78 results
ROLDUC. Te Doornik woonde de geleerde scholaster Ailbertus van Antoing. Op zekeren dag, toen hij in het gebed verzonken was, zag hij plots voor zich een prachtig oord: een heuveltop met hooge eiken begroeid en twee beken, die zich slingerden door een dal. Tegelijkertijd hoorde hij een stem, die hem zeide: ,,Ga naar de plaats, die ik u heb getoond en wijd...
nl.verhalenbank.42676
Verzonken kasteel In de Buundert moet 'n kasteel geweest zijn, heul lang geleje; daar hadde ze 'n heel verhaal van. De slotheer had 'ne zoon, die naar de kruistochte wilde gaan om tegen de Turke te gaan vechte. Hij mocht nie van z'n vader, maar de jonge ging toch. Toen hij na lange tijd thuis kwam was ie alles kwijt, z'n paard, z'n uitrusting, alles en...
nl.verhalenbank.41505
276. De heer Reuling (1893-1964) woonde in de buurtschap Dijk tegenover het terrein waarop tot ongeveer 1500 het kasteel Didam stond en tot 1606 de "Meurse Toren" (de donjon van het kasteel). De stendermolen, die bij het kasteel hoorde, waaide in de 16de eeuw om. Het perceel, waarop die molen stond, heet nog de Molenkamp. De heer Reuling vertelde dat op...
nl.verhalenbank.22637
De Weerwolf De weerwolf kwam op verschillende gedaantes voort, maar meestal in de vorm van een mens meer op 'n gedrocht lijkend, klein van gestalte. Ook kwam hij voor als 'n soort ruigharige dier op 'n hond gelijkend. Het is vroeger veel gebeurd dat op eenzame landwegen in de late donkere avond wanneer iemand huiswaarts keerde eensklaps besprongen werd...
nl.verhalenbank.13228
Weerwolf Beter bekend bij ons betrekkelijk de "weerwolf" is wel "de hond van de Mote" of "de hond van 't kerkhof". Voor veel jaren leefde op zijn burgt 't enden de Mote te Roeselare een kasteelheer, bekend om zijn wreedheden, zijn wanordelijk leven van ontucht en donkere daden. Hij leefde van dieftsal en plundering. Hij mishandelde weduwen en wezen, en om...
nl.verhalenbank.13226
Het verzonken slot te Berkelaar-Echt In de middeleeuwsche tijden had te Berkelaar aan de Kargatskuil nabij Echt de woeste ridder Baldo zijn roofnest. Baldo was hoogmoedig, trotsch, verwaand, en verachtte God en zijne bedienaars. Omgeven van een troep woestelingen als hij, bracht hij den dag met rooven, jagen, brassen en zwelgen door. Eens op eenen...
nl.verhalenbank.35837
De visscher van Halen Te Halen lag eertijds een groot en diep water. De bewoners dier streek vertelden, dat er eens een prachtig kasteel gestaan had. Op zekeren dag was dat plotseling verzonken, maar de klok ervan luidde nog telken jare in den Kerstnacht met doffe tonen in de diepte, en wie den klank hoorde merkte er iets sombers en melancholieks in; een...
nl.verhalenbank.49520
De doornboom van Westerwijck Daar is Hilvarenbeek, met een der overoude moederkerken uit het middeneeuwsche Kempenland. Vrouwe Hilvare gaf haar schoone naam en 'veele willen, dat dese Hilvare de cameniere ofte de dienstmaecht van St. Oda geweest soude syn, daer Rode S. Oden-Roy van genaemt is'... Daar is Gorp, waar die singuliere wijsgeer, historicus en...
nl.verhalenbank.46025
Stenhoesheerd Het is ongeveer honderd jaar geleden, dat men zich in ons gewest begon bezig te houden met de volkstaal. De belangstelling ging niet uit van het volk, dat zich alle dagen van die taal bediende, maar van geletterde en ontwikkelde mannen. Te Groningen Mr. Tresling, Lid der Tweede Kamer; te Appingedam Mr. Reynders, de burgemeester; en om niet...
nl.verhalenbank.42388
De weerwolf 't Is wel heel lang geleden, maar toch echt waar gebeurd. Mijn moeder heeft het mij verteld, en die had het weer van haar moeder. In Meerlo woonde een naaister. Ze was niet getrouwd en daarom woonde ze bij een paar oude mensen in een kamer. Het huis stond midden in het dorp, dicht bij de kerk aan de weg naar Wanssum. Ze kon zo goed naaien dat...
nl.verhalenbank.35570
De verrassing van Brunesheim Doen sprac die hertoghe van Brabant: 'Die duvel brachse hier int lant, Die hier driven dese ghewelt; Moetic leven, het wort ghevelt' (Anno 1124) Ze kwamen uit Denemarken, uit Koning Magnus' rijk, en na een lange zeereis vol lotswisseling en bont avontuur, waren ze als moede zwervers neergestreken in het gastvrije land van...
nl.verhalenbank.41154
De bedelaar van Heithuizen Wie in den Kerstnacht kerkwaarts gaat, hoort vanuit een der poelen bij Heithuizen het doffe luiden eener klok en denkt met huivering aan het kasteel, dat daar eens stond, maar vanwege de harteloosheid der inwoners, verzonk in de diepte. Want lang geleden eens, toen ook het hooge feest van Christus’ geboorte plechtig gevierd werd...
nl.verhalenbank.49518
De juffer zonder kop - te Echt Vroeger lag bij Echt een prachtig bosch, het Dort genaamd, en er verhief zich een kasteel, dat in 1498 verwoest werd door keizer Maximiliaan van Oostenrijk, terwijl de slotvrouw gedood werd door de bewoners van Echt, alvorens zij bij nacht den burcht ontvluchtten. Sedert dien tijd spookt de ongelukkige er rond als “de juffer...
nl.verhalenbank.49517
102. De snoek Niet voor niets luiden des Zondags de klokken in het Limburgsch land. Ze hebben goede en vrome stemmen, ze roepen van verre en dichtbij, ze schijnen wel te klinken tot het einde der wereld. Luistert, als de klokken lokken. Zeggen ze niet wijd-uit - och, haar woorden zijn zoo simpel als van een manneke, dat jong is geweest en oud is geworden...
nl.verhalenbank.128601
Het was op een regenachtige novembermiddag van het jaar zoveel, dat pastoor Johannes ontwaakte uit zijn middagdutje dat hij iedere middag deed. Hij was al oud, pastoor Johannes. Rustig had hij zijn parochie bestuurd en er zijn beste krachten aan gegeven. Hij had iedereen met raad en daad bijgestaan. En nu, hij voelde het wel, zou hij het zo heel lang...
nl.verhalenbank.49784
Folkert van Berne (Anno Domini 1134) Ridder Folkert van Berne, zoon van Wennemaar van Altforst en Vrouwe Hermingardis, bouwt zijn nieuwe burcht aan den oever der Maas, in het land van Heusden. Over 't gladde water straalt de zon in felle, verblindende schittering. Loom kabbelen de geelblinkende golven en lekken de randen der breede rivier. Daar ruizelen...
nl.verhalenbank.46037
De duivelsbrug bij Ginneken - 'Zoolang er van den burcht Brunesheim één steen overblijft, zoolang er nog water door de Marck zal stroome, wordt Maria van Gaveren nooit of te nimmer de bruid van den zoon van mijn erfvijand!' Het klinkt als een somber-dreigend bevel, beslist en nadrukkelijk uit den mond van den vertoornden vader. En ridder Raso van Gaveren...
nl.verhalenbank.45953
Duif en Doffer Reynout van Valkenburg ... u heeft uw vrouw meer liefgehad dan haar kind. Hij was uitgereden, de trotsche held. "Vaarwel! vaarwel! Nog geen jaar en ik keer weder. Mijn plaats is, waar mijn mannen en vrienden zijn. Als ik terug kom van den langen weg, luister dan naar het lied van den zanger, want mijn naam zal hij zingen ...: Reynout van...
nl.verhalenbank.41766
83