440 datasets found
Place of Narration: Sumar
Fan sawn bruorren is ien in wjerwolf. Op 'e ein fan 'e Drachtster Dwarsfeart hat ien wenne. Dy moest bytiden ien formoardzje.
nl.verhalenbank.36271
Knipt men neils op snein, dan mat men dy stikjes neil yn 't hjirneimels allegear wer opsykje.
nl.verhalenbank.36270
Se dienen froeger duveldrek ûnder 'e drompels. Dan koenen de tsjoensters der net oer komme.
nl.verhalenbank.36269
Lytse Kjille wenne op 'e Gerdyk. Hja wie kaertlizter. Heit en Piter-om ha ris nei har ta west. Hwat se heit fortelde is allegear neikom. Mar hwat se fan Piter-om sei, dat wienen allegear nuvere forhaeltsjes. It wie krekt, sei heit, as woe se net sizze hwat se sizze moest. Tuskentiden wie se hyltyd stil. Koarte tiid dêrnei woarde Piter-om formoarde.
nl.verhalenbank.36268
Trapet der ien op in pod, dan bigjint it to tongerjen.
nl.verhalenbank.36267
Yn Twizelerheide wenne in âld man dy bitsjoende it fé. Ik wie ris by Hindrik Veenstra útfanhûs. Hindrik-om wie der op út. Aeltsjemuoi en de soan Piter wienen thús. Doe sei Piter: "Der komt in âld man hjirhinne." Aeltsjemuoi seach. Doe sei se: "Piter, doch gau it slot op 'e doar fan 't hok." Dêr siet it fé yn. De âld man sei: "Is Hindrik ek thús? 'k Wol 't...
nl.verhalenbank.36266
Ik ha ús heit en dy faek praten heard oer minsken dy't mei de helm geboaren wienen. Dy gongen der nachts ôf. Dan seagen se lykstaesjes. Dan fortelden se de oare deis: der roannen sàfolle manlju achter en sàfolle froulju. Soms seinen se tsjin ien: even oan kant gean, hwant dêr komt in lykstaesje oan. Mar de oare seach dan neat. Nachts moest in minske net...
nl.verhalenbank.36265
By dokter Bontekoe to Hurdegaryp stie in hekke, dy't altyd fansels iepengong. Dat gebeurde krekt om tolve ûre yn 'e nacht.
nl.verhalenbank.36264
Der wie in feint, dy tsjinne by in boer. Nachts wie der altyd in wyt hynder, dat kom by syn bêd. Dêr moest er nachts altyd op ride. It jongfeintsje wie dêrtroch oerdeis altyd tige warch en sliepprich. Doe sei er dat tsjin 'e oare feint dy't ek by de boer tsjinne. Hy sei: "Der is altyd in wyt hynder, dat mat ik útride." Doe sei dy feint: "Dû mast mei dat...
nl.verhalenbank.36263
In nachtmerje wie in frommeske. Dat siet de minsken nachts op 't boarst. Hja kom troch 't kaeisgat yn 'e hûs. De minsken setten de toffels achterstofoar foar 't bêd en struiden moal op 't gesicht om der gjin lêst fan to hawwen.
nl.verhalenbank.36262
By 't Godloas Tolhûs tusken Beetstersweach en Lippenhuzen spûke it ek. Ek op 'e Mûzegroppewei by Rottefalle spûke it. Op 'e Kleasterloane to Burgum spûke it ek. Dêr kreunde nou en dan hwat.
nl.verhalenbank.36261
Tichte by de Drachtster Pipe is Teadehoekje, by de Slingerwei. Dêr spûket it. Dêr op 'e hoeke ha se froeger in fékoopman formoarde. Dat wie Teade. Hy hie nei de merk ta west dêr't er in koe forkocht hie. 't Jild hied er yn 'e bûse hawn. Dat hienen se him ûntstellen. Letter seagen guon dêr yn 'e nacht in man oer de wei hinne krûpen mei in koe oan 't tou....
nl.verhalenbank.36260
Op 'e Nije Wei roan ris op in joun in man fan Twizelerheide nei Twizel ta. Doe kom der in houn njonken him, dy wie swart en great. Dy bleau him op side en roan flak njonken him. De man wie deabinaud, hwant it wie in pleachbeest. Dweiltrochwiet fan bangens kom er yn Twizel oan.
nl.verhalenbank.36259
Der wie in âld man - 't sil yn 'e buert fan Drachten west ha, tink ik - dy hie fé op 'e stâl stean, mar dat fé wie allegear bitsjoend. De kij woenen gjin drinken en gjin fretten ha en 't wienen allegear skarminkels, sa meger wienen se. By dyselde man gong alle dagen in drip bloed troch de souder hinne en dy foel altyd yn 't kopke dat op 'e tafel stie en...
nl.verhalenbank.36258
Der wie in faem, dy woe graech in feint ha. Hja sei: As wie 't de duvel ek, as ik mar in feint krij. Doe kom der de jouns ien by de doar mei in hynstepoat. Dy kom om de faem. Hy woe mei har op stap. Hja gong nei him ta en sei: Ik bin noch net klear mei 't skûtelwaskjen. Wolle jo salang tiid dwaen as dat klear is? Jawol sei er, salang sil 'k wol wachtsje....
nl.verhalenbank.36256
Der wienen in boer en in boerinne, dy wennen op in pleats, mar dy pleats wie tige min. De boer woe graech in nije pleats ha, mar hy hie der gjin sinten foar. Doe kom de duvel by him. De duvel sei: "Yn ien nacht sil ik dy in nije pleats bouwe dy't klear is foardat de hoanne kraeit. Mar dan bistû foar de duvel. As er net klear is op 'e tiid, dan jildt it...
nl.verhalenbank.36255
Ruerd Veenstra is letter troud en hy kom yn 'e stêd to wenjen. Op in snein kochten hy en syn maet in glês bier yn in kroech. Dêr siet doe krekt in roerich ploechje jonkfolk. Dy wienen och sa lestich. Hja hellen de messen ta de bûsen út en wienen drok en healwiis. 't Bigoun Ruerd to forfelen. Ruerd sei tsjin syn maet: "Ik hie der wol sin oan om dat folkje...
nl.verhalenbank.36248
Op in kear woarde dokter Bleeker syn auto wosken by de feart. De auto stie net goed op 'e rem, dat hy kom yn biweging en rekke by de feart del. Doe hat de dokter him der sels pûr allinne wer útlutsen.
nl.verhalenbank.36247
Yn Drachten wenne Jehannes v.d. Kuip. Dy koe goed mei de gewichten omgean. In gewicht koe net sa swier wêze of hy tilde it op. Dokter Bleeker wie dêr húsdokter. Dy seach krekt dat Jehannes in swier gewicht optilde. "Dokter is èk sterk. Kinne jo dat?" frege er. "Daar ben ik niet voor gebouwd", sei dokter, mar hy krige in swier gewicht op 'e pink en hâldde...
nl.verhalenbank.36246
Ek in kear doe wie Ruerd yn Grinslân. Doe wienen se dêr oan 't útstekken mei in bats. Hwa't it measte útstekke koe op 'e bats. De earm woarde dêrby rjocht foarút hâlden. Dy't it measte op 'e bats hâlde koe hie 't woun. Ruerd die net mei. Mar doe seinen se tsjin him: "Nou dû." "Ik wol net," sei Ruerd, "ik bin net sa sterk." Mar hja hâldden oan. Doe sette...
nl.verhalenbank.36245