Ólsarar á Patró: ruslaralýður í atvinnuleit
Viðarfleytingar og Koefod-Hansen
Vinnulaun. Það var nokkuð mikið að eiga 2 krónur. Það var gott að fá eina krónu á dag en það var þó sjaldgæft. Heimildarmaður fékk það í kaup á hverju kvöldi.
Sveinbjörn Helgason réri á sjó í Kálfadal og var eitt sinn að leggja og voru þá aðrir búnir að leggja á undan honum. Þegar þeir voru að leggja sagði Sveinbjörn; Nei, hver andskotinn þarna er þá dufl. Allir á bátnum fara þá að skima í kringum sig en sjá ekkert slíkt. Nú, það er þarna í skutnum sagði Sveinbjörn. Meinti hann þá timbrið sem var í skutnum.
Páll segir sögu af Jónasi strúti, Hálfdáni strigakjafti og Jóni Brenni. Þá kvað Ísleifur Gíslason: Út á hóla og vinda vog.
Nokkrir ágætismenn: Sigurgísli Siemsen verslunarstjóri í G. Siemsen og Jón trésmiður, Sigurður o.fl.
Sögur af Hafliða Jóhannessyni í Vatnsfirði. Hann flutti jarðfastan stein úr fjárrétt. Það kom oft fyrir að það þurfti að grípa til báts að morgni, en að kvöldi var þeim hvolft. Þá datt það stundum í Hafliða þegar leið á nótt að fara út og brúka sínar kúnstir. Hann hvolfdi því einn upp bátnum.
Verkalýðsfélög. Heimildarmaður gekk í verkalýðsfélagið þegar það var stofnað á Seyðisfirði. Fyrir þann tíma þekkti hann ekki slíkar hreyfingar. Heimildarmaður var trúnaðarmaður á vinnustað og gjaldkeri en ekki formaður né ritari.
Frásagnir um Samson Eyjólfsson beyki. Hann lærði beykiiðnina í Noregi en stofnaði síðan verslun á Ísafirði. Þeir sem voru þar fyrir með verslun voru ekki hrifnir af því að hann væri að gera þetta. Hann var róttækur maður og hafði kynnt sér ýmsar bókmenntir. Magnús Torfason var sýslumaður og hann var tilbúinn til að gefa föður heimildarmanns lögfræðilega...
Saga af Móra og Páli Jóakimssyni. Einu sinni svaf móðir hans í rúmi og byrjaði þá einn krakkinn að orga og stara mikið fram á gólf. Sá hún þá strák standa á gólfinu. Hann var í mórauðum prjónafötum og var með húfu með skúfi. Daginn eftir kom Páll Jóakimsson en hann var að selja bækur. Hann gekk um landið og seldi bækur. Hann bað um gistingu og sagði móðir...
Magnús á Gilsstöðum og Jóhannes í Sveinatungu. Magnús flutti símastaura með Jóhannesi upp á heiðina. Jóhannesi fannst gott að vinna með Magnúsi. Þegar þeir voru að vekja þá sem unnu með þeim við þetta sögðu þeir þeim að flýta sér að vakna því að klukkan væri orðin fimm og hún væri ekki lengi að verða sjö. Magnús hljóp eins og strákur þótt að hann væri...
Adolf segir frá Nóvu-deilunni, þar sem verkamenn á Akureyri börðust fyrir bættum kjörum. Einnig minnst á Dettifoss-deiluna (sem Adolf þekkir af afspurn). Adolf minnist sérstaklega samstöðu verkafólks í þessum aðgerðum. Talað um kjör verkafólks á þessum árum (4. áratugnum).
Heimildarmaður var skrifari hjá Guðmundi Hannessyni og var hlutverk hennar að skrifa mennina á skipin. Guðmundur las fyrir hana útlitið á mönnunum. Hvað þeir voru háir, háralit og augnalit. Þegar röðin kom að Benóný og heimildarmaður spurði hvernig augun á honum væru á litinn vildi Benóný meina að heimildarmaður ætti að vita það best af öllum.
Sveinbjörn Helgason fóstraði eitt sinn Arngrím Bjarnason í einhvern tíma. Var Sveinbjörn eitt sinn spurður þegar hann kom í heimsókn á annan bæ hvort hann væri kominn með vinnumann. Svaraði þá Sveinbjörn: Já, en ég veit nú ekki hvort ég set hann á greyið.
Sveinbjörn Helgason var sniðugur í tilsvörum. Hann var eitt sinn í kaupavinnu hjá Rögnvaldi. Þar var einn kvenmaður sem að norðmaður var að sækjast eftir og var einu sinni bankað á gluggann og var þar hann kominn og fór konan niður. Þá sagði Sveinbjörn að hún hafi nú verið hugulsöm að fara úr buxunum áður en hún fór niður.
Aflamenn og arðrán; aflamenn og sjósókn; skipstapi; björgun
Bókband Gísla í Hamarsholti. Hann gat ekki verið lengi á sama stað. Gísla var getið við mannsskaðann á Mosfellssheiði 1865 þegar sex vermenn menn urðu úti á heiðinni og sex kól og tveir ókalnir. Gísli var annar þeirra. Þessi stúlka sem var vildi hafa hann hjá sér sagðist koma og bjarga honum þegar mest lá á. Álfkona sagði Gísla feigð sína í draumi. Sagt...