Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
21 results
Dutch Keywords: kunst
DE LEVENSLELIE Heel vroeger heeft er eens een tovenaar geleefd, die de mensen het hoofd afsloeg en het hen daarna weer opzette. Toen hij eens in Leiden zijn kunsten vertoonde, kwam er een zwervend student, die alles van toverij afwist, het vertrek binnen om ook toe te kijken. Nu stond er op de tafel vóór de tovenaar een groot glas met gedistilleerd water...
Toovenaars. Iemand uit IJzendijke, die de kunst verstond, wilde eens een grap uithalen met een vriend. Door het gaatje van den gootsteen, zette hij een beestje naar binnen, en dat werd al maar grooter, al maar grooter. Eerst was het als een hond, toen als een kalf, toen als een koe, want de toovenaar was de spreuk vergeten, om hem weer kleiner te maken....
nl.verhalenbank.39089
Toovenaars. Op de Rouaansche kade te Middelburg stond een meid de stoep te schuren. Toen ze een emmer water uitgooide, werd een matroos die juist voorbijkwam, flink bespat. De meid lachte, maar de matroos zei: "Ik zal je wel krijgen." Toen de meid 's avonds naar bed ging en zich had uitgekleed, kreeg ze onverwachts een klap van een onzichtbare hand. Dat...
nl.verhalenbank.39100
Herk Ooievaar te Berkhout verstond jaren reeds geleden de zwarte kunst. Die leerde hij uit een tooverboekje. Bijvoorbeeld: Een Poep stond te wateren, toen de menschen naar de kerk gingen. "Dat is ook fatsoendelijk," zei Herk, "zoo te gaan staan." "Dat goat joe niet an," zei de Poep. "Blijf dan zoo staan," zei Herk, en de Poep heeft gedurende kerktijd zoo...
Spookdieren Er is een verhaal over een heks, die 's nachts omringd was door een troep katten. Allerlei kwaads deed ze en alleen al haar aanwezigheid ergens kon veel narigheid veroorzaken. Zij was getrouwd. Haar man wist haar te bewegen haar bijzondere "kracht" af te reageren op een boom. Als ze dit deed ging de boom dood. Dit was vaak de oorzaak dat vele...
nl.verhalenbank.13452
Ontmoet iemand, die de zwarte kunst verstaat, een ander die haar ook machtig is, dan is het maar de vraag wie de sterkste is. Eens vertoonde een smid zijn kunst van wagens stil te laten staan op een rijtuig, waar een oud-soldaat in zat. Die klom er uit en zei: "Als je voor den dit en dat niet gauw er mee uitscheidt, dan zal ik jou nog iets anders bakken."...
De Heer Veldhuis verstond de zwarte kunst aan de Zaan. Toen dominee Windgetter bij hem kwam te dineeren - hij was op de grauwe erwten verzocht -, zaten in een minimum van tijd zijn broek-, vest- en jaszakken vol grauw erwten. Men spreekt van grauw en groen erwten in plaats van grauwe en groene erwten (Zaan). Dezelfde heer Veldhuis heeft eens toen een gast...
DE HEKSENLEERLING Trijntje Parrekiet in Broek in Waterland kon kollen. Het was een heel bijzondere vronw, want ze rookte, pruimde en dronk jenever. Eens heeft ze iemand de kunst willen leren. Die moest dicht naast haar zitten en alles wat Trijntje zei woordelijk nazeggen. Dat beloofde haar leerling. Daarop kwam eerst een kalf naast hem staan en toen kwam...
nl.verhalenbank.12810
Alde Jehannes Ketellapper wenne op 'e Sumarreheide. Syn wiif Jantsje koe in hiel bataljon soldaetsjes ta de hurddobbe útkomme litte. Ik ha 't sels sjoen. Sy die dat om 'e bern binaud to meitsjen. Wy naeiden altyd hurd út as se ús dêr mei drige. Sy koe mear as in oar.
Toen ik dit opstel reeds geschreven had, werd een man ziek, van wien mijn opvolger hier ter plaatse, Dr. Parree, het volgende verhaal machtig wist te worden, dat ik hier nog bij inlasch: Een smid verstond de kunst om paarden te laten stil staan. Op een goeden dag zag hij een huzaar te paard aankomen. Voor de grap maakte hij dat die niet verder kon komen....
5.18. Tovenaar doet zijn knechtje winnen op de kermis D'r was ne koeiwachter en die mocht ook naar de kermis gaan en ie kreeg twee kwartjes van zijnen baas. Hij gooide mee ringen en hij gooide twee kwartjes en ie aai niks. 'Zijde nauw al terug?', zee zijnen baas, 'G'aai nog wel een uurke mogen blijven, jong. Waren e centen op?' 'Ja, baas', zeet ie. 'En...
nl.verhalenbank.44455
Het kaarsje Op een donkere, stormachtige avond in de herfst ontmoette een landbouwer in het open veld tussen Mechelen en Epen een grote, witte vrouw met versluierd gelaat. Zij hield hem staande en begon met hem te praten over de duisternis. De man was niet erg op zijn gemak, maar begreep dat hij het beste deed met die vrouw niet te ergeren door haar te...
Toovenaars. Een gezin dat omstreeks 1810 op het droogdok te Vlissingen woonde, werd herhaaldelijk door een waschvrouw bestolen, waarom men haar op wilde zeggen Het dochtertje ging de boodschap overbrengen. De man van de waschvrouw was alleen thuis en klopte haar nog vertrouwelijk op den schouder. Vanaf dat oogenblik was het met haar rust gedaan Soms werd...
nl.verhalenbank.39101
Myn skoanheit wie ris in kear to Drachten op 'e merk. Doe wie Ymke de Jong dêr ek. "Ymke stie njonken my", sa fortelde skoanheit. Der wie in koardedounser op 'e merk en dêr stienen wy nei to sjen. Doe sei Ymke tsjin my: "Sil ik him dêr ris ôfdonderje litte?" En doe hat er dat dien. De koardedounser kaem op 'e groun del. Doe gong dy koardedounser nei Ymke...
Imke hie nocht oan ûnnocht. Der wie in frommes dat skreau har van der Iest. Hy toande har sterke stikken. Doe sei se: "Al hwatstû ek mânsk bist, dû krijst my de klean net fan 'e hûd." 't Wie in mounich frommes. Mar Imke liet har de klean ôfsakje oant se op 't lêst allinne noch it himd oan hie. Hy sei: "Mat dat ek noch út?" "Né," sei se, "lit it sa mar."
nl.verhalenbank.24165
Der wienen in keppel tsjoensters yn dizze kontreijen, dy koenen har yn katten foroarje. De oanfierder wie de kat Moazes. Jouns gongen dy katten yn in bargetrôch oer de Burgumermar hinne nei de oastkant en dêr dienen se dan yn 'e nacht har tsjoensterkunsten. De moarns bitiid kommen se werom oer de Mar. As se dan op 'e kant wienen op 'e droechte, dan sieten...
nl.verhalenbank.19647
Willem van der Hoek verstong de zwarte kunst. Hai gong ers nee Purmerend, en toe kwam er een boer an en die vroeg ie of ie mee raie mocht. De boer gaf niks geen asem terug. Toe wier Willem kwaad, want die boer was heelemaal leeg, dus kon ie hem best hewwe. "Ik zel eerder te Purmerend weze as jij," zeidie, aars niks. Een poos later stong de boer stil, dan...
Myn swager hie in jong hynder. Dêr wie er greatsk op en ek tige mâl mei, hwant it hynder wie och sa gehoarsum. Hy sei: "It hynder hat noch noait hwat wegere. Dy lit neat stean." Doe't er dat sei, wie Jehannes krekt oan 't baeldertellen. Doe't de wein fol wie mei baelders soe myn sweager der mei fuort. "Fuort", sei er tsjin 't hynder. Mar 't hynder bleau...
Hendrik van der Molen het hier woond dat in eindje uut. Maar een stap of wat van ons af, hier flakbij. Hij was faak bij ons. Hij was een duvelbander, seiden se. Hij het al jaren wei west. Ons moeke was weduwvrouw. Op in kear kwam Hendrik bij ons, doe froeg hij om de puidel van de tabak. Myn broer had der een. "Mooi jongen", zeedie. 't Was een fremdig man....
Mensen, die speelkaarten of iets dergelijks laten dansen: Het hier volgende heb ik zelf beleefd. De man, waarover het gaat, leeft nog. In mijn schooljeugd ging ik met mijn ouders ieder jaar naar de kermis in Tegelen, naar een kennis. Dit was de fabrikant Hekkens. Ik speelde daar ieder jaar met zijn Giel, die een kameraad had, die men Wum van de Sjeef...
22