Rósótt krukka var til hjá heimildarmanni og móðir heimildarmanns geymdi hana í kornkistunni. Á nýársmorgun ætlaði hún að búa til graut en fann ekki málið. Leið nú árið en að ári liðnu var krukkan komin aftur á sinn stað.
Frásögn um gaffal sem hvarf og fannst aftur eftir fjölda ára
Huldufólkssaga, hluthvarf
Naglbítur hverfur en finnst að ári
Heimildarmaður man ekki eftir neinum huldufólkssögum. Þuríður var eitt sinn að leika sér úti með krökkum og fékk að fara út með sparivettlinga en hún var búin að týna þeim þegar hún kom inn aftur. Leitað var að vettlingunum en þeir fundust ekki. Leið síðan fram á vetur og fundust þeir þá í stofunni. Þeir litu vel út.
Frásögn um húfu sem hvarf og fannst aftur
Ólafur varð hin hressasti og vildi spila á hverju kvöldi eftir að hann jafnaði sig. Talað var um að álfurinn væri búinn að missa hæfni sína. Það var siður að það fóru stundum allir á engjar á bænum og enginn var heima nema Ólafur sem lá þá bara í rúminu. Talið var að Ólafur hefði þá farið á fætur og farið út. Þessu til sönnunar týndi móðir hans einu sinni...
Saga af silfurskeið sem hvarf og fannst aftur samkvæmt draumi. Jón Daníelsson tapaði einu sinni silfurskeiðinni sinni sem að hann borðaði alltaf með. Hún fannst hvergi innanbæjar. En hann dreymdi einu sinni að einhver kæmi til hans og segði honum að skeiðin væri í buxunum hans. Hún fannst ekki þar og leið langur tími þar til sjóbrókin hans var tekin fram...
Sögn af Melrakkasléttu um hlut sem hvarf og fannst á dularfullan hátt
Átrúnaður á huldufólk; móðir heimildarmanns finnur návist huldufólks; bústaðir huldufólks; hlutir hverfa; kona sótt til huldukonu
Heimildarmaður sat í eldhúsinu sínu og saumaði skó handa vinnumanni. Hún leggur skónálina af sér sem dettur niður á gólf. Þegar hún er búin að snúra skóna finnur hún ekki nálina. Tæpu ári seinna situr telpan hennar hjá henni á sama kistuendanum og segir hún að það sé nál á gólfinu. Þá var þetta sama skónálin.
Hringur hvarf og fannst aftur
Heimildarmaður heyrði ekki getið um Miðþurrkumanninn né Hinrik sem að smíðaði sér flugham. Huldumenn bjuggu í Skiphól og Hrútey. Ef hlutur hvarf var sagt að huldufólkið hefði þurft að nota hann.
Segir frá bróður sínum Stefáni sem bjó á Skipanesi í Leirársveit. Hann bjó þar með sinni konu sem var yfirsetukona og hana dreymir að karl komi til hennar og biðji hana að koma með sér því kona hans sé í barnsnauð. Hún verður við því en Stefán maður hennar varð ekki var við neitt. Henni fannst hún verða blaut í annan fótinn á heimleiðinni og þegar hún...
Hóll í túninu á Litlu-Drageyri sem ekki mátti slá, menn höfðu orðið fyrir skepnumissi þegar hann var sleginn; klettur á Eyri sem huldufólk átti að búa í; bóndanum á Eyri var vísað á týndan hlut í draumi
Frásagnir og lýsingar á huldufólki; skónál hvarf
Huldufólkssaga um móður heimildarmanns sem týndi sokkabandi
Frásögn af ömmusystur heimildarmanns, er hún var í Skarðsseli sem selstúlka; sigill hvarf, kennt huldufólki
Móðir heimildarmanns bjó að Smáhömrum, tvígift. Þegar hún var gift fyrri manninum, bjó hún um rúmin þeirra á þorradag og setti pontuna á koddahornið. Þegar hann kom og ætlaði að fá sér í nefið en fann hvergi, þau leituðu alls staðar. Síðan nákvæmlega ári seinna á þorradag fannst pontan. Hún hélt því fram að huldufólk hlyti að hafa tekið pontuna til sín og...
Frásagnir og lýsingar á huldufólki; skónál hvarf