Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
436 results
Narrator Gender: v
Waar vroeger 't slot stond, waar je nou die boerderij heb, daar zagge ze vroeger spoke. D'r liep altijd een spook. Later is dat is uitgekomme: 't was d'r een die z'n eige verkleed had in 't wit. Ze hebben 'm goed afgedroogd.
nl.verhalenbank.70429
Guon hienen in toverboek. Dy't dêryn liezen koenen fan alles komme litte. Mar sy moesten itselde ek like hurd weromlêze, oars gong it net wer fuort en dat wie net bêst.
nl.verhalenbank.36936
Wybrand Hovius fan Lutjegast fortelde my ris, yn Westerhorn by Grypskerk, tichte by 't spoar, dêr wie ris in keppel jongfolk byelkoar to jounpraten. Ien fan dy mannen swetste mar raek en sei: "Ik bin foar gjin duvel bang." Doe seinen de oaren ûnder elkoar: "Wy sille him ris bang meitsje." Ien fan dyselden gong de oare jouns, doe't it tsjuster wie, op in...
nl.verhalenbank.24075
It mat us gebeurd wêze dat der twa man wienen, dy woenen ien bang meitsje. Sy gongen boven op elkoar stean, elk mei in wyt lekken om, tsjin 'e muorre fan 'e tsjerke oan. Sy wisten dat deselde dy't se bang meitsje woenen dêr dy jouns lâns komme moest. Mar doe't dy selde der oankom, bleau er stean en sei forbaesd: "Hea, ik ha wol us twa witen boven op...
nl.verhalenbank.22182
Twee mannen wilden eens een bang moaken. De een ging boven op de ander stoan. Deselfde die se bang wilden moaken, sei: "Ik heb wel eens twee op elkoar gesien, moar noait drie." Doe werden se bang en liepen fot.
nl.verhalenbank.28055
It is ris gebeurd dat der in keardel to jounpraten gong, hjir yn Mearum. Dy wie net bang. Der wienen twa, dy tochten: Wy sille him wol bang krije. Sy gongen mei in wyt ding om har hinne midden op it tsjerkhôf stean. Dêr roan it paed lâns, dêr moest dy keardel del. Doe't hy der oan ta wie bleau er stean. Hy sei: "Heden noch ta, twa ha 'k wolris boppe op...
nl.verhalenbank.27895
Der wenne in feint by in boer, dy feint hie sa'n duvelboek. De boer stjûrde him nei 't lân to dongstruijen. Mar dy feint gong moai yn 'e sinne lizzen. Doe't er sa in skoft lein hie, krige er it duvelboek en bigong der yn to lêzen. Doe kommen der allegear âlde roeken op 't lân en dy bigongen to dongstruijen. Yn in healûre wie alle dong oer 't lân. Doe...
nl.verhalenbank.27459
Der wie in boer, dy hie in feint op 'e klaei. Dy wie oan 't ûngetiidzjen. Dy feint stie nergens foar. De boer tocht: "Ik sil him ris bang meitsje." Doe gong de boer op in joun yn 'e daem sitten mei in wyt lekken om. De feint moest dêr lâns. Dy tocht: dat wite ding, dat heart dêr net. Hy ûnderhelle de jageline fan 't hynder en sloech de boer dea.
nl.verhalenbank.25623
To Feanwâlden stienen us twa by in herberch boppe op elkoar tsjin 'e muorre oan. Sy wachten ien op, dy't se bangmeitsje soenen. Mar doe't dyselde oan har ta wie, sei er: "Heden, ik ha wol ris twa by elkoar op sjoen, mar noch noait trije." Doe woarden dyselden sa bang, dat se naeiden hurd út.
nl.verhalenbank.19642
Beppe hat njonken in âld-minske wenne, dat wie in tsjoenster. Op in kear kom beppe har broer by dat âld minske yn 'e hûs. Doe hie dêr in boek op 'e tafel lein. Dat wie in toverboek, mar dat wist hy net. Doe bigoun er dêr yn to lêzen. Mar doe gong it raer. Doe wienen der allegear katten ta de hurddobbe út kaem. Even letter kaem 't âld-minske der yn....
nl.verhalenbank.19637
Hiel froeger hâldde der op 'e Dunen in fôlle ta mei in brijpot om 'e hals. It wie doe noch allegear heide mei slingerpaedtsjes der tusken. Myn heit Wopke v.d. Bos hat de fôlle in kear sjoen mei 't murdejeijen.
nl.verhalenbank.16075
In arbeider hjirwei gong to ûngetiidzjen nei in boer, dy wenne ergens yn 't wetterlân yn Fryslân. De boer sei op in kear: "It spoeket hjir op 't tsjerkhôf altyd nachts om tolve ûre, fral mei brodzich waer. Dan doart der net ien op 't tsjerkhôf to kommen." "Ikke wol," sei de ûngetider, "it mat raer komme as se my bang meitsje sille. Om spoeken jow ik...
nl.verhalenbank.22178
Us beppe hie har de maeijes yn Oerterp as faem forhierd by in boer. Pake Harm hie doe al forkearing mei har. Op in snein-to-joun soed er nei har ta. Hy moest oer in planke hinne. Mar de minsken warskôgen him. "Dêr matte jo noait oerhinne, hwant dan fordrinke jo," seinen se. Forskate lju binne dier al forsûpt. De kweade sit dêr en dy past op as der guon...
nl.verhalenbank.17571
Minse Griper fan Boelensloane - myn âldomke - hie in toverboek. Dêr hied er ris yn lêzen. Doe wie der fan alles op 'e lappen kom. Doe moest er alles like hurd werom lêze. Mar dat koed er sa hurd net. Doe wienen de roeken allegear al om him hinne yn 'e hûs west. Hy hie fan alles al prebearre om tiid to winnen. Hy hie earten en beannen trochinoar mingd, mar...
nl.verhalenbank.25592
Op 'e Hearrewei spûke it altyd.
nl.verhalenbank.20863
Vaak heb ik me moeder hore praten over 't ijzere veule. As een razende ging het over de weg. Net of d'r een ketting achter d'm aan sleepte. Een leven op de weg. Vroeger maakte de mense de kindere d'r altijd bang mee: "Kijk maar uit, 't ijzere veule zit op zolder".* *Lopik
nl.verhalenbank.51003
In Huse hörde ’n troep manne iedere nach ’n ré’jtuug mè twee pèrd erveur over de weg ré’je. Ze dochte: “We blieve op, we motte da toch es zien”. En ze gienge opten uutkiek stoan. Ze hörde ’n ré’jtuug en ze gienge no de plek, wor ze ’t gehörd hadde. Mar ze zage niks. ’t Was zeker de loch iengegoan, want ’n eind wieër, dor hörde ze ’t wer over de weg ré’je.
nl.verhalenbank.50226
Voader was ’s ’n keer on ’t worspinne* zuke. Toen ie ien de struke was, gienge de struke van eiges uut mekoar. En toe stond ’r ’n gespens es ’n pjerd vör ’m. Voader liet de worspinne stoan en smèrden ’m no huus. Worstpinnen zijn doorns van de sleedoorn. Ze zijn scherp, dun en taai en van verschillende lengten. Ze werden ontdaan van de bast en gedroogd en...
nl.verhalenbank.50223
Der wenne in feint by de boer. Dy wie de luije kant it neist. Hy hie in toverboekje. Op in kear doe moest er nei 't lân ta to dongstruijen. Mar hy die neat. Hy gong gewoan yn 'e wâl lizzen. De boer hie al in pear kearen nei him ta west om to sjen hoe fier hy wie. Mar de bultsjes stienen der allegear noch. Doe't it hast iterstiid wie seach de boer dat dy...
nl.verhalenbank.25642
Der wie in fanke, dy wie boerefaem yn Kuzumer yn Grinslân. Dat fanke wie nergens bang foar. Op in kear, doe hienen se by de boer in hokling slachte. 't Wie al joun en 't wie donker. Doe sei de boerinne: "Och hearink, nou ha wy 't sâlt forgetten!" Doe woarde de faem der op útstjûrd om gau even nei de buorren ta om sâlt op to heljen. Doe seinen de oaren...
nl.verhalenbank.23454
473