Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
1,190 datasets found
Place of Narration: Drachten
Sytse van der Lei en Ealse Kooistra wienen togearre yn tsjinst. Se hienen beide forkearing. Ealse hie forkearing mei in nicht fan my. Hy mocht graech in buorrel. Op in kear soenen se togearre my forlof nei hûs ta. De jouns stutsen se oan. Ealse hie fiersto folle hawn. Hy die 't mâl en sei 't raer op. It gong op in razen en roppen en healwiizjen. "As der...
nl.verhalenbank.37802
Tichte by Kollumerpomp, op in hoeke, der spûke it. Dêr waerden wy froeger foar warskôge. Auke van der Horn wenne dêr doe. Hwat dêr krekt spûke wit ik net mear.
nl.verhalenbank.37801
Hjir yn Drachten wenne ik jierren lyn by moeke Boulier. Moeke Boulier koe mear as in oar en hja wist ek mear as in oar. Hja seach allerhande dingen foarút. Op in kear fortelde se, oan 'e oare kant de wei soe in great kanael komme en dêr soenen pakhuzen boud wurde en greate hotels. Dat is nou sa'n 60 jier lyn dat hja dat fortelde. Ik ha letter wolris...
nl.verhalenbank.37800
Us heit wenne yn Kollum. Hy wie fêste arbeider by de boer. Mar dat foldie him net langer, en doe woarde er los arbeider. Hy moest faek koedriuwe. Dy kij moesten dan nei Visvliet of nei Bûtenpost tadreaun wurde. Fan Visvliet gongen se mei de boat nei Ljouwert ta, nei de fémerk, en fan Bûtenpost ôf mei de trein. Op in freed-to-moarn moest der fé nei...
Der leefde in âld man, en dy hie trije soannen yn 'e hûs en dy wienen sa lui as stael. De âld man kaem op it sykbêd to lizzen, mar foardat er de egen foar altyd ticht die, sei er tsjin 'e jonges: "Ik ha 't jim noait fortelle wold, mar nou't ik ôfskie nimme mat fan dizze wrâld, sil ik it jim nòu noch meidiele. Jimme witte wol hoefolle lân wy ha. Yn dat lân...
nl.verhalenbank.37192
Mem har âlden wennen yn 'e herberch Het witte paerd to Eastemar op 'e hoeke fan 'e Snakkerbuorren. De murdehoeke, sa woarde dy herberch neamd, omdat ús heit, Japik Hoeksma syn bynamme wie Japik Murd. Op in joun, doe gong 't der bot oan wei yn 'e herberch. Mem wie doe noch in famke, hja siet by de tafel. It jongfolk wie sa roerich dat it wie net moai mear....
nl.verhalenbank.37153
Op Drachtster merke wie froeger in tinte mei in swarte spegel. Dêr kom it portret fan 'e oansteande yn to stean, of in deakiste. Dat lêste bitsjutte dan, dat jy net trouwe soenen.
Ymke de Jong koe de minsken stiif stean litte.
nl.verhalenbank.37150
Der waerden froeger faek wylde lantearnen by de Dwarsfeart sjoen.
nl.verhalenbank.37149
Sterke Hearke wie op 't lân oan 't ploegjen. Der kamen in pear mannen by him, dy fregen: "Wyt jo ek hwer't Sterke Hearke wennet?" "Ja, sjoch, hjir stiet er," sei Hearke en doe stuts er de ploech foar him út - "en dêr wennet er." Doe wiisde er nei syn hûs.
Sterke Ynse fan Bakkefean kaem op in kear by de Drachtster slûs. Dêr lei in heiblok, dat wie 600 poun swier. Dat heiblok tilde Ynse om 'e slûs hinne en lei it doe op 't selde plak wer del.
Sterke Ynse helle in kroadfol sân by de slûs fan Bakkefean wei. Underweis trof er in man dy bleau by him stean to praten. Dat duorre langer as in healûre. Al dy tiid hâldde Ynse de folle kroade beet ynpleats fan dat er him delsette. Doe't it gesprek dien wie kroade er mei 't sân nei hûs.
nl.verhalenbank.37146
De ierdmantsjes holpen nachts de klearmakkers, dy't de klean net dien krije koenen foar de oare deis. Dan wie de oare moarns it pak klean kant en klear. Hja holpen fral minsken dy't yn 'e need sieten.
Noait midden op 'e wei rinne by joun, seinen de minsken froeger altyd. Ien fan 'e Dwarsfeart roun ris mei syn maet midden op it paed. Doe sei syn maet: "Even oan kant, even yn 'e berm." It duorre even, doe sei er: "Gean nou mar wer op it paed. Der gong ús nyskes in lykstaesje foarby; dy is ús nou al passeard."
As de houtwjirms kloppen yn 't môgige hout bitsjutte dat dat der in sterfgefal kaem. As de houn spûkgûlde ek; dêr wienen âlde minsken deabinaud foar. As eksters skatteren op it hiem kaem der ek in sterfgefal.
Op 'e Suderdwarsfeart to Drachten wenne Joeke Spûkgûler yn 't sûkerijfabryk. Dy seach dêr dat syn eigen lykkiste ûnder 't glês troch skoud waerd. Se koenen de swaei net krije troch de gong, dêrom moest er ûnder 't glês troch. Joeke wie mei de helm geboaren. Hy fortelde dit gefal oan guon. It is krekt sa neikaem.
Myn omke fortelde, hy roun ris fan Drachten nei Lippenhuzen. Hy wie sahwat healwei Beetstersweach en de Trijehoek, doe gong der him ynienen in wynpûst foarby en krekt as rattele der hwat by him lâns. Trije jier letter ried de tram dêr lâns, krekt op 't selde plak.
Der wie in mier, dy swetste wakkere bot oer syn meanen. Net ien dy't sa goed meane koe as hy, sei er. De duvel net iens. Mar doe wied er ris in kear wer oan 't meanen doe kaem der ien njonken him, dy meande ek, en dy rekke him foar. Mar doe wie 't ynienen 'krak'. Dêr meande dy oare de kop fan it harspit ôf, dat dêr stie. Doe wist er, dat er mei de duvel...
Heit hat mei Ymke de Jong ûnder tsjinst west to Ljouwert. Hy woe net ûnder tsjinst. Hy sette it altyd tsjin 'e oerheit yn 'e kant. "Hier temt men leeuwen en beren, maar mensen niet", sei er, doe't se him opsluten yn 'e sel. Hy wie der samar wer út. Der wie net in doar tsjin him bistand. Dienen se him de boeijens om, hy hie se samar wer ôf. Se koenen him...
Greate Pier hat boer west. Hy wie ris oan 't wurk op 'e bou, hy roun achter de ploech. Doe kommen der guon, dy woenen wol fan him witte hwer't greate Pier wenne. Sy koenen him net. Doe tilde Pier de ploege op en wiisde mei dy ploege it hûs oan dêr't er yn wenne. Hy sei: "Dêr wennet er en hjir stiet er."
0