Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
35 results
Dutch Keywords: bang toveren
Stien de Veth was een heks. Ze woonde op de Klef in Milheeze. ’n Keer stond vader in de peel om klot te halen. De heks stond er ook en wilde die klot hebben. Vader gaf niet toe en was ook niet bang en zei: “ ze zegge dé ge hekse kaant mer hekst nauw mér op “. Ze kreeg niks en ze ging.
nl.verhalenbank.47543
M'n moeder heeft me ook nog eens verteld, dat er in een hofstee een heks was binnengekomen, door een kwast waar de prop uit was. Die heks was binnen. De paarden onrustig. Toen hebben ze weer een prop of een doekie in die kwast gedouwd. Ze hebben geen last meer gehad.
nl.verhalenbank.50861
Toon Lintermans was ne mens uit Asten, “die iets kon” d.w.z. hij kon heksen. Hij kwam thuis maaien en als jong meisje moest Vertelster erbij binden. Ze was dan bang en ’s avonds op de terugweg deed ze d’r klompen uit als ze over ’n brugske moest om geen heksen wakker te maken. Met de klompen in de hand holde ze er dan hard over.
nl.verhalenbank.47572
Bij ons in Lopik woonden d'r vroeger drie heksen. M'n tante woonde er ook naast een. Die tante ging er wel eens kijken, toen die vrouw ziek was. Maar ze dorst ze niet aan te raken. Want ze was bang, dat ze het toveren aan haar zou overdoen. Want die mensen konden niet sterven, of ze moesten hun toverkunst aan een ander overdoen. Ze reden op een bezemsteel...
nl.verhalenbank.50591
In Brakel, daar woonde de toverheks. D'r woonde een vrouwke uit Brakel in Woudrichem. M'n zwager, die ree met een oliekarreke. Dan dorst ie nooit, nooit langs dat huis waar die heks woonde. Dan liet ie een ander dat oliekarreke d'r voorbij rije.
nl.verhalenbank.72813
Je had hier vroeger ok een ouwe vrouw. Die werd voor heks ange- zien. Die joeg bepaalde mense op de loop. Ze kon zo'n bietjie tovere. De kindere werde d'r voor gewaarschuwd.
nl.verhalenbank.69352
Ja, die vrouw woonde in de Achtersteeg, hier in Hellouw. Dat was een toverheks, dat geloofde ze vast. D'r was daar een gat in de weg en iedereen liep d'r in.
nl.verhalenbank.125806
JI: Ja, die geloofden allemaal in spoken. RK: Ja, in spoken ook? JI: Ja, ja, in spoken ook, jazeker. Weerwolven, of hoe noemen ze dat. RK: Weerwolven? JI: Weerwolven, ja, dan werd er 's nachts iemand banggemaakt. Daar heb ik wel eens verhalen over gehoord, maar daar weet ik niet zo veel meer van. maar ik weet wel, mijn moeder geloofde in spoken. Als...
nl.verhalenbank.45782
Ik het vroeger gediend bé’j vrouw Tonk. Dor kwam duk ’n vrouw langs, wor de minse van dochte, da ze kos hekse. Ze gieng kapotte bieze stoele ophoale ien Fliere. Bé’j de minse, die stoele gemat mosse hemme. Da deje ze bé’j die vrouw thuus. Op ’n keer was ze wer stoele op wezze hoale. Ze was muuj van ’t drage en durrum kwam ze bé’j ons ekkes ruste. Vrouw...
nl.verhalenbank.50205
De ouwe Kee-meu, een ouwe weeuwvrouw, oud, grijs, weinig haar, die kon toveren. Vroeger zejen ze langs de Lek trouwens, dat alle ouwe vrouwen in Langerak konden toveren.
nl.verhalenbank.50963
Yn 'e maert, seinen se altyd, dan hâldden de katten in forgadering. Dan wienen se oan 't psalmsjongen op in stik lân of op in sânwei. Dan doarsten de minsken dêr net lâns, hwant it wienen tsjoensters.
nl.verhalenbank.23421
Minsken dy't bitsjoend wienen, hienen gauris krânsen yn 't holkessen. Dat wie it wurk fan 'e tsjoenster. Sadré der trije krânsen fol wienen, dan wie deselde dy't bitsjoend wie, dea. De krânsen moasten der úthelle en forbarnd wurde. As men froeger mar in bultsje yn 'e fear fielde, dan woarde it kessen al lostoarnd, fral as der in tsjoenster yn 'e buert...
nl.verhalenbank.20790
Als je zo'n huis had daar 't spookte, dan ging alles van z'n plek. Je had hier zo'n vrouwspersoon, dat mens kon tovere, zeje ze. Dan sting ze met een wit laken over d'r heen. Spoken op hetzelfde adres. Dan ware ze bang om d'r voorbij te gaan. (Aanvulling mevrouw Korevaar:) Je had hiero ok zo'n ouwe barbier, die ging 's maandags altijd met de trekschuit...
nl.verhalenbank.69310
Ik wie in lyts fanke. Om in ûre of ien yn 'e nacht bigoun ik altyd to razen. Der siet in raer, swart ding, dat seach ik en dêr wie ik binaud foar. Heit sei: "It bern is bitsjoend, ik sil nei Wopke ta. Wy krije sa net in wink yn 'e egen." Mar as er dan nei Wopke ta soe, wie 't wer oer. Dat wist de tsjoenster. Dat wie Sytske van Assen. Mar heit is doch nei...
nl.verhalenbank.19443
Hanne Kramer hat hjir by 't kanael wenne (de Swemmer). Dêr hat in plaets stien. Dêr wied er boerefeint. Hanne Kramer koe fleane waerd der altyd sein. Dy plaets, dêr koenen jy allinne mar oer 't wetter komme. De boer brocht Hanne jouns mei syn boat oer 't wetter. De boer seit: "Hwannear komst thús? Hwant ik wol dy sa let net werhelje." Hanne seit: "Gean...
nl.verhalenbank.36414
In âld minske gong hjir op 'e Wâl hiel faek foar in tsjoenster troch. As bern wienen wy deabinaud foar de tsjoensters. Wy wisten dat se har yn in swarte kat foroarje koenen. It is in kear gebeurd, doe seagen se hjir in wylde swarte kat, dy't se mei in klomp smieten. Se rekken him, wûnder boven wonder, hwant katten dy't tsjoensters wienen, wienen eins...
nl.verhalenbank.37859
Us heit hat us nei Grinslân west to takkebinen yn 'e buert fan Tolbert. Dêr wie allegear bosk. Hy slepte nachts by de boer yn 't strie op 'e koustâl. Mar dat strie, dat waerd stadichoan ûnder him weiskuord. Op it lêst hied er net in strieke mear ûnder him. Doe tocht er, dat sil de houn wol dwaen, mar dat wie sa net. Hy seach us goed om him hinne en doe...
nl.verhalenbank.19676
Alle Tet op 'e Bulten wie blau om 'e holle. Dêr koe men oan sjen dat in tsjoenster wie. Sy bitsjoende faek bern. Dan hienen se krânsen yn 'e kessens. As bern wienen wy binaud foar har. As wy har oankommen seagen, naeiden wy hurd út.
nl.verhalenbank.19526
Yn Twizelerheide wenne in frou, dat wie in tsjoenster. Dêr doarst net ien hwat op to iten, sa bang wienen se dat se dan bitsjoend wurde soenen.
nl.verhalenbank.36275
Als der froeger een kind betsjoend was, gingen se naar de duivelbander op 't Witveen. Ze waren allemael bang foar die man. Ze dachten dat ze óók betoverd zouden worden.
nl.verhalenbank.27842
44