Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Narrator Gender
close
40 datasets found
Dutch Keywords: mensen Place of Narration: Drachten
Wy mochten neat fan Rikele Myt oannimme. As de minsken in fremde kat seagen, seinen se: "Tink derom, dat is Myt." As hja skeind wie seinen se: "Sjoch, sy hat fannacht wer in klap hawn."
nl.verhalenbank.37932
Der binne minsken dy matte jy noait by 't fé litte, hwant dat is net fortroud. Dêr kin hwat út fuortkomme. Se meitsje 't fé siik.
In nachtmerje wie in frommeske, dat de minsken in soad lêst oandie. Men koe har keare troch de toffels achterstofoar foar 't bêd to setten.
Ik wie noch net troud, wy wennen op 'e Boelensloane. It waeide dat it stoarme. It wie yn 'e neinacht. In suster fan my hie mei har man by ús west to praten. Myn faem wie ek by ús. Myn suster en 'e man wennen yn Surhústerfean, dêr moesten se dy nachts wer hinne. Ik en myn faem soenen har in ein bringe. It waeide dat it rikke, it stoarme bytiden, en soms...
nl.verhalenbank.37922
Oan 'e Surhústerfeansterfeart stie op it plak dêr't er útkomt op 'e hurde wei (dêr't de hurde wei bigjint) in kroechje. Ik hie in omke, dat wie Auke Schievink. Dat wie in hiele raren-ien. Op in kear kom er út it kroechje wei. Doe hied er nei de merk ta west. Hy wie oansketten en sei 't raer op. Doe wied er samar yn 'e feart slingere woarn. Troch de...
Yn 'e Boelensloane wienen nochal hwat lju dy't froeger in hounekarre hienen, mei twa hounen der foar. Dat wie ek it gefal mei Jan Taekema en in sikere Van der Heide. Dy beiden handelen yn lytsfé, lyk as kninen en hinnen ensa. Se kochten yn Ljouwert ek wolris in karfol skieppekoppen, dy sutelen se dan yn 'e heide wer út foar in dûbeltsje it stik. Dy...
By 't Blauhûs spûke it altyd. Dêr waerd fan alles sjoen. Forskate minsken ha dêr in grouwe, swarte houn sjoen, dy roan dan mei de minsken mei. Dêr wienen se fjûrbinaud foar.
nl.verhalenbank.37912
Doe't ús heit stoar binne der oare minsken yn ús hûs kaem to wenjen. Mar dy binne der wer út gong, hwant it gong dêr nachts altyd op in klopjen. Dat wie fan 't skuonmeitsjen fan ús heit. Dat hearden dy lju alle nachten.
nl.verhalenbank.37910
Us heit wie skuonmakker, hy hat in ûngelok hawn en roun sûnt op krukken. Wy wennen yn Boelensloane. Hy kocht in stik groun mei in hûs, dêr't in greate skuorre oan fêst siet. Der wie doe yn dy tiid noch gjin tsjerke yn 'e Boelensloane. Mar doe wienen der lju, die woenen dêr in doomny preekje litte. Dêr wie heit ek in great foarstander fan. En doe waerd der...
nl.verhalenbank.37909
Yn 't Barrahûs gebeurde it faek, dat minsken dêr ûnderdak krigen foar de nacht. Op in joun kom dêr ek in frommes yn. It wie in fremd frommes, dat se net koenen. Ien fan 'e mannen, dy't dêr ek sieten, wie in soldaet. Dy soe dêr dy nachts ek sliepe. Doe't er in pear kear nei dat frommes sjoen hie, tocht er by himsels: bistû eins wol in frommes? Hy gong...
nl.verhalenbank.37818
Oan 'e Boppeste-Rottefalle hat in pleats stien, dêr't nou it hûs fan Jan Veenstra is. Dy pleats is froeger ôfbrând. In soad minsken doarsten dêr jouns net lâns, hwant dêr spûke it.
nl.verhalenbank.37809
Ymke de Jong koe de minsken stiif stean litte.
nl.verhalenbank.37150
Imke de Jong wie in gûchelder. In hoanne kuijere samar mei in balke fuort, as hy der by wie. Apels kamen him achter ta de broek út en hy koe de minsken stil stean litte.
Der wienen ris in mennich kabouters, dy holpen yn 'e nacht de minsken altyd. 't Koe neat skele hwat wurk men har foarlei, de oare deis wie 't karwei bisljochte. Elkenien hie der profyt fan. Mar der libbe in boer, dy woe dy kabouters ris in loer draeije. Hy smiet in sekfol griene earten yn in skerpe hage. Dy moesten de kabouters dy nachts der út helje. Sy...
nl.verhalenbank.33039
Mem fortelde ús, yn Drachtster Kompenije soe ris in skip komme. Se wennen oan ien fan 'e binnenwiken. 't Wie sahwat 8 à 9 ûre de jouns, doe hearden se dat de barte, dy't oer de wyk lei, ôfsmiten waerd. Se gongen der út om to sjen, mar dêr wie net in skip to bikennen en de barte lei gewoan oer de dwarswyk. In skoft letter hearden se itselde lûd wer en doe...
Ik wie fjirtsjin jier. Us heit lei yn 't sikenhûs yn Grins. Dêr is er doe letter stoarn. Wy hienen dy deis praters hawn: in âldere suster fan myn lettere frou mei de man. Sy moesten gâns in ein rinne en woenen graech dat wy har in eintsje fuortbrochten oan Blauhûs ta. 't Wie min waer, 't waeide en reinde. Dat lêste eintsje fan 'e Boelensloane oan 't...
nl.verhalenbank.29389
Ergens yn Drinte lei in allemachtich greate stien. Dêr stienen de minsken faek by. Doe sei us ien fan dy minsken: "Hea, sjoch, dêr stiet hwat op to lêzen. Dat koe wol in spreuk wêze. Mar it wie sa ûndúdlik, dat net ien dy't it lêze koe. Doe ha twa man die stien dêr mei in amerfol wetter skjinmakke. Doe koenen se it lêze. Der stie op: Onder deze steen daar...
nl.verhalenbank.27315
Der binne guon, dy binne kûgelfrij. Ik haw in feint kend, dy skeaten se dwars troch 't lichum hinne. Der kom net in drip bloed út. Hy is noait opereard of hwat ek. Dy wie kûgelfrij. Frijmitselers binne èk kûgelfrij, sizze se. De frijmitselers fûstkje mei twa fingers. Sy geane achterstefoar yn 't gebou, dêr't se forgaderingen yn hâlde. Om 'e sawn jier...
Hjir by de dwarsfeart stie froeger in hûs, dêr woarde alle nachten yn sage en timmere. Dan seinen de minsken: Dêr komt in nij hûs, mar dat gebeurde noait. Mar nou komme dêr allegear nije huzen to stean. 't Is dus wol neikom.
Ik ha in dochter forlern, dy tsjinne yn Ljouwert. Dy is dêr forsûpt. Op in joun kaem se thús, hjir by ús yn 'e Harkema. Dat wie sahwat in fjirtsjin dagen foardat se stoar. De oare moarns sei se: "Mem, 't wie hjir fannacht sa drok yn 'e hûs. 't Wienen allegear minsken." Ik tocht fuort oan foartjirmerij en sei: "Dû hiest sjen matten." Sy sei: "Ik ha sjoen,...
0