Saga af matarskorti á Hótel Valhöll; borið fram kjöt sem óvíst var um hvort væri í lagi. Önnur saga af því þegar ónýtt kjöt var borið fram hjá Kaupfélagi Árnesinga og menn urðu veikir af. Þórarinn segir sögurnar, en Hinrik Þórðarson leggur orð í belg.
Frásagnir af Áslaugu Runólfsdóttur. Tilsvör hennar voru hnyttin. Eitt sinn var verið að borða og var margt við borðið. Þegar eftirmaturinn kom sótti heimildarmaður sér á disk og settist við borðið. Hann sagði við Laugu að nú sæti hann eins og niðursetningur með skálina sína, en hún svaraði að ekki væri niðursetningslegur á honum kjafturinn.
Þórður Guðmundsson varð vinnumaður hjá Páli Halldórssyni og Helgu Jóakimsdóttur í Hnífsdal og þótti vera lítið að éta. Hann kallaði það smalakopp sem að hann fékk skammtað í.