1,115 datasets found
Place of Narration: De Westereen
4. Nachtmerries kwamen veel voor; ik heb ze ook meegemaakt. Als er een gezin was met zeven dochters, dan was een van de meisjes een nachtmerrie. Wanneer je nuop bed lag, dan kon zo’n nachtmerrie komen en die ging de keel dicht knijpen. Je kreeg gewoon geen lucht meer. En het werkelijk leek, alsof er een vrouwmens aan kwam. Er was een middel, om van de...
nl.verhalenbank.46288
3. Er is iemand ziek; dokters zijn er weinig. Geen nood, de mensen gaan naar de duivelbanner. Die geeft een flesje met de een of andere vloeistof mee. Maar telkens zegt hij bij het weggaan: “Denk er om; zeg onderweg tegen niemand iets; hou je flesje goed in de zak, want er kon een staan, die je t flesje wil kapot drukken.” Dat zou dan de duivel moeten wezen.
nl.verhalenbank.46286
2. Als we uitgingen, kregen we de waarschuwing mee: “Pas op voor de plaagbeesten”; dat waren dieren ongeveer zo groot als een hond. Het zullen wel honden geweest zijn, maar dat wist men niet. Ze hadden grote ogen in de kop en ze liepen met iemand mee. Men hield ze voor boze geesten.
nl.verhalenbank.46285
1. Mijn woonplaats is jaren lang geloofd aan spoken en heksen en veel meer soorten bijgeloof. Mijn moeder was er niet vrij van en verschillende tantes evenmin. In mijn jeugd kon ik zo zeven vrouwen noemen, die de naam van tovenaar hadden. Onschuldig kwamen die vrouwtjes er aan. Zo heeft er een aan een kind een appel gegeven; dat kind komt thuis en wordt...
nl.verhalenbank.46284
Frijmitselers binne minsken, dy't har oan 'e duvel forkocht ha. Dy't ienkear frijmitseler is mat it altyd bliuwe. As se stjerre giet it raer. Se krije in freeslike dea. Wolle se by har folkje wei, dan draeit de duvel har de nekke om. Se ha altyd wol sinten. Reitsje se op, dan hingje se de lege ponge mar oan 'e kruk fan 'e doar jouns foar't se op bêd geane...
nl.verhalenbank.38538
Ien fan sawn jonges út ien húshâlding is in wjerwolf.
nl.verhalenbank.38537
Minsken dy't net stjerre kinne ha faek hwat oan, dêr't op snein oan naeid is.
nl.verhalenbank.38536
By de Wâlddyk ûnder Aldwâld stiet de kloftskonk fan 'e duvel yn in stien. Dêr is de duvel oer 't feartsje sprong.
nl.verhalenbank.38535
Imke de Jong wie in gûchelder. Hy reizge by de merken lâns en hat yn Ljouwert wenne. Hy wie troud mei in sekere Janke. Hy koe de minsken samar stean litte en liet se molke slobberje út in pantsje, krekt as wienen it katten. Hy koe de minsken kraeije litte as in hoanne. Alles hwat er sei, dat dienen se. Hy koe de froulju de rokken samar ôfsakje litte. Yn...
nl.verhalenbank.38534
As in bern hwat fan in tsjoenster opyt, dan hat dy tsjoenster it bern yn 'e macht.
nl.verhalenbank.38533
Stammerige Harm , dy't op Sânbulten wenne, hie in wikseldaelder.
nl.verhalenbank.38532
Men mat net op in pod traepje, hwant dan bigjint it to tongerjen.
nl.verhalenbank.38531
Se ha hjir wolris in fremde kat in traep jown, dan wie der de oare deis in âld wiif kreupel. Dat wie dan de tsjoenster. De katten hâldden meielkoar in forgadering. Dat wienen dan allegearre tsjoensters. Dêrby songen se it heechste liet. Der wienen hjir froeger in protte tsjoensters. Piters Willemke is alris in kear tsjin 'e triedden oanflein.
nl.verhalenbank.38530
Ik haw ris nei Wopke Minke fan Kûkherne ta west om medsinen. Ik krige in drankje fan har mei. Hja sei, ik moest fral tige op dat drankje passe ûnderweis, hwant der koe wolris in houn by my opspringe dy't it drankje stikken ha woe. Mar der is my neat oerkaem mei dat drankje. It wie sa, myn wiif wie siik. Hja koe net gean fan 'e pine. Doe seinen de buorlju...
nl.verhalenbank.38529
Mei har soannen haw ik wol slept yn it loazjemint yn Uthuzen, as wy dêr oan 't wurk wienen. "Ik kin my noait bigripe," seinen se tsjin dy soannen, "dat jimme hjir bliuwe nachts. Of kenne jimme 't fak fan jimme mem net?" "Né," seinen se, "koenen wy dat mar. Hwant dan fleagen wy nei hûs ta op 'e biezem. Dan hoefden wy hjir nachts net to bliuwen."
nl.verhalenbank.38528
Alde Durke Syts koe tsjoene. Hja wenne hjir yn 'e Westerein. Hja koe har yn in kat foroarje. Wy hienen krânsen yn 'e kessens, dat wie hàr wurk. Piters Willemke koe èk tsjoene. It wie myn muoike. Se wie troud mei in broer fan heit. Hja fleach samar op in biezem troch de loft. As se fuort wie, lei der in pânse op bêd. De âld man sei: "Dan miende ik dat...
nl.verhalenbank.38527
Der wie in frou overleden. Dy frou hie ek in famke. Foardat se stoar hie se tsjin har man sein: "Astû wer trouste, mastû myn klean net oan dyn twadde frou jaen." Dat beloofde dy man. De man troude wer en hy forgeat dy bilofte. De twadde frou krige de klean en die se oan. Mar doe kloppe de frou dy't stoarn wie deis by harren op 'e ruten en oan 'e doar. It...
nl.verhalenbank.38526
As de bierkleden to lang binne, komme de deaden werom.
nl.verhalenbank.38525
Yn Warfstermoune, dêr wie in hazze, dêr hat in hiel leger jagers achteroan sitten mei wynhounen en gewearen, mar noait krigen se him. Dy hazze hie hwat mei de kweade to meitsjen.
nl.verhalenbank.38524
Ien fan 'e sawn dochters út in gesin is in nachtmerje. De nachtmerje komt troch 't kaeisgat yn 'e huzen. Hja komt yn 'e nacht by de minsken en klimt by har op. Hja bigjint by de fuotten en komt op 't lêst by de hals. Men heart har faek wol oankommen. Set men de toffels mei de hakken tsjin 't bêdsket oan, dan komt se net by jin, wol men ha. Moal struije op...
nl.verhalenbank.38523