1,725 datasets found
Place of Narration: Harkema
Der wurdt wol sein dat der by 't Bomkleaster in ûnderierdske gong is.
nl.verhalenbank.34590
't Wie yn 'e winter en wol hast 100 jier lyn tink. It frear bot en it jongfolk wie der allegear op redens op út. Oan 'e Mûzegroppewei by Rottefalle wenne in widner: Sytse Batema, mei soan en dochter. Dy soan wie der op út gong to riden. De dochter woe ek graech ride, mar dat woe de heit net lije. Hja moest thús bliuwe. Hoe't it fierder gong is wyt net...
nl.verhalenbank.34589
Wy hawwe 't meimakke hjir dat der ien op stjerren lei. Mar dyselde koe net stjerre, it hong der hyltyd mar tsjin oan. Doe frege der ien: "Hat er ek hwat oan, dat op snein naeid is?" Doe die bliken, hy hie in oerbaitsje oan, dêr wienen de knopen fan op snein oanset. "Snij dy der mar ôf", sei dyselde. Sy hienen 't net dien of de man wie rêst.
nl.verhalenbank.34588
Heit fortelde ek, dat Ymke de Jong, dy wie in kear op Hamster merke west. Tseard van Dekken dy wie dêr stille plysje. Dat wie ien fan 't allergemeenste alloai. Tseard en Ymke krigen hwat spul en dêrby gniisde Tseard Ymke út en stuts him de gek oan. Doe sei Ymke tsjin him: "Ik jow neat om dy. Ik kin dy wol stean litte, datst net in foet forsette kinste."...
nl.verhalenbank.34587
Sa fortelde heit ek dat hy hie ris mei Ymke en in stik of hwat oare soldaten yn 'e kroech sitten, doe hie Ymke frege: "Is der ek ien dy't in goune foar my to lien hat? Dy krijt him aenst wol wer." Doe wie der ien dy joech him in goune. 't Wie in soldaet. Doe hie Ymke dy goune trochslokt. De goune wie fuort, mar Ymke sei: "Dû krijst him aenst wol wer." Doe...
nl.verhalenbank.34586
Ymke koe alle kunsten. Op in kear doe siet er yn 'e kroech. Hy hie allegear soldaten om him hinne. Hy sei: "Is der ien dy't my even in bûsdoek liene kin?" "Jawol", sei ien fan 'e soldaten en hy krige dy syn bûsdoek, in reade bûsdoek. Doe hie Ymke in lúsjefers krige en dy bûsdoek opbrând. Dêr kom hwat jiske fan. De soldaet, dy syn bûsdoek it wie, hie sneu...
nl.verhalenbank.34585
Op in kear doe krige er in swierdere straf. Doe woarde er 'krom gesloten'. Dat wie mei de fuotten krúst yn 't ket, de fuotten geboeid en de hannen geboeid op 'e rêch. Sa waerd er opsluten. Doe hie Ymke tsjin 'e bewaker sein: "Zo zit ik vast en zo ben ik los." En doe wie 't spul him samar fan 'e hannen en fuotten ôffallen. Doe ha se him mar fuortjage. Se...
nl.verhalenbank.34584
Heit hat faek oer Ymke de Jong forteld. Hy hat mei Ymke ûnder tsjinst west yn Ljouwert. Ymke woe noait tsjinst dwaen, hy forpofte 't gewoan en brocht altyd alles yn disoarder. Gehoarsumje wist er net hwat wie. Hy krige faek straf, mar dat joech neat. Op in kear brochten se him yn 'e gefangenis. De doar woarde grindele en op slot dien. Mar de oare deis...
nl.verhalenbank.34583
Yn Hurdegaryp is in slot, dat wyt ik wol to stean. Der is in hekke by dat slot, dy kinne se noait ticht hâlde. Se ha dy hekke wol sa goed forsegele mei dikke slotten en kettings, mar 't joech neat. Altyd gong er wer iepen.
nl.verhalenbank.34582
Froeger woarde der altyd sein: Traepje noait op in pod, hwant dan komt der swier waer mei tonger.
nl.verhalenbank.34581
As der ien yn 'e Harkema bitsjoend wie froeger, gongen se wol gauris nei Hinse Jehannes de Boer fan it Swartfean. Dat wie in duvelbander en in raren ien. Op in kear, doe wienen der wer guon bitsjoend. Doe stjûrden se in neef fan ús nei Hinse ta om drankjes. Dy neef sutele altyd mei pikelhearrings. In dikke gongelstok hie er by him. 't Wie yn 'e winter en...
nl.verhalenbank.34580
Hearke wie arbeider by Bindert Japiks op 't Bomkleaster. Dêr wienen se oan 't dongladen. Hearke en nòch ien. Doe hienen se in hiel dik foer op 'e wein. De twa hynders, dy't foar de wein spand wienen, koenen de dong net út it skerngat weiskuorre, de wein wie to swier laden. Doe sei Hearke: "De hynders matte der mar even foar wei." Dat wie gebeurd en doe...
nl.verhalenbank.34525
Hearke hat ek stille plysje west: onbezoldigd veldwachter. Op in kear moest er jild ôfleverje yn Ljouwert. It jild hie er yn in pûde oer 't skouder hinne. Der siet nochal hwat yn. Hy gong rinnende wei nei Ljouwert ta. Oan 'e oare kant Hurdegaryp is 't in keal ein. 't Wie jountiid en doe trof Hearke dêr in pear keardels, dy hâldden him oan. "Hwat is dêr yn...
nl.verhalenbank.34524
Sterke Hearke wie op it lân oan 't ploeijen. Doe kom der in man by him. Dy woe wite hwer't Hearke wenne. Doe loek Hearke de ploech ta de groun út, hy krige de beide sturten beet en sa stuts er de ploech foar him út. Doe sei er: "Hjir stiet er, en dêr wennet er!"
nl.verhalenbank.34523
Faek ha se my forteld dat in kanarjefûgel net mear sjonge wol as der ien yn 'e hûs stjert. Mar dan mat de kouwe hingje yn 'e keamer dêr't ien dea giet.
nl.verhalenbank.34522
As in houn spûkgûlt, dan komt der in sterfgefal, dêr kin men wis fan op oan. Wy ha 't sels meimakke, noch net iens sa mâlle lang lyn, mei ús eigen houn. Us mem leefde doe noch. Ik wie net thús. Mem wie allinne yn 'e hûs. Wy hienen hwat in fremd hountsje. Hy gong dy deis by de dikke beam sitten, mei de kop omheech en dat spûkgûlde mar. Wylst seach er de...
nl.verhalenbank.34521
Hjir op 'e buert hat in man wenne, dy wie mei de helm geboaren. Dy moest altyd bigraffenissen fan tofoaren sjen. Dat gebeurde faek by nacht. Hy hat it wol forteld. Dan lei er op bêd, dan woe er wol lizzen bliuwe, mar dat wie in ûnmooglike saek.'t Wie in geheime driuw. Hy mòest der út en sjen. Hie er 't sjoen dan koe er wer nei hûs ta gean. Hy wist altyd...
nl.verhalenbank.34520
Us mem warskôge ús altyd: "Tink der om, rin nachts noait midden op 'e reed lâns! Gean oan 'e kant."
nl.verhalenbank.34519
In selde gefal gebeurde hjir ek oan 'e Wopke-loane, hjir fuort by, oan 'e oare kant Fokke Pander. Der seach in man in lykstaesje. 't Wie by nacht. De bigraffenis moest noch gebeure. It hienen allegearre hiele lytse minsken west. De man hie midden op 'e reed roan. Hy hie dêr nei sjoen. Doe woarde er samar pakt troch in ûnsichtbere hân en yn 'e sleat set....
nl.verhalenbank.34518
Hjir dwarsoer hat in hutte stien, dat wie net mear as in foech keet. Dêr wenne in âld minske yn. Dat âld-minske kom to forstjerren. Dêr koe net in wein op 't hiem komme, hwant der roan allinne mar in smel fuotpaedtsje nei de dwarsreed ta. Doe moest de kiste fan 'e hoeke nei dy keet ta droegen wurde. Us buorman passearde de jouns fan tofoaren, doe wie 't...
nl.verhalenbank.34517