Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Narrator Gender
close
49 results
Dutch Keywords: duivel Place of Narration: Opende
Mijn zoon is ook eens door de duivel achternagezeten. Hij kwam op een avond thuus, doodsbang. "Ze pakken me! Ze pakken me!" schreeuwde hij. Hij had de duivel achter zich aan. Hij was in de kroeg geweest.
nl.verhalenbank.37995
Frijmetselers binne manlju, dy't altyd wol jild om hannen ha. Hja binne oan 'e duvel forkocht.
Een wisseldaalder kreeg je van de kwoade. Dy kreeg je altyd weer. As jy him uitgaf kwam ie fansels weer.
Het is gebeurd dat ik met mijn vader op stap was. Mijn vader liep noast mij. Opeens wordt mijn vader opgetild en in de sloot gesmeten. Het was heel wonderlijk, maar 't is echt gebeurd. Of dat nou de duivel was, weet ik niet.
Alde Albert Gjaltema wie koopman. Dy hie noait forlet fan jild. Hy hie in forboun mei de duvel. Mar by joun wied er altyd deabinaud.
nl.verhalenbank.16144
Hindrik van der Meer en 't wiif wienen beide by de frijmitselderij. Sy hienen al it materiael fan 'e frijmitselders yn 't lyts yn 't sulver. Al hwer't se forlet fan hienen, dat kom der. Jild noait gebrek. Mar sy hienen har nammen mei eigen bloed yn in great boek set, dat fan 'e duvel wie.
Frijmetselaars ben ook koegelfrij. Die hebn een verbond met de kwade. Om de seuven joar moet der ien dood. In tsjoenster moet eens in de seuven joar ien doodmoakn.
Sweitse Oldenburger fortelde: "Ik farde mei de boat, doe wie 'k op Readskuorre, doe trof ik dêr hwat by de hekke. Dêr stie de duvel mei de bek wiid iepen. En hy brulde hiel bot. Fan dy tiid ôf bin ik bikeard. Doe ha 'k it noait wer raer dien."
Fan 'e frijmitselers moest der om 'e sawn jier ien dea. Hja hienen har forkocht oan 'e duvel. Hja koenen der noait wer by wei. Yn Snits stiet sa'n gebou.
nl.verhalenbank.38016
Albert Gjaltema wie frijmetselder. Hy wie smoarryk en hie noait forlet fan jild. Dat krige er fan 'e duvel. Frijmitselders hienen in wikseldaelder. Dy matte se noait hielendal út jaen, dan groeit er altyd wer oan. As se dy wikseldaelder kwyt wienen, krigen se noait hwat wer.
To Feansterheide by Haring Land is 't ris gebeurd dat ien, dy't it tige raer op sei en de duvel der by oanhelle, samar opnom woarde en der út goaid.
Hjir yn 'e Pein is ris ien smiten woarn. Dy kom út 'e kroech wei. Hy sei: "Ik bin foar gjin duvel bang." Mar doe pakte de duvel him.
nl.verhalenbank.26994
As ien dronken wie en him mâl tjirge ensa, koe 't gebeure, dat de duvel him even letter yn 'e sleat smiet.
nl.verhalenbank.19505
Alde Sipke Albert fan Grinzer Pein lake noait. Hy hie in wikseldaelder fan 'e duvel. Hy wie fékoopman en koe dwaen en litte hwat er woe. Der wie noait jildgebrek. Mar der moest altyd in man wêze dy't him nei de boat tabrochte as it tsjuster wie. Allinne doarst hy der by nacht net út. Dan wie er deabinaud. Myn man syn broer hie in dochter fan him.
nl.verhalenbank.38021
Der wie in fint dy swearde en swetste altyd bot. Op in kear kaem er út 'e kroech. Doe hied er bot flokt en sein: "Ik bin foar de duvel net bang." Dy fint dat wie in koopman, hy handele yn gongelstokken. 't Wie de jouns let doe't er út 'e kroech kaem. 't Gebeurde hjir yn 'e Pein. Hy wie op wei nei hûs ta. Doe't er op 'e Skieding wie kaem der in swart beest...
nl.verhalenbank.37577
Op 'e Sanden yn Grinzer Pein wenne in man dy wie tige rûch yn 'e mûle: Durk Wonderman hiet er. Dy sei, hy wie foar gjin duvel bang. Op in kear, doe hied er to jounpraten west. Doe't er op 'e weromreis wie nei hûs ta fornom er dat der hwat achter him oan kom. Dat siet him op 'e hielen. 't Wie him tsjin 'e hakken oan. Hy woarde deabinaud. Doe't er omseach...
nl.verhalenbank.27487
Pake en beppe binne letter hjir yn 't werkhûs tolânne kom. Doe't pake op syn stjerbêd lei sieten heit en mem der by. Doe sei pake wit hoe lûd: "Toe duvel, goai der noch mar in takkebosk yn!" Beppe wie doe al dea. Pake en beppe wienen beide oan 'e duvel forkocht.
Yn 'e Körnhörn woonde Jan Oldenburger. Die had doar in caféeke. Olle Douwe ruskesnider sat doar 's oavends faek te floeken en te swearen. Dan had hij 't hoogste woord. "Ik bin niet bang as komt de duvel ook by my!" riep hij. En dan sette hy 't mes in 'e tafel. Doe ging hy op in kear noar huus uut 'e kroech fandoan. Doe sag hy doar wat lign onderweg. "Wat...
nl.verhalenbank.26011
Syn soan Gjalt soe ris in kear nei Drachtster merke. Op Luchtenfeld trof er myn broer. (dat wie syn swager) Myn broer sei: "Jonge, hwat sjochstû der út." Syn hiele kop wie toklaud en siet fol blauwe plakken en skrammen. "Ja," sei er, "de duvel hat my fannacht to pakken hawn."
Sipke Gjaltema wie hynstekoopman hjir yn 'e Pein. Hy wie de rykste fan 't doarp. Dat kom, hy hie in wikseldaelder. Die hied er fan 'e duvel krige. Hy leefde tige sober. Mar de duvel hie him yn 'e macht. As er mei de Feanster boat gong nei Grins ta en hy nom in bakje kofje en hy lake, dan foel alles yn diggels op 'e groun. Hy gong altyd ûnder geleide nei...
nl.verhalenbank.25995
50