Organizations
Keywords
There are no Keywords that match this search
Danish Keywords
There are no Danish Keywords that match this search
Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords
There are no German Keywords that match this search
Icelandic Keywords
There are no Icelandic Keywords that match this search
Place Mentioned
There are no Place Mentioned that match this search
Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
There are no Narrator Gender that match this search
Ik heb verschillende kere heure vertelle, da vroeger de minse van de weg af wiere gezet, ien den bèrm of ien de sloot, of da ze over ’n heg of vrach wiere gebeurd. Mar ’t gebeurde altied soaves. Ok zage ze dan wel es ’n liekstoet onkomme. En as ge dan nie gaauw wied genoeg opzé’j gieng, wier ge van de weg af gedouwd, ’n graaf of ’n heg ien.
Gendt
Opmerking: onderstaande verhalen komen uit het veengebied van zuid-oost Drente; het bijgeloof heeft er welig getierd blijkbaar en men is nog niet vrij van. (F.W.) t Is ook waar gebeurd, dat er iene s avends over de weg giet en daar krigt ie gezelschap. Er lopt een paar meter van hum af een vrouwspersoon met hiel laange haarn tot biena op de grond. Et mens...
De Houtsberg Wanneer men met paard en wagen tussen Leveroy en Nederweert bij het kasteel van Wellstein langs de zogenaamde Houtsberg reed, ruisten de bomen soms, vooral 's avonds met veel lawaai. Het paard deinsde dan terug en ging niet eerder verder voordat men hem 't bit had afgedaan. Later kon men weer gewoon zijn bit aandoen. Door zegeningen is deze...
No. 289. De bewoners van Zevenbergen waren rijker dan de zee diep is. Alle klinken aan de deuren, alle grendels aan de vensters waren van goud; alle spijkers, al het keukengerei was van zilver. Hun rijkdom was niet te beschrijven, nog minder hun overmoed. Toen geschiedde het dat er iederen nacht een meermin kwam aangevlogen, die zich neerzette op de toren...
Zevenbergen
Gillis van Os, 's avonds tot Haerlem over de gemeene tafel sittende, hadde het machtig geladen op de catholycken en spotte vooral leelijck met de miraculen. Wat dat men hem voorsloeg, het waeren al beuselingen. Met al dat drayen en disputeren raeckte hij droncken te bedde en aen 't spuwen. Daegs daeraen: R. 'Wel, wat segt ghij nu? Te nacht is hier noch...
[00.31 min.] R: Wat of wie zou u graag willen plaatsen in onze canon namens de provincie Noord-Brabant. LP:Natuurlijk het turfschip van Breda. R:Ja, dat is inderdaad een heel bekend uh.. verhaal uit onze vaderlandse geschiedenis. Het is een list die is uitgevoerd tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Hoe ging die list ook alweer in zijn werk, meneer Peeters?...
Een raar avontuur Te Houthem woonde in de 30er jaren der 19de eeuw Jan Willem Goossens met zijne zuster Maria Anna, beiden uit Arendsgenhout. Op zekeren dag brak hij bij het schoonmaken van vruchten eenige kammen in het houten kamrad der wanmolen. Gewoonlijk liet hij alles repareren bij den rademaker zijner ouders te Arendsgenhout, doch daar hij haast had...
2.24. Het peerd zonder kop
Verscheidene inwoners te Westerhoven zien 's avonds of 's nachts op 't schoolplein een dier, het best aan een peerd gelijkende, doch zonder kop, staan of gaan. Een en ander, minder huiverig dan velen, naderden het, doch dan was het altijd plots en ongemerkt verdwenen.
Een derde verhaal luidt: Een man was 's avonds aan het pannekoeken bakken. De kokende olie stond naast hem. Daar komt een kat binnen en zegt: "Pannekoeken bakken en meel borgen kan ik ook wel." De man werd boos en gooide de kokende olie over de kat. Den volgenden dag vertelde de buurman, dat zijn vrouw dien nacht gezond te bed gegaan was en 's morgens...
M'n vader zee vroeger altijd: ,Je mag de luiers 's aves nooit buite late hange, want dan gebeure d'r allemaal rare dinge met de kindere die de luiers moeste drage" . Die luiers konde dan betoverd worde door kwaaie geeste. Of d'r konde kwaaie geeste in kruipe.
Op gewone évende verkleedde we ons welleres in het wit en speulde voor spook. As een aar dan schrikte, had je nog er es lol.
Seecker mevrouw sach iemant in geselschap laet in de nacht discoureeren. Sij, die liever doen souw als praeten, seyde: 'Wat duyvel, mijnheer, soudt ghij wel een gansche nacht konnen opsitten sonder vaeck te krijgen?' R. 'Neen warachtigh, mevrouw, die dat doen kan, moet al een goet opsitter sijn.'
Echt bijgeloof isnu zo goed als verdwenen. Als onze ouders en grootouders nog geleefd hadden, dan had u veel kunnen opschrijven. We hebben als kind wel gehoord van heksen, spoken, voorlopen, witte wieven enzovoort, maar we hadden geen interesse. Al die verhalen hadden alleen tot gevolg, dat we s avonds bijna niet buiten durfden te zijn. Nu dan, wat ik me...
Spookdieren: Een dagloner ging in de winter op een boerderij dorsen, en kwam ’s avonds laat over een veldpaadje naar huis. Iedere avond trof hij een zwarte hond aan, die dwars over zijn pad lag te slapen. Eerst liet hij het dier met rust, en liep er om heen. Op den duur werd hij dit moe. Hij riep: “Pak je weg!”, en sloeg het dier flink met zijn...
Een pastoor wedde met een zijner gemeenteleden, wie van hen den ander het eerst nieuwejaar zou wenschen. Toen klom het gemeentelid 's nachts om elf uur in den boom vóór het huis van pastoor. Nou waren er in het luik voor het raam van pastoor van die halve maantjes, waardoor het licht scheen, en hij binnen alles kon zien. Hij zag dat pastoor zijn broek...
Roomse grappen werden verteld op een zaterdagavond als vader een glas wijn dronk en de kinderen boven de zestien jaar een bier mochten drinken. Dat was in het Nederland voor 1968. Er werden beschaafde grappen verteld, roomse grappen en grappen over de lokale clerus.
Poeh, welke grappen? Daar moet ik eens goed over nadenken.
Toovenaars. De zwarte kunst werd trouwens zoo goed als uitsluitend aangewend om wraak te nemen. Omstreeks 1890 werden buiten de Dampoort en in het Reigerstraatje te Middelburg ruiten ingegooid bij de vleet. Je zag de steenen duidelijk door de lucht vliegen, maar je wist niet, waar ze vandaan kwamen. Honderden menschen waren er, avond aan avond, getuigen...
Hjir yn Feankleaster wenne in boer, dy hie twa feinten: in lytsfeint en in greatfeint. Dy lytsfeint moest alle jounen nei de buorren ta om de krante op to heljen. Dat wie gâns in ein to rinnen. By de boer seinen se wolris tsjin elkoar: Hoe doart dy jonge dat altyd to dwaen yn 't tsjuster. De greatfeint sei doe sa: ik woe dochs wolris witte of er ek bang...
3.28.
Hannes van D ... te Lieshout, die op zekeren avond van de buurt naar huis ging, ontmoette een zwart ding, dat bij hem bleef. Hij raakte aan het dwalen tot de klok 12 sloeg. Toen wist hij plotseling weeêr waar hij was. Hij stond aan den Heerestal, blijde dat hij eindelijk rustig naar huis kon gaan.
Lieshout
Der wenne yn Readtsjerk in boer. Dy boer hie in faem, dy hie forkearing mei in feintsje. Op in snein-to-joun doe kaem dat feintsje by har. Doe siet dûmny Rispens dêr. Dy seach nuver op dat dat feintsje dêr ta de keamer yn kaem, en njonken de faem sitten gong. Hy sei: "Wat moet jij daar?" "Wat?" sei de feint, "zijt gij een leraar Israëls en weet gij deze...
