Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Narrator Gender
close
106 datasets found
Dutch Keywords: duivel Place of Narration: Drachten
Frijmetselders ha har oan 'e duvel forkocht. Hja ha noait forlet fan jild. Hja kinne 't altyd skoan rêdde.
Sytse van der Lei en Ealse Kooistra wienen togearre yn tsjinst. Se hienen beide forkearing. Ealse hie forkearing mei in nicht fan my. Hy mocht graech in buorrel. Op in kear soenen se togearre my forlof nei hûs ta. De jouns stutsen se oan. Ealse hie fiersto folle hawn. Hy die 't mâl en sei 't raer op. It gong op in razen en roppen en healwiizjen. "As der...
nl.verhalenbank.37802
Mem har âlden wennen yn 'e herberch Het witte paerd to Eastemar op 'e hoeke fan 'e Snakkerbuorren. De murdehoeke, sa woarde dy herberch neamd, omdat ús heit, Japik Hoeksma syn bynamme wie Japik Murd. Op in joun, doe gong 't der bot oan wei yn 'e herberch. Mem wie doe noch in famke, hja siet by de tafel. It jongfolk wie sa roerich dat it wie net moai mear....
nl.verhalenbank.37153
Der wie in mier, dy swetste wakkere bot oer syn meanen. Net ien dy't sa goed meane koe as hy, sei er. De duvel net iens. Mar doe wied er ris in kear wer oan 't meanen doe kaem der ien njonken him, dy meande ek, en dy rekke him foar. Mar doe wie 't ynienen 'krak'. Dêr meande dy oare de kop fan it harspit ôf, dat dêr stie. Doe wist er, dat er mei de duvel...
Ik lei op in nacht op 'e souder njonken myn frou op bêd. Doe fielde ik dat der in fremde hân oer myn tekkens hinne gong. Ik wie klear wekker. Ik taestte nei dy hân. Doe wie dat in hiele lange kâlde hân mei lange neils. Ik tocht: dat kin noait de hân fan myn frou wêze en doe fielde ik ûnder 'e tekkens nei har hannen. Dy wienen beide lekker waerm. Fan hwa...
nl.verhalenbank.37024
Frijmitselders ha altyd wol sinten om hannen. Dy ha in forboun mei de duvel sluten. Om 'e safolle jier mat der ien fordwine. Der wurdt om lotte hwa't dat wêze sil.
In wikseldaelder kriget men fan 'e duvel. It is in jildstuk dat altyd wer by de eigner weromkomt.
Der wie ris in faem, dy krige op in joun in feint. It wie in tige kreaze feint en èk in aerdige feint om mei to praten. Dy faem wie rooms. Hja soenen hwat ite. Doe makke dy faem in krús. Doe't se dat dien hie wie der ynienen in stank fan swevel en doe waerd har feint wei troch de skoarstien. It hie de duvel west dy't by har kaem wie.
Frijmetselders wienen kûgelfrij. Meine Wykstra sei ris: As ik troch Amsterdam of troch Ljouwert kom, sil ik jo de huzen oanwize dêr't frijmetselders wenje. Hwant dy huzen binne noait ôfmakke. Dêr mat altyd noch it iene of oare oan dien wurde. Dy frijmetselers ha allegear in lyts kistje mei allerhande soarte fan ark der yn. Sadré't der ien overleden is,...
nl.verhalenbank.36938
Wy hienen in buorfrou, dat wie âlde Karste Iebeltsje. Dat wie in tige gelovich minske. Op in kear wie hja op in joune let op 'e Mesken west. De Mesken, dat wie in útgestrekt heidefjild fan Duerswâld nei Drachten, dêr roannen allegear skeanpaden troch. Hja hie dêr op ien fan dy skeanpaden west, by tsjuster, midden op 'e heide. Doe wie der in hiel great...
Yn 't Hearrenfean hat in man wenne dy hie altyd nuvere oanslaggen. Hy ried ris mei 't reau - in wein mei twa hynders der foar fan 't Hearrenfean nei Meppel. Doe't er troch Staphorst kaem, gyng de tsjerke dêr krekt út. Doe krige er de hynders by de sturten beet en sa fjouweren se troch it doarp. Hy raesde dêrby krekt sa raer en lûd as er mar koe, dat de...
nl.verhalenbank.36784
Frymitselders hawwe in forboun mei de duvel. Om de safolle jier mat der ien dea. Dêr wurdt om lotte. Jildgebrek ha se noait, dêr soarget de duvel wol foar.
Der wie in feestje op in doarp. Yn dat doarp wenne in faem, dy tsjinne by in boer. Hja sei de moarns: "Joun gean ik nei it feest ta en dan kom ik mei in feint thús, as is 't de duvel ek." Hja rekke nei dat feest ta. Doe kom dêr op 't lêst in feintsje by har, in kreas feintsje, knap fan snute en earen. Dy gong mei har nei hûs ta. Mar de boer seach fuort...
nl.verhalenbank.36710
Der wie in boer, dy wie oan legerein rekke. Syn skuorre wie tige min, mar hy koe net in nijen bitelje. Doe kaem de duvel by him. Dy sei: "Ik sil fannacht foar dy in nije skuorre bouwe. Dy skuorre sil klear wêze foardat de hoanne kraeit. Dan helje ik letter dyn siele op. Is de skuorre noch net klear foardat de hoanne kraeit, dan bistû frij." De boer sei,...
nl.verhalenbank.36709
Doe't ik ûnder tsjinst wie hienen wy in korporael, dy kaem út 'e Achterhoek. Dy fortelde, der wienen by har wjerwolven. Dy krigen elkoar yn 'e nacht by de hân beet en roannen sa meielkoarren troch de roggefjilden. Dan lei de oare moarns alles plat. In wjerwolf is in kweaden, dy't de boel fornielt. 't Is in trawant fan 'e duvel.
Duveldrek dienen se froeger ûnder 'e drompel foar de tsjoensters. Hja kochten it by David Flud (= D. de Vrieze). Ik stie dêr ris yn 'e winkel, doe kaem der in dikke keardel oan, dy mankearde altyd fan alles. It wienen dêr grapjassen by David Flud. "Hoe is 't mei de pisser?" frege David. "Aerdich goed, mynhear", sei de man "En hoe is 't mei de stuiter?"...
nl.verhalenbank.36659
Andrys wie in healbroer fan ús heit. It wie in raren en hy wie bot oan 'e drank. Hy dronk de jenever út 'e tsjettel en broude dy jenever sels. Dêrby wied er tige ûnforskillich en rûch yn 't praet. Op in kear doe kom er út 'e kroech. Doe is er ûnderweis opnom woarn en oer de sleat hinne smiten woarn. Se seinen doe, dat hie de duvel dien. Andrys wenne yn 'e...
Jehannes van der Zee wie fêste arbeider by in dikke boer yn Sumar. Om dêr to kommen moest er de Harste del en dan de lannen troch. Dy Jehannes van der Zee wie in ûnforskillich meubel en in greaten spotter. Hy leaude oan God noch syn gebod. Op in moarn by 't tsjuster, doe't er om fjouwer ûre by de boer wêze moest, doe krige er in prûmke út 'e tabaksdoaze...
Mem fortelde: Bearne Ael wenne yn Sumarreheide. It wie kleare earremoed by Bearn en Ael. Op in kear soe Ael nei Sumar ta. Sy roan de Pasterije-lannen del. Doe tocht se: Nou woe 'k wol, dat ik in dikke beurs mei jild foun. Doe't [se] by 't trêdde stik lân kom, lei dêr in beurs mei jild foar har. En doe tocht se: Ja, mar dit komt net klear. Dit is fan 'e...
nl.verhalenbank.33328
Der wie in man, dy hie jild liend fan 'e duvel. Letter soe de duvel him ophelje. Doe't it safier wie en de duvel kom, sei de man tsjin him: "Wolle jo salang tiid dwaen, dat ik earst de galgen oan ha?" "Jawol", sei de duvel. "Dan draech ik noait wer galgen", sei de man. Doe koe de duvel fuortgean sûnder bút. Tonei hie de man altyd de broek op 'e slomp.
nl.verhalenbank.33043
0