Organizations
Keywords
There are no Keywords that match this search
Danish Keywords
There are no Danish Keywords that match this search
Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords
There are no German Keywords that match this search
Place Mentioned
There are no Place Mentioned that match this search
Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
Op den Dolder hadden ze 't altijd over de grijze kat.
Die wouën ze niet in huis hebben, want dat was een tovenaar. Een vrouw heeft mij eens verteld: "Ik ben mijn muts eens kwijt geraakt en die had die kat uit de doos gehaald. En die kat zat in die muts. Die wou mij betoveren."
5.9. Tovenaar doet schoppen boer om een fles jenever gaan
En Keeske Komedie, die stuurde schuppen boer om een fles jenever. As wij in de keet zaten: da waren van die rieten keten, en zaten w' in de keet, dan vertelden wij zo 't een en 't ander zoal. Nauw zeet er ene, tegen ene die veur den eerste keer binnen kwaam: 'Ik wed veur een kas bier da gij da nie...
nl.verhalenbank.44442
Jan Hepkes koe mear as in oar. Hy koe om 'e bocht sjitte.
Herk Ooievaar op Berkhout was eens op een deftige visite. Ieder begon te lachen en waarom? A had een varkenskop, B een spreeuwenkop enzovoort, enzovoort. Maar niemand wist dat hij zelf ook er zoo raar uitzag.
Hij kon maken dat men geen chocolade uit een volle pot kon schenken. Ook zorgde hij dat de melk voor de chocolade niet aan de kook raakte.
Eens...
As men op in tsjoenster sjit, is 't krekt as sjit men op in leech petroaljefet. Men kin in tsjoenster allinne mar reitsje, as men rogge yn 't gewear hat.
Guon tsjoensters kinne har yn dieren foroarje. As men op sa'n dier sjit, dan hat de tsjoenster de oare deis in blau eech.
Twa bruorren fan my en noch in peart feinten fan 'e Sweagerbosk hienen us by ús to hofkesjongen west. De apels, dy't se stellen hienen, ieten se op op in stik lân yn 'e wâl.
Doe sei de iene jin de oare: "Sjoch, hwat is dat?" Der sweefde in leider oer har hinne en dêr wie in man op dy leider. Dat wie in tsjoenster, dy't nei in oare tsjoenster ta soe.
Jehannes hat ris by in boer yn tsjinst west, doe siet er de jouns by dy boer yn 'e hûs. De frou en de dochters sieten der ek by. Dy hienen de gek hwat mei Jehannes. Se gniisden him út.
Mar doe't it bêdtiid woarde, seagen se al even oars.
Net ien fan 'e froulju dy't út 'e stoel weikomme koe. Hja bleauwen sitten dêr't se sieten, al hoe't se har bêst ek...
Gauke Haagsma wie us by ús to jounpraten. It wie sahwat tsien ûre woarn, doe siet er stil op 'e stoel, krekt sa wyt as in deaden. Noait liker as wie 't in lyk. En hy sei net in stom wurd. Myn frou en ik sieten der nei to sjen en út kleare angst doarsten wy ek net in wurd to sizzen. In ûre letter sahwat joech Gauke in snokje en doe kom de holle wer hwat...
Ik krige in âld stoel fan ús mem en dy. Dêr siet gjin sitting mear yn en de speaken wienen der ek út. Ik liet dy stoel wer opmeitsje. Der kom in nije matte yn en nije speaken fan flearhout. Dêr mocht oars net ien op sitte as omke Harm. Dêr hie 'k him foar ornearre.
Hwant omke Harm wie in tsjoenster en flear is heilich, ik tocht, dan kin er gjin kwea...
Wy hienen in âld kachel, dêr siet in koperen ynstektsjettel yn. Klaes siet flak foar de kachel.
Jehannes sei tsjin him: "Oppasse, Klaes, dêr kin samar wetter út komme!"
"Né," sei mem, "dat is noch noait gebeurd."
"Nou," sei Jehannes, "sjoch mar ris, dêr komt al in snjitsje." En dêr wie 't ek al sa. Doe woe Klaes de fuotten wol ynlûke, hwant it wetter sea.
Myn pake en beppe oan heite kant wienen greate tsjoensters. Doe't heit en mem troud binne en se togearre yn 'e trouwein sieten, doe fleach pake harren to foet foarby. Doe wachte er harren wer op. Doe gong de wein wer foarby. Doe fleach hy har wer foarby en wachte harren wer op, oant de wein wer foarby ried. Dat hat er oant trije kear ta dien. Dy keardel...
Der wie ek ris ien op 'e merke, dy krûpte troch in balke hinne. Mar doe wie der in man ûnder 't publyk, dy sei: "Dû krûpst der net troch. Ik sjoch dy wol. Dû sist der boppe op. Dêr biste, bliksem." En doe joech er dy man in slach mei de stok.
Yn Soesterberg ha 'k by 't fliegwezen west. Dêr wie in man dy fortelde oan 'e oaren dy't om him hinne sieten, hy koe samar ien op 'e stoel sitten bliuwe litte, as er dat woe. Der wie ien ûnder harren, dy woe dêr neat fan leauwe en stuts him de gek oan.
Doe sei dy man: Ik kin èk noch wol hwat oars. Wedzje datstû net oan 10 ta telle kinste? Dû mast stadich...
Mar Oene Krop wie ek in greate tsjoender. De minsken doarsten him net yn 'e hûs to litten en net by it fé. Hy makke se samar siik.
Myn broer wenne yn Ljouwert. Hy hie in jonkje, dat wie altyd siik en gammel. It wie noait fleurich lyk as oare bern. It siet echt yn 'e pogge. It woe net boartsje en it wie mear dea as levend.
Doe kom dêr ris in swager fan...
Heden 24 juni 1911 had ik het voorrecht een partus te doen bij een primipara van 36 jaar. Die duurde van donderdagnacht één uur tot zaterdagavond zes uur. Wat kon ik beter doen, dan den uxor, een echte Zuiderwouder van 55 jaar, te interviewen? Ziehier het resultaat.
In de Haarlemmermeer was iemand, die de zwarte kunst verstond. Als een paard en rijtuig...
nl.verhalenbank.9322