vrouw, Die waren malkander zeer getrouw. De man dat was en grote sok, Die voor het minste geritsel schrok. De vrouw dat was een grote tang, En voor het huwelijk heel niet bang. Die mensen nu hadden een beetje geld, Waarop de...
Spooklicht zweeft iemand achterna
Toen ik eens terug naar Weert reed, zag ik dat er een lichtje achter mij in de lucht hing. Het ging nu eens omhoog en dook dan weer omlaag, kwam nu eens dichterbij en dan was 't weer verderaf. Ik ben 't maar eens in mijn leven tegengekomen en ik was er toch een beetje bang voor.
Weert
Van wonderlike, godlike claerheit ende soeticheit die bi haer wort ghevonden. Ca. XV Overmids dese voerseide uutsceydinghe ende des ynghels teghenwordicheit wert dicwile by haer ghevonden groote godlike claerheit ende soeticheit by daghe ende by nachte. Die claerheit die bi nachte by haer wort ghevonden, die was also groot dat die ghene die by haer quamen...
in zweden bestaan ze! Wie is er vroeger niet bang geweest voor trollen, reuzen en gemene kobolds? Met het komen der jaren verdween echter deze angst en werden al die monsterlijke kreaturen naar het rijk der fabeltjes verwezen.. Maar wie schetst de verbazing van de familie Dijkman uit Leiden, die tijdens hun vakantie in Zweden dit bord tegenkwamen:...
Leiden
Het ontstaan van de scheldnaam 'Roggestekers' voor de Weertenaren Lang geleden kwam er eens een kar met vis door Weert gereden. Hoe het kwam, kan niemand vertellen, maar er is toen een rog van de wagen gevallen en die lag toen midden op de weg. Niemand had ooit zo'n afschuwelijk beest gezien. En niemand durfde er kortbij te komen. Iedereen was er bang...
In Wedde gebeurde nog wel es wat. Op sommige plaatsen deugde het niet. Daar waren heksen en spoken. Het beruchte heksenproces tegen Alke Engels is bekend genoeg. Dat is al weer een paar honderd jaar geleden, dat het arme mens verbrand werd. In mijn jeugd gebeurde zoiets natuurlijk niet meer. Maar toch wisten sommige mensen zeker, dat het spoken kon. Voor...
Wedde
"Agent, u moet mij helpen. Ik heb mijn vrouw met een koekepan op het hoofd geslagen!"
"En is ze dood?"
"Nee, maar ze kan ieder ogenblik hier zijn!"
No. 196. 't Was elken zondag hetzelfde spul met Peer, den knecht van den "Valkenburg"; heel Ulvenhout sprak er schande van. 's Morgens vroeg al zat hij met een paar kornuiten van hetzelfde slag in het Chaamsche Herbergje op den Bieberg harten te jagen. Dat vonden ze veel gezelliger dan mishooren. Tegen één uur stond Peer spijtig op, om te gaan eten op de...
Yn 'e buert fan Zoutkamp wenne in boer dy hie in jonge fan sechstjin jier yn tsjinst. Dy jonge stie foar neat. Hy sei sels wolris dat er foar gjin duvel bang wie. Der wienen ek twa arbeiders by dy boer, dy tochten: "wy matte dy jonge oars al ris bang meitsje." Doe gong ien fan har ris mei in wyt lekken om op in houtsje sitten dat oer in wyk lei. 't Wie...
Keyser Verspasianus hadt een bang wesen en sach er altijt uyt of hij druckte. Iemant eens aen sijn tafel sittende, gaf al de heeren daer present een steeck, den keyser om sijn majesteyt overslaende. De keyser seyde: 'Gij vergeet mij, wanneer sal ick een beurt krijgen?' 'Soo ras, heer keyser', antwoorde hij, 'als gij gekackt hebt.'
