Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Narrator Gender
close
73 results
Organizations: Meertens Institute Place of Narration: Buitenpost
Stammerige Harm wenne yn Sweagerbosk. Hy handele yn fodden en bonken. Hy hie in wikseldaelder, dy hie er fan 'e duvel, seinen se. Dêrtroch hied er altyd wol jild om hannen.
Mei frijmetselaren is dat ek sa. Dy ha ek in wikseldaelder. Dy ha 't jild èk op 'e fingerseinen.
As ien in protte jild hat, sûnder dat it nei to gean is, hoe't hy der oan kom, dan hat sa'n ien him oan 'e duvel forkocht.
Stammerige Harm fan Twizelerheide hie in pot mei jild yn 'e groun. Dat jild hied er fan 'e duvel krigen. Om dat gat yn 'e groun hied er in reidsket hinne. Hy krûpte yn 'e groun om jild op to heljen. Hy hie himsels oan 'e duvel forkocht. Syn wiif hat er heal forkomme litten.
nl.verhalenbank.20445
Sa hat er ek wol guon holpen, dy't de foet forknoffele hienen. Piters Hil hie de earm stikken. Sy kom by Oene. Oene sei: "Wachtsje even. 'k Mat earst even mei 't mantsje prate." Doe gong er nei bûten ta. Even letter kom hy der wer yn en sei: "'t Is foar inoar. 'k Ha mei him praet." (Dat wie net ien oars as de duvel, hwant Oene wie in raren-ien) Trije kear...
De duvel hie yn 'e skrúf sitten. Dêr hied er danich syn bikomst fan, dat hy wie deabinaud foar de skrúf woarn. Nou wie der in man, dy wist dat. Dy hie syn siele oan 'e duvel forkocht foar jild en nou soe de duvel him de oare deis om fjouwer ûre ophelje. Dat stie yn 't kontrakt dat dy man sels mei bloed ûndertekene hie. De man dy sei tsjin syn wiif: "As de...
nl.verhalenbank.18122
In tsjoenster mat om 'e sawn jier op syn minst ien dea tsjoene, oars redt de duvel mei har.
Op 'e Greate wei (de rykswei) yn 'e buert fan 'e kaserne ha guon de duvel sjoen, nei't se seinen.
nl.verhalenbank.22951
Op 'e Swâdde wienen altyd trije hounestappen en ien hynstepoat to sjen. Dy hynstepoat wie fan 'e duvel. Ik ha dy poaten faek sjoen.
nl.verhalenbank.16522
Stean noait foar de spegel, hwant dan kinst in klap fan 'e duvel krije
Hjir flak tsjin ús oer hat in âlde frijgesel wenne, dy hie 't altyd mei de duvel to krijen. Alle nachten wied er mei de duvel oan 't fechtsjen. Myn man hat wolris foar de glêzen to harkjen lein. Dan rattele en rinkele alles by him yn 'e hûs. Dan woarde myn man der binaud fan. Dan brocht er deselden dêr't er mei focht nei de reinwettersbak en dan raesde er...
De frijmetselaers dy ha har oan 'e duvel forkocht. Yn Ljouwert wie in gebou, dêr gongen de frijmetselaers altyd hinne. Sy ha noait gebrek oan jild. Sy kinne altyd jild krije. Sy komme yn 'e nacht by elkoar. As se fûstkje stekke se de minsken twa fingers ta.
Soms wie Lamke fjûrbinaud. Dan raesde se it út. Dan hie de duvel har to pakken. Op in kear kom Wessel by Lamke en dy om nei Jochum to sjen, dy't doe siik wie. Wessel wie in raren ien, dy't net botte gau binaud wie. Mar doe't er wer ta de doar út soe, sei er: Ik kin der net útkomme, hwant der stiet ien foar. Hy hie ôfgryslike raer en binaud sjoen, doe't er...
Stammerige Harm fan Twizelerheide is ris in kear oer de Swâdde smiten woarn troch de duvel. Hy hie in wikseldaelder en sadwaende altyd wol jild om hannen. Hy handele yn fodden ensa.
Yn Grypskerk yn 'e kroech wie us in ploechje jongfolk. Sy woenen wille ha en doe tochten se: Wy matte it heilich avondmael mar ris fiere. Sy dienen it spottenderwize. Doe kom de duvel der yn. Doe ha guon fan dy feinten it sa op har senuwen krige, dat se der altyd hwat fan oerhâlden ha.
Frijmitselers binne kûgelfrij. Sy ha altyd jild om hannen. Dat komt, sy ha in wikseldaelder. Sy binne oan 'e duvel forkocht.
De duvelbanders, dy't rieplachte waerden wienen Wopke fan Kûkherne en Úlke duvelbander (van der Wal), dy't oan 't Wyldpaed wenne en dêr in smarchwinkeltsje hie en branjehandel.
nl.verhalenbank.20018
De bûzehappert wenne yn 't wetter. Dy pakte de bern.
Der wie in boerefeint, dy hie in forboun sluten mei de âld feint (= de duvel). Hy wedde us mei de boer, hy soe it mollebult struijen yn trije ûren dien ha. "Dizze weddenskip hast forlern", sei de boer. Mar de feint gong noflik op it lân lizzen to sliepen. Binnen trije ûren wie alles swart. "Jo ha 't forspile", sei de feint. De âld-feint hie 't opknapt....
Frijmitselers meitsje in hûs dat se bouwe noait hielendal ôf. Hja ha in forboun mei de duvel sluten. Se krije jild fan 'e duvel. Dy't ienkear by de frijmitselers is kin der net wer by wei. Om 'e sawn jier mat ien fan har stjerre. Of sy matte ien dea meitsje of sy moatte selsmoard plege. It lot wiist oan hwa't it dwaen mat.
nl.verhalenbank.36157
73