484 datasets found
Place of Narration: Kollumerzwaag
Der wenne in sekere Roel Postma yn 'e Westerein. Dat wie in timmerman en oannimmer. Dy hat in protte huzen boud. Mar hy makke it lêste hûs dat er ûnder hannen hie, noait ôf. Hwant as er dat die, wie er dea, seinen se. Dy man wie in frijmitseler. As er in nij hûs boude, dan makke er it foarige earst ôf, en sa gong it altyd. Der wie altyd ien hûs, dat net...
nl.verhalenbank.38622
Yn Dokkum is in gebou, dat is fan de frijmitselers. It is in hûs mei dûbelde muorren, en sûnder skoarstien. Dy't lid is fan sa'n frijmitselersboun hat noait gjin forlet fan jild. Hy sit der noait sûnder. Dy hinget jouns de lege ponge oan 'e doar, en dy sit moarns wer fol sinten.
nl.verhalenbank.38621
Ik ha wol minsken kend en by my hawn, dêr't ik in great hekel oan hie. Dy hienen de kweade hân. As se by de kninen kamen en se net kochten, dan koe men der mar fan op oan dat dy kninen dea gongen.
nl.verhalenbank.38620
Myn pake dat wie Piter Bosma, dy wie plysje yn Feankleaster. Gemeenteplysje. Jouns 12 ûre moesten alle café's yn 'e gemeente sluten wurde. Dan reizge hy by al dy café's lâns, en yn elk café traktearre de kastlein him op twa buorrels. Hy naem op 'e hinnereis de iene kant fan 'e wei, op 'e weromreis de oare. De café's koenen dan fansels krektsalang iepen...
nl.verhalenbank.38619
Yn 'e Westerein wie ik frachtrider. Ik hie in feint op myn auto, dy hiet Sikko Klaver. Dat wie in earste raren. It koe him neat skele hwat er sei. Mendei-to-moarns hied er net in dûbeltsje mear yn 'e bûs. De sneins hied er syn hiele wyklean forsûpt. Hy sei: Ik bin foar gjin duvel bang, en al sokke dingen mear. Mar doe hat de duvel him pakt. Dy hat him yn...
nl.verhalenbank.38618
Eksters en roeken by hûs bitsjutte ek in sterfgefal. De roek is de deagraver of de drager, de ekster de boade.
nl.verhalenbank.38617
As der in houn spûkgûlde koe men der mar fêst fan op oan dat der yn 'e omkriten ien deagean soe. Us mem plichte to sizzen: Hjir tikket in wyld horloazje oan 'e muorre. Dat bitsjutte ek dat der ien weireitsje soe.
nl.verhalenbank.38616
Greate Pier wenne to Kimswerd. Der wie in man dy reizge dêrhinne, dy woe nei Greate Pier ta. Greate Pier wie in boer en hy wie krekt oan 't ploegjen doe't dy man der oan kaem. Hy hie twa hynders foar de ploech. Doe frege dy man him: "Kinne jo my fortelle, hwer't greate Pier wennet?" "Jawol", sei Pier. Hy krige de ploege mei ien hân beet en tilde him op....
nl.verhalenbank.38615
Tsjoensters binne yn steat har yn katten to foroarjen. Hja meitsje krânsen yn 'e kessens fan har slachtoffers. Binne der trije krânsen klear, dan giet it bern dea.
nl.verhalenbank.38614
Oan 'e Boppewei spûke it. Guon minsken seagen dêr altyd hwat. Balling Heidstra, de pake fan 'e tsjintwurdige skuonmakker doarst dêr net allinne lâns. Op in joun kaem er dêr mei heit lâns. Doe fleach er heit by de hûd op fan angst. Hy seach hwat dat him sa bang makke. Heit seach neat. Hy switte as in oandrager doe't se yn 'e buorren kamen.
nl.verhalenbank.38613
Yn 'e Westerein op 'e Dykswâl is de duvel oer de feart sprong, fan 't oasten nei 't westen. Dat is oan 'e ein fan 'e Koopmanswei. De print fan 'e poat is noch to sjen.
nl.verhalenbank.38612
To Hurdegaryp, by it tsjintwurdige tehûs foar âlden fan dagen wie in hekke, dy koenen se net ticht hâlde. Guon ha der by wekke, fakernôch. Salang se der by wienen bleau de hekke ticht, mar se wienen der gjin fiif minuten by wei of hy stie wer iepen.
nl.verhalenbank.38611
Knjillis Veenstra fan Kollumersweach seach alles foarút. Hy hat foarút sjoen dat syn eigen dochter forsûpte. Har lykstaesje seach er ek. Hy wie mei de helm geboaren. As se dy helm fan foaren nei achteren ôflûke, gebeurt der neat. Mar lûke se him fan achteren nei foaren ôf, dan mat sa'n ien letter alles sjen. As der foar him in lykstaesje to sjen wie, siet...
nl.verhalenbank.38610
Oan 'e Lange Loane (fan Sweagerfean nei de Triemen) wenne Boate Griet. Dat wie in tsjoenster. Hja hie poppen, dy stiek se mei spjelden yn 't boarst. Dy poppen stelden har slachtoffers foar.
nl.verhalenbank.38609
By de Westerein oan 'e Boppewei op 'e hoeke by 't Spûkloantsje sit in kiste mei jild yn 'e groun. As de minsken nei dy kiste bigjinne to graven en se reitsje him mei de lodde, dan sakket er.
nl.verhalenbank.38608
Achter Kollum kamen ris op in joun twa rovers, dy't der op út wienen om âlde minsken to formoardzjen en to biroven. Hja kamen by in âlde boer en fregen of se dêr ûnderdak krije koenen. De âlde boer sei: "Jimme kinne hjir wol bliuwe fannacht." Even letter kamen der twa dragonders op hynders. Dy woenen ek graech ûnderdak ha. Dat koe ek gebeure, de âld boer...
nl.verhalenbank.37384
Froeger gebeurde 't wol dat minsken de poaten fan 'e hynders sa bislaen lieten dat de hoefizers der achterstofoar ûnder kamen. Dat dienen se fral as se achterfolge waerden. Dan brochten se de fijân op in dwaelspoar. Skerne Wibe fan Ingelum die it ek.
nl.verhalenbank.37383
Der roun froeger in ûnderierdske gong fan 't slot fan Feankleaster nei Aldwâld.
nl.verhalenbank.37382
As se froeger in menistetsjerke bouwe woenen en hja wisten net op hokker plak, dan lieten se in reabonte koe los. En dêr't dy koe dan lizzen gong, op dat plak bouden se de tsjerke.
nl.verhalenbank.37381
Bouden se froeger in tsjerke en de groun wie sacht, dan brûkten se in koehûd as founemint.
nl.verhalenbank.37380