Organizations
Keywords
There are no Keywords that match this search
Danish Keywords
There are no Danish Keywords that match this search
Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords
There are no German Keywords that match this search
Icelandic Keywords
There are no Icelandic Keywords that match this search
Place Mentioned
There are no Place Mentioned that match this search
Place of Narration
Narrator Gender
There are no Narrator Gender that match this search
Ik was med’n pluugske kameruij ien Providentia on ’t oefene gewes ien ’t schieten. Doar zat onwèr on de loch. ’t Was lot zat en we gienge nor huus. Toe ik bé’j de Gendtse brug was, opte kruusweg nor de Kommerdiek, doch ik: “D’r kum zwoar onwèr”.En ik kos nog tot de Hagevoortse loan komme. Mar toe mos ik wel schule. Zo gieng ’t er op! Ik gieng opte kromme...
De minse zèje vroeger wel, dat ’n èvertes [salamander] as ie gèl was onder den buuk, dat ie dan vergiftig was. As jonges dörfde wé’j ’r niet on te komme, on ’n èvertes.
Op ’n oavend gienge er es twee kameruij van de steenfabriek op de polder nor Gendt. Ze gienge over ’t pèdje van de febriek nor den diek. Ze hadde niks gezien. Mar toe ze soaves wa loat terug kwame - ze hadde nogal ’n poar borreltjes op - stonde dor onder on den diek twee dames zonder kop. Ze wiere bang en ze dörfde nie dör ’t hekke den diek af en over ’t...
Ik het vroeger gediend bé’j vrouw Tonk. Dor kwam duk ’n vrouw langs, wor de minse van dochte, da ze kos hekse. Ze gieng kapotte bieze stoele ophoale ien Fliere. Bé’j de minse, die stoele gemat mosse hemme. Da deje ze bé’j die vrouw thuus. Op ’n keer was ze wer stoele op wezze hoale. Ze was muuj van ’t drage en durrum kwam ze bé’j ons ekkes ruste. Vrouw...
Ze zèje, da vrouw Janse kos hekse. Bé’j ons thuus zèje ze wel, da ’k mar nooit een babbeltje [snoepje] mos opète, da zé’j mien gaf. Mar ik deej ’t toch. En ik heb er nooits iets van geweten.
Ik gieng es ’n keer smèrs heel vrog ’t pjed hoale ien de wei. ’t Was nog donker en ok nog mistig. Toch had ’t pjed gaauw gevonde. Ik deej ’m den helter on de kop en woj nor huus goan. Mar ik kos ’t hekke nie mer viende. Ure lang heb ik rond lope dwoale mè ’t pjed on den helter. ’t Was toch te gek. Honderde kere had ik ’t pjed uut de wei gehold en altied...
Werwolve ware minse, die ’n vel umdeje en dan snachs d’r op uut ginge um aandre minse bang te make. Ze ginge, as ’t goed duuster was, werwolve. “Werwolve” als werkwoord wordt ook nu nog wel gebruikt. Als iemand ’s avonds nog wat laat er op uit gaat, zegt men wel: “Zo goj nog es werwolve”. Of: “Woar bun je vannach toch gewes”. “O, ik was werwolve”. ’t...
Toe ’k nog zo’n kleine jong was en we duk bé’j de graves ware, miek moeder ons wel es bang metten boekjel. Ze zèj dan: “Aj te kort on de kant van de graaf kom, kumten boekjel met ’n langen hoak en die trekt ou d’r ien”. Da wier natuurlijk gezeid um ou bé’j de sloot weg te houe, omdat ’r gevoar was vur verdrinke. ’t Zelfde zèje ze, as ge te diep over de...
Ja, van kankerpoppe hebben we duk zat gehörd. Ze hadden ’t er vroeger altied over. Bij bultjes en ontstekingen, die wa lang duurde, waren de minse al drek bang vur kanker. Ze hoalde dan bij de kankervrouw of -kjel popkes. De inhoud mos op te zieke plek geleid worre. En de patiënt mos drie dagen en nachte wakker blieve. Aandre mossen er dan bij waken, dat...
Gendt
Ik kwam van Nijmegen af, opte fiets. Toe ik goed en wel Lent vörbé’j was, hörden ik fluite. Ielke keer: fuut-fuut-fuut. ’t Geluid ging wel vijf kilometer me mien mee. En toe hörde ik niks mer. Mar ienens kwam er hond nève mien lopen, een heel grote wuiles [onbehouwen dier of mens]. Hé’j was pikzwart. Ik was bang. Want hé’j bleef een lange poos nève mien...
Ze zèje vroeger wel, da Dot [Dora], ’n vrouw bé’j ons ien de burt, hekse kos. Mien moeder geleufde er niks van. ’t Was ’n goed mins, zèj ze. En ze von ’t bar lillek, dat de minse da zèje. Dot zèj tege moeder altied: “De dierbare vrouw”. As ze nijtjes [nieuwtjes] had, kwam ze die altied on moeder vertelle en dan was ’t ielke keer: “De dierbare vrouw”. Ze...
De rooie Pit was gin beste. Hé’j dronk te veul. En hé’j lichtte de fuke. En hé’j holde ze lèg. As ie zat was, zèj tège zien moeder: “Ouwe moer, ik zal oe dur ’t guitegat hoale”. Mar de moeder was er nie zo bang vur. Ze doch zeker: “Zatte kjels en klein kiender moj mar loate proate”.
De zuster van moeder wonde ien Haldere, on de Kniepsen afweg. Ze hadden ’n heel oud huus. En de minse zeie, dat ’t erien spokte. Gin mins dörfde d’r ien te wonen. Mien moeders zuster wel. Die was nie bang. Op ’n keer kwam er ’n man. Die zei tegen mien tante: “Ge zit hier zo moi. Mar de minse zegge, daj hier nie kun blieve wone, umdat ’t er zo spok. Ik zal...
Gendt
Tusse Bemmel en Haldere on den diek, was ’n stuk grond, woar ’t nie zuver was. ’t Was bekend as Peters’ start peske*. De minse zeie, dat ’t er spokte en dat de duvel er huusde. Den ouwe Ederveen gieng geregeld med’n janplezier nor Nimwège nor de mèrt me passagiers. Hé’j mos smèrs langs Peters’ start peske en soaves as ie terugkwam ok wer. En toe gebeurden...
Ze zèie vroeger wel, Opte Hoedieks”, een stuk diek bé’j de Wieringenhoek, doar liep vroeger soaves duk ’n been. Aanders niks as één been. En da liep doar mar wa rond. Soms was er ok nog ’n klein lichje op ’t been. Da was nog griezeliger. De minse waren er bar bang vur. Ze zèie wel tege de kiender: “Kom soaves nie te loat thuus, aj over de Hoedieks mot....
