Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Narrator Gender
close
440 datasets found
Place of Narration: Sumar
Knipt men neils op snein, dan mat men dy stikjes neil yn 't hjirneimels allegear wer opsykje.
Se dienen froeger duveldrek ûnder 'e drompels. Dan koenen de tsjoensters der net oer komme.
Lytse Kjille wenne op 'e Gerdyk. Hja wie kaertlizter. Heit en Piter-om ha ris nei har ta west. Hwat se heit fortelde is allegear neikom. Mar hwat se fan Piter-om sei, dat wienen allegear nuvere forhaeltsjes. It wie krekt, sei heit, as woe se net sizze hwat se sizze moest. Tuskentiden wie se hyltyd stil. Koarte tiid dêrnei woarde Piter-om formoarde.
Yn Twizelerheide wenne in âld man dy bitsjoende it fé. Ik wie ris by Hindrik Veenstra útfanhûs. Hindrik-om wie der op út. Aeltsjemuoi en de soan Piter wienen thús. Doe sei Piter: "Der komt in âld man hjirhinne." Aeltsjemuoi seach. Doe sei se: "Piter, doch gau it slot op 'e doar fan 't hok." Dêr siet it fé yn. De âld man sei: "Is Hindrik ek thús? 'k Wol 't...
Ik ha ús heit en dy faek praten heard oer minsken dy't mei de helm geboaren wienen. Dy gongen der nachts ôf. Dan seagen se lykstaesjes. Dan fortelden se de oare deis: der roannen sàfolle manlju achter en sàfolle froulju. Soms seinen se tsjin ien: even oan kant gean, hwant dêr komt in lykstaesje oan. Mar de oare seach dan neat. Nachts moest in minske net...
By dokter Bontekoe to Hurdegaryp stie in hekke, dy't altyd fansels iepengong. Dat gebeurde krekt om tolve ûre yn 'e nacht.
nl.verhalenbank.36264
Der wie in feint, dy tsjinne by in boer. Nachts wie der altyd in wyt hynder, dat kom by syn bêd. Dêr moest er nachts altyd op ride. It jongfeintsje wie dêrtroch oerdeis altyd tige warch en sliepprich. Doe sei er dat tsjin 'e oare feint dy't ek by de boer tsjinne. Hy sei: "Der is altyd in wyt hynder, dat mat ik útride." Doe sei dy feint: "Dû mast mei dat...
nl.verhalenbank.36263
By 't Godloas Tolhûs tusken Beetstersweach en Lippenhuzen spûke it ek. Ek op 'e Mûzegroppewei by Rottefalle spûke it. Op 'e Kleasterloane to Burgum spûke it ek. Dêr kreunde nou en dan hwat.
Tichte by de Drachtster Pipe is Teadehoekje, by de Slingerwei. Dêr spûket it. Dêr op 'e hoeke ha se froeger in fékoopman formoarde. Dat wie Teade. Hy hie nei de merk ta west dêr't er in koe forkocht hie. 't Jild hied er yn 'e bûse hawn. Dat hienen se him ûntstellen. Letter seagen guon dêr yn 'e nacht in man oer de wei hinne krûpen mei in koe oan 't tou....
nl.verhalenbank.36260
Der wie in âld man - 't sil yn 'e buert fan Drachten west ha, tink ik - dy hie fé op 'e stâl stean, mar dat fé wie allegear bitsjoend. De kij woenen gjin drinken en gjin fretten ha en 't wienen allegear skarminkels, sa meger wienen se. By dyselde man gong alle dagen in drip bloed troch de souder hinne en dy foel altyd yn 't kopke dat op 'e tafel stie en...
Der wie in faem, dy woe graech in feint ha. Hja sei: As wie 't de duvel ek, as ik mar in feint krij. Doe kom der de jouns ien by de doar mei in hynstepoat. Dy kom om de faem. Hy woe mei har op stap. Hja gong nei him ta en sei: Ik bin noch net klear mei 't skûtelwaskjen. Wolle jo salang tiid dwaen as dat klear is? Jawol sei er, salang sil 'k wol wachtsje....
Ruerd Veenstra is letter troud en hy kom yn 'e stêd to wenjen. Op in snein kochten hy en syn maet in glês bier yn in kroech. Dêr siet doe krekt in roerich ploechje jonkfolk. Dy wienen och sa lestich. Hja hellen de messen ta de bûsen út en wienen drok en healwiis. 't Bigoun Ruerd to forfelen. Ruerd sei tsjin syn maet: "Ik hie der wol sin oan om dat folkje...
nl.verhalenbank.36248
Op in kear woarde dokter Bleeker syn auto wosken by de feart. De auto stie net goed op 'e rem, dat hy kom yn biweging en rekke by de feart del. Doe hat de dokter him der sels pûr allinne wer útlutsen.
nl.verhalenbank.36247
Yn Drachten wenne Jehannes v.d. Kuip. Dy koe goed mei de gewichten omgean. In gewicht koe net sa swier wêze of hy tilde it op. Dokter Bleeker wie dêr húsdokter. Dy seach krekt dat Jehannes in swier gewicht optilde. "Dokter is èk sterk. Kinne jo dat?" frege er. "Daar ben ik niet voor gebouwd", sei dokter, mar hy krige in swier gewicht op 'e pink en hâldde...
nl.verhalenbank.36246
Ek in kear doe wie Ruerd yn Grinslân. Doe wienen se dêr oan 't útstekken mei in bats. Hwa't it measte útstekke koe op 'e bats. De earm woarde dêrby rjocht foarút hâlden. Dy't it measte op 'e bats hâlde koe hie 't woun. Ruerd die net mei. Mar doe seinen se tsjin him: "Nou dû." "Ik wol net," sei Ruerd, "ik bin net sa sterk." Mar hja hâldden oan. Doe sette...
Ruerd en heit gongen ris op in kear nei 't kafé op 'e Drachtster Pipe, by de brêge. Doe't se dêr yn kommen seagen se dêr in hiele ploech sitten. Dy kommen fan 'e merk, hwant it wie dy deis krekt Drachtster merk. 't Wienen meast keaplju en it gong dêr wakker op in swetsen en swearen. 't Wie dêr in lawaei fan je heisa. 't Wie lang gjin noflik folk. Heit en...
nl.verhalenbank.36244
Us heit hie in neef, dat wie in sekere Ruerd. Dy wie ek tige sterk. Op in kear wied er mei de keppel yn Grinslân oan 't wjudden. Doe wie dêr in wide sleat, dêr moesten se oerhinne. De manlju sprongen der samar oer, mar de froulju doarsten hast net. Ruerd sei: "Doarre jimme dêr net oer?" Doe naem er ûnder elke earm ien fan 'e froulju en sa sprong er rejael...
Us heit wie út in sterke famylje. Syn pake hie ris oan 't dongriden west. Dat wie yn Twizelerheide. De dong moest út 'e skerne wei riden wurde. Hy hie in âld hynderke en dat koe 't net lûke. "Alde smearlap," sei er, "kinst it wer net dwaen?" Doe die er it hynder foar de wein wei en doe skuorde er mei de lulke kop de wein der sels út.
nl.verhalenbank.36242
Der wie ris ien by Sterke Hearke kom wylst dy oan 't ploegjen wie. Hy frege Hearke hwer't dy en dy wenne. Doe hie Hearke de ploech mei ien hân beetpakt en dêrmei nei syn eigen hûs wiisd. Mei de oare hân hied er op 't boarst slein. "Dêr wennet er," hied er sein, "en hjir stiet er."
Koarte tiid foardat Piter-om formoarde wie, útfanhûze er in pear nachten by heit en dy. Doe kom er in kear yn 'e hûs, doe hie er krekt nei 't hûske ta west. Hy sei: wylst ik op 't hûske siet, hearde ik hyltyd dat der kreune woarde. "Nou," sei heit, "dan wol 'k dêr ek ris hinne." Heit der hinne, mar dy hearde neat. Doe Piter-om der wer hinne. Dy hie 't...
0