Stefán Jónsson frá Hellu varð úti þegar hann fór að leita sauða frá Galtalæk. Veðrið var kallað Stefánsbylur. Algengt var að menn yrðu úti.
Húsfreyjan í Stórási varð úti skammt frá bænum.
Um róðra frá Kálfshamarsvík á Skaga: Sjóhrakningar; glímur sjómanna þar; Lárus Guðjónsson leggur Eggerta tvo af Vatnsnesi í bændaglímu
Í febrúar 1940 gerði mikinn byl. Þá varð úti beitarhúsamaður í Landsveit; annar maður frá Syðri-Reykjum varð úti í sama byl.
Mannskaðar á Fnjóská, maður féll niður um ís. Snjóflóð á Belgsá og örðum ónefndum bæ. Mannskaðar á Eyjafirði (algengir). Látrafeðgar látast í sjóhrakningum.
Sr. Hallgrímur Guðmundsson á Arnarvatni varð úti skammt ofan við bæinn. Menn þóttust oft sjá mann ganga á undan sér ef þeir villtust á því svæði. Settur kross þar sem hann fannst.
Bóndi fór milli bæja í mikilli stórhríð til að sækja eld, en á leiðinni varð eldurinn laus og brann önnur hliðin úr úlpu bóndans.
Um smalamennsku Fjalla-Bensa (sumt úr prentuðum heimildum)
Minningar frá Keldum. Álagaþúfur á Keldum. Slétthlíðingar í kaupstaðarferð lenda í suðvesturbyl og bruni á Keldum. Þúfnaslætti Bernótusar (álagaþúfurnar) kennt um þetta allt.
Sagt af mannbjörg sem varð þegar systkinin Sveinungi og Sigríður gengu fram á örmagna ferðalang.
Tvær vinnukonur frá Þverá urðu úti á leiðinni til Halldórsstaða; fundust frosnar nokkrum dögum síðar langt inni á heiði. Þetta gerðist í búskapartíð Jóns Jóakimssonar, afa Glúms.
Svipir. Menn verða úti. Frásögn af Bjarna í Kálfárdal og svaðilför frá Sauðárkróki um Miðgarð og vestur í Syðri Kálfárdal. Um Bjarna og aðdrætti hans; bjó líka í Kolgröf og Brún í Svartárdal. Frh. af svaðilfararfrásögn.
Sr. Jónas frá Hrafnagili lenti í villu og háska við Merkigilshyl nærri Stórhólsleiti. Aths. Guðmundar um menn sem villast.
Mannskaðar á heiðum. Húsfreyjan á Stóra-Ási varð úti í óveðri sem kallað var Kristínarbylur. Bóndinn á Máskoti varð úti á Mývatnsheiði ásamt fylgdarmanni.
Um örnefnið Einhyrndarsvelti í Sléttaleitisklettum austan við Markargilið; kennt við einhyrnda rollu. Saga af bónda á Breiðabólstað (sem kann að hafa heitið Gamli-Gísli); hann fór bandlaus niður í sveltið og sat þar fastur; reyndi án árangurs að komast í kallfæri við einhvern til að komast upp og endaði á að henda sér fram af brúninni ofan í snjófönn.
H.Ö.E. spyr um villugjarnt landslag, hvort fólk hafi orðið úti. Ingimundur og Gróa koma með nokkur stutt dæmi hvor um sig, og saman. T.d. Strandardraugurinn (áður nefndur), Dauðsmannssteinn fyrir neðan Tandrasel, varðan í Stóra-Skógalandi í Borgarhr. hlaðin um mann sem varð úti, Sesselja á Valbjarnarvöllum varð úti, sýslumaðurinn í Hjarðarholti og bóndinn...
Heimildarmaður segir af hrakningum og slysförum fólks í vondum veðrum
(Fyrri hluti): Ferðasaga frá Siglufirði að Ysta-Hóli, 28. nóvember; hann minnist ákaflega mergjaðra vísna eftir Jónmund Halldósson, prest á Barði um drauga og atburði á Siglufjarðarskarði.
En villtust þið aldrei þarna á vatninu? sv. Jújújújújújú, það hafa menn dáið, frosið............ alveg hreint, blindbyl,.... Það er bara merkilegt, finnst mér að það hafi ekki meira, menn, hérna á, einsog þegar þeir voru bara með hunda, sjáðu, það er bara merkilegt að... margir, aldrei kompáss eða neitt, nei. Stundum létu þeir hundana ráða og þeir voru,...
Sögur sem afi Torfhildar sagði henni: Sagan af því þegar Sunnstrendingar fóru til kirkju á jólum; sagan af Tóbaks-Sigga; saga af því þegar Sunnstrendingar smöluðu Veðrárdalinn. Misjafnt hvort sögurnar byggðu á sannsögulegum atburðum eða ekki. Torfhildur og Torfi segja söguna af kirkjuferð Sunnstrendinga á jólum; í tengslum við hana einnig söguna af því...