Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
125 results
Narrator Gender: m
Een tooverspreukje bestaat over het Brielse land; daar heeft eens een tooverheks in de grijze oudheid alle windmolens met geheel stil weder aan het malen gezet.
Ik heb als kind nog iemand gekend, die men “Jan de tovenaar” noemde. Het heette, dat je voor hem moest oppassen. Hoe hij precies toverde, ben ik nooit te weten gekomen, maar men fluisterde over een kruisje, dat onder een stoelpoot werd gelegd en over “toverspreuken”.
Van de weerwolf vertelt men, dat dit menschen zijn die de straf is opgelegd om te middernacht rond te zwerven in de gedaante van een wolf; of toovenaars, die zich door middel van een zogenaamd wolfshemd of wolfsgordel in wolven veranderen. Zonder dien riem konden zij zulk een gedaante niet aanemen. Soms was het een betoovering. Werd zulk een wolfshemd...
SO: Ken je spookverhalen? AB: Die spookverhalen he, met oproepen he, dan zeiden ze dat er dingen konden bewegen in het huis. SO En hoe deed je dat dan? AB: En dan nou gewoon in een cirkel zitten en dan van die spreukwoorden. SO: Wat voor spreuken dan? AB: Ja eh ik weet niet, het was wel uit een boek hoor, het was wel uit een boek. Ik denk een voodoo en...
nl.verhalenbank.45843
Toevoegen aan §5II, Aant. 1948, fol. 5b, t.a.v. de heer Hans Veneman: deze „magische techniek” is niet zo onbekend, ook niet „buiten het milieu”. Meyer Sluyser schrijft in zijn „Als de dag van gisteren…”, p. 136: „Had grootmoeder Gitele besloten sleutel en gebedenboek te raadplegen, dan ging ze in een donkere hoek van het vertrek staan. Liefst achter een...
Tooverij (Zie Hekserij) Toovermiddelen tegen verschillende ziekten worden hier veeltijds gebruikt als Voor tandpijn gaat men naar Broekhuizenvorst. Voor kanker naar Twiste bij eene vrouw. Voor verbranding is iemand ten onzent, die na over de wonden geblazen te hebben de pijn medeneemt. Voor oogenvlekken is hier eene vrouw, die de vlekken er onder de een...
nl.verhalenbank.35563
Nogmaals uit de mond der ouden: Het zou gebeurd zijn dat iemand in gezelschap van anderen, zo erg zou hebben gevloekt en daarbij als het ware God hebben gelasterd en gehoond, op weg naar huis, des anderen morgens dood werd aangetroffen. Het hoofd was dan omgedraaid en meer buitensporigheid zag men dan aan het lijk. Een gevecht met Satan zou dan hebben...
Te Vught bevrijdde men een weerwolf van zijn betoovering op de volgende wijze. De ongelukkige speelde kaart op een hoeve. Het werd middernacht, maar niemand sprak van naar huis te gaan. Onze weerwolf was steeds angstiger geworden en wilde zich stilletjes verwijderen, maar men hield de deur dicht. Het sloeg twaalf uur en ziet, daar rolt het vel van de...
I. De duivel 5. Zijn U bepaalde personen bekend, die als duivelbanner of duivelbanster worden geraadpleegd? In welke gevallen gebeurt dat? Mijn moeder vertelde mij meermalen over een man, die “ook meër kon as een gewoön mins”, hoewel hij er zelf geen voordeel van scheen te hebben. Hij had bv. de eigenaardige gewoonte, dieren (soms ook mensen) aan te raken...
De frou fan Kees Alma kin knoffelbânlizze as ien syn foet forknoffele hat. Har mem koe 't ek. Hja seit der in spreuk by op.
Yn it Suderdjip yn Grins lei froeger in kanonstik. Dêr stie op to lêzen: Hiet ik Margriet ik, Twee uren skiet ik. Had ik mijn broeder bij de hand, Kon ik beveiligen Groningen en Friesland.
Ik heb nog wel gehoord, dat ze voor m'n vaders zussie die d'r eige verbrand had een brandbrievie schreve. Ik geloof, dat daar de een of andere Latijnse spreuk op stond.* *Brandbriefjes werden vroeger heel veel geschreven in de streek.
'Er stond hier een molen, die heette 'Ken U Zelve'. Dit is de lijfspreuk van de vrijmetselaars, die ook boven de tempel in Delphi stond. Misschien hebben zij hier wel gezeten. Inmiddels is de molen weg; hij is in de lucht gegaan in '44. Er zijn overigens verhalen van tempeliers rond Wijk en Aalburg."
M'n moeder vertelde ook nog van mensen dat daar een kind betoverd was. Dat kon zich haast niet bewegen. Dat kind werd soms helemaal verplaatst naar achter 't erf, vlak bij een vliet. Moeder ging daar wel eens op bezoek. Alle tekenen van betovering, vreemde kreten, waarschijnlijk was dat kind debiel. Dat kind onderging verplaatsingen.
Toevoegen aan Aant. 1949, fol. 7: )* „De nachtmare waart rond in de gedaante van een vrouw. Ze is nog meer belust op paarden dan op mensen en rijdt de hele nacht op hen rond. De paarden worden dodelijk vermoeid van deze ongewenste berijdster. De volgende morgen zou dit in de stal op te merken zijn uit de in elkaar gedraaide manen van de paarden.”...
Nachtmerrie De nachtmerrie, zoo als ze bij ons door het volk wordt afgeschilderd, bestaat uit een groot zwart gedrocht, zonder eigenlijke leden, meer een klomp (chaos) die zich aan het voeteinde der legerstede plaatst en zachtjens aan nadert tot het hart, waarop zij zich plotseling neerstort, om den slapenden te benauwen. (middelen tegen nachtmerrie, zie...
AA: "Wat je ook heel vaak hoort in Marokko als we daar aankomen, is dat ze zeggen: 'Neem nooit van een meisje iets te drinken.' [...] Dat is gewoon tegen iedereen die hier vandaan komt, want dan kunnen ze dus... Het is eigenlijk... Ze kan een spreuk op een voorwerp uitvloeken, laten we maar zeggen, en die voorwerp krijg jij dan. Een ring bijvoorbeeld. En...
Ergens yn Drinte lei in allemachtich greate stien. Dêr stienen de minsken faek by. Doe sei us ien fan dy minsken: "Hea, sjoch, dêr stiet hwat op to lêzen. Dat koe wol in spreuk wêze. Mar it wie sa ûndúdlik, dat net ien dy't it lêze koe. Doe ha twa man die stien dêr mei in amerfol wetter skjinmakke. Doe koenen se it lêze. Der stie op: Onder deze steen daar...
nl.verhalenbank.27315
Hjir njonken hienen se froeger perseeltsjelân. Us muoike wenne oan 'e oare kant de wei, dy seach op in snein-to-joun hiel dúdlik, dat der in man mei in lantearne yn 'e hân it perseeltsjelân deltrêdde. Hy meat it út. Doe wist noch gjin ien fan hwat. Muoike woe ris sjen hwat foar keardel as dat wie. Sy gong der út, mar doe't se op 't lân kom, wie der net...
By de Skilige Piip sit in skat yn 'e groun. Dy kin der wol út, mar dan mat men krekt de wurden wite dy't der by opsein wurde matte. En dat wyt net ien. De man dy syn jild it west hat, dy mat dêr noch altyd omspûkje. Hy sit achterstefoar op in ezel.
142