2,667 datasets found
Dutch Keywords: voorteken
k Wait nog, dat mien oal heer op n oavend zee: “Ik goa eevn noar de buurn te prootn, heur.” Hai gung vot, man n zetje loater was e dr al weer; zo wit as n dode. En hai zee man niks. “Wat non, scheelt die wat?” zee mien moetje. “Ik bin woor deur hen loopn en k wait nich wat of t was.” Mien voader was wat biezunder en vuilde, dat er wat op komst was; vast...
nl.verhalenbank.45809
Ik ha guon kend, as dy moarns nei de jister ta soenen to melken, dan hearden se fan fierren al de speten fan 't melken yn 'e earnamers. Dan wienen se der noch lang net oan ta. Dat wie foartsjirmerije.
nl.verhalenbank.28906
Veurloop. Ik wait mie te herinnern, dat olle lu scheepn voarn zain hebben over t land, woor nou t neiknoal (= Ruiten-A-kanaal) is. Op Troapelknoal was al n wieke. Door lagn scheepn in. Soms zagn mensn in de mastn van dei scheepn lichies brannen. Den zeden ze: “Hier komp nog n keer wat te stoan.” Is uutkomen. Het eerappelmeelfebriek stait er nou. Nait wied...
nl.verhalenbank.45823
As ik vrouger as kind bie t heerdvuur zat en lusterde noar de verhoaln van de manlu, dan was k in t leste zo benauwd, dat ik nich meer noar boettn hen dus te pisn. En as k eevn noar dele mus, dan gung t schienvat mit. Kinder binnen eerder slim ploagd mit aal dai vertelsels over heksn en spookn. Man ja, de mensn leufden er aan. Doorum zal ik joe gain...
nl.verhalenbank.45788
Jankende honnen, woor ook zoveul volk baange veur was, zeden mie niks. En eeksters, dei aan t roam pikten, ook nait. Ollere mensn wazzen door doodsbenauwd veur.
nl.verhalenbank.45713
As ien him ophingje soe, dat wisten se fan tofoaren èk.
Der wie ek in hûs yn Feanwâldsterwâl, dêr wisten se fantofoaren al fan dat it opbrânne soe. Dat fortelde heit.
nl.verhalenbank.38438
Yn 'e sechstiger jierren fan 'e foarige ieu, fortelde beppe ha de minsken yn Sweagerbosk de trein al puffen heard. Doe wie der noch fan gjin trein sprake.
nl.verhalenbank.37365
Yn Drachtster Kompenije is ris in hûs ôfbrând, dat ha se al folle earder yn 'e brân stean sjoen. 't Wie foartjirmerije.
nl.verhalenbank.36967
Makket men in kikkert dea dan bigjint it to tongerjen.
nl.verhalenbank.36832
It gebeurde wolris dat de tsjerne midden yn 'e nacht gong, sûnder dat der ien by wie. Dat wie foartsjirmerije. It bitsjutte dat er de oare deis wer draeije soe.
nl.verhalenbank.36639
Alde Tamme Hooijenga dat wie de heit fan Jelle Hooijenga. Dy wenne op Sumarreheide. Dy fortelde dat hy wie ris tichte by de âld tramwei west - mar der wie doe noch gjin tram - doe hearde hy klear in fluitsje. Dat wie it fluitsjen fan 'e lettere stoomtram.
nl.verhalenbank.36026
Ik stie op in joun to Jistrum achter hûs. Doe hearde ik dat it skean achter my drok op in timmerjen gong. Mar dêr wie neat to sjen. Ik tochte by my sels: Kin dit ek foartjirmerij wêze? En dat hat it west. Letter ha wy op datselde plak in hûs krige. Ik wist der doe noch neat fan dat wy dêr in hûs sette litte soenen. Wy binne letter yn dat hûs kom to wenjen.
Doe't ik sa'n jonge wie fan tolve jier gebeurde it dat se yn 'e buert fan Ingwierrum in lûd yn 'e loft hearden. Dat wie krekt it lûd as fan in stoomboat. Letter kommen de stoomboaten pas. Dat lûd dat se doe heard ha, dat hat in 'foar gespeustel' west.
As men eksters foar hûs sjocht, dan bitsjut dat fleurichheit. As men eksters achter hûs sjocht, dan bitsjut dat treurichheit.
nl.verhalenbank.27027
Wy hearden beide yn 't bigjin fan ús trouwen faek timmerjen yn 'e nacht, hjir skeanoer. "Hwa mei dêr nou noch timmerje yn 'e nacht?", seinen wy dan. Ik ha der wolris ôf west, om der nei to sjen, mar der wie neat.
nl.verhalenbank.17377
As men in sweltsjenêst yn 't hûs of oan 't hûs hat, dan kin men gelokkich wurde. As men it útroeget, dan kin dêr sykte út fuort komme. Men mat in sweltsje noait yn 'e hân nimme, hwant dêr wurdt men foar straft.
nl.verhalenbank.17372
Yn 'e Smellinger Pein stie master mei in ploechje arbeiders to praten. Wylst lette de klok. Master sei: "Hearre jim wol hwat de klok seit?" "Ja, bim-bam." "Né, hy seit: "Hjoed oer in jier komt master Pier." Krekt in jier letter is er stoarn. Heit hat it my forteld.
nl.verhalenbank.17324
Gâns minsken fan Sumarreheide ha fan to foaren de ljochtsjes fan 'e tram sjoen, foardat dy noch ried.
Op in kear wie 'k mei noch ien by de Swadde. "Hark, sa timmerje se dêr", sei myn maet. Ik hearde it ek dúdlik. Mar der wie dêrom neat to sjen. Efkes letter kaem dêr in hûs to stean.