Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
2,158 datasets found
Dutch Keywords: zien
Imke de Jong wie in gûchelder, mar hy koe ek tsjoene. To Ljouwert hat er yn 'e gefangenis sitten. Mar de tuchthúsdoarren gongen samar foar him iepen. Der wie suver neat mei him to bigjinnen. Se ha him to Ljouwert op fjouwer plakken tagelyk ta de stêd út gean sjoen.
nl.verhalenbank.9649
[Dwaallichten:] Dat ware lichies, die in de verte danste.
Sa goed as ik it yn ‘t ûnthâld ha, sil ik de stoarje fen it Drylster tsjerkhôfspoek forhelje, sa ‘t ik it fortellen heard ha. Om 1830 hinne, wier der om it tsjerkhôf hinne in grêft, sadat it eins in eilântsje wier, en stie it mei de strjitte yn forbining troch in brechje, dat ôfslten wier mei in houten rafterstek. Nou gou doedestiids it sizzen, dat...
nl.verhalenbank.72430
De ouwe Henk van Zoele hier uit IJsselstein, het Koninkie, zoas die werd genoemd, die heb me wel is verteld, dat ie de mense heb hore zegge datte ze de weerwolf hadde gezien. Dat was in de griende in Kapel[1]. Daar had ie vroeger gewoond. [1] Lopikerkapel
Op een morgen sting ik in 't land, ik zie een leeuwerik omhoog gaan, zo hoog, dat je hem bekant niet meer zag. Ineens valt ie dood naar benejen. Dat kwam deur de kwaaie dampen.
nl.verhalenbank.50971
Bij ons* had je vroeger een hofstee, nou is 't een nieuwe hofstee, maar vroeger was 't een oud spul, daar waren alle jaren een stuk of vier, vijf koeien dood en allejaar een stuk of wat varkens. In die hofstee zat de kwade hand. D'r zat een weeuwvrouw op dat spul, hier uit Langerak. Die mos uitscheie, enkele vanwege die kwaaie hand. Dat zat hierin, haar...
Klaas oom ‘k Dèènke vake nog an Klaas oom die kon mooi vurtellen heur Dan was wijlen von Münchhausen hoaste nog een amateur Klaas oom zèèd “Ik scheut een haze dwars oaver een grote sloot Mar toe mos ik oaver ‘t water en die sprunk was wel wat groot Mar ik kwam an d’ oaverkàànte ‘k lagge op de boek ien ‘t grös En wat dach’ ie da ‘k doar zagge boordevol een...
nl.verhalenbank.50843
Yn 1475 is de helte fan Boalsert ôfbrând. It fjûr wie oanstutsen troch in Ulbe Leidekker; út wraek. Hy fluchte mei Amsterdam. De beurtskipper fan Boalsert seach him dêr yn 'e stêd rinnen. Mei syn feint lokke er him yn syn skip. Dêr oermasteren en bounen se him en leveren him oan de gerjochtlichheit yn Boalsert oer. Hy waerd ter dea brocht oan de wip-galge.
nl.verhalenbank.50546
Myn pake, greate Ale fan Boalsert, fortelde my: Yn myn jonkheit hat âlde Brecht fan ‘e Lytse Kampen it my sels ris in kear forteld. It wie in pûr bêst minske en tige bitrouber as hja op ‘e tekst kaem oer har buorwyfkes Jelke’ IJmkje en Janne’ Bet. Hja wiene doe noch jong en wennen nêst inoar. De hûzen stiene apart, mar de reinwettersbak brûkten hja...
nl.verhalenbank.50543
Op in moarn kaem post Meinsma by my op ‘t foarhiem. “Frou”, sei er, “wy fietsten justerjoun op ‘e wei fan Easthim en seagen dudelik fjûrige flammen by ‘t dak op krûpen. Wy seine beide tagelyk: Der giet Hokwerda’s buorkerij. Wy hiene it folle gesicht op ‘e sydkant fan ‘e pleats.
nl.verhalenbank.50542
Op in joun kaem ik sels út Easthim. Doe seach ik in forskynsel, dat ik net bigryp. Dêr stie, rjocht op 'e sydside fan 'e pleats, boppe de féstâl, fan ôf de dakgoate sa hwat as in nei skatting trije meter hege en in heale meter brede mist?-bank. De bank golve en skittere yn sêfte kleuren fan rôze, blau en wyt, krekt as ljochtsjende kralen of as...
nl.verhalenbank.50529
Ruerd Abma, mei hwa myn man geregeld skaekte, sei:“O, ik ha dat ljocht niet ien kear, mar wol toalf kear sjoen yn jim hok, - Abma kaem dan fan de skaekklub yn Snits - mar ik tocht dan: hwat ha ik der mei nedich, hwat se dêr yn 't hok hawwe.”
Wy sels, myn man Gerrit Hokwerda en ik, gongen ris fan in buorre fisite, om sa healwei ienen nachts nei hûs. Doe wy foar it wenhûs lâns kamen, bleauwen wy ynienen stean. Ik rôp:“Us hûs stiet yn 'e brân!” Der wie in gieleftich ljocht yn ús wenkeamer. Wy seagen de meubels dudelik! Doe wy yn 'e keamer kamen, wie 't dêr donker.
nl.verhalenbank.50526
In forhael fan myn mem “De gouden boaijum” sa hjitte in pleats tusken de Hommerts en Oasingahuzen. (It wetterskip fan Heech hjit nou noch: de gouden boaijum.” De buorkerij lei hwat ôfgelegen. Slachter, bakker en winkelman kamen oan de doar. Men sei: It doocht dêr net. As de boer en de frou ris út to kofjedrinken wounen, koenen se gjin húswardster krije by...
Da [met de helm geboren] beteikende, da zo iemand een vel over de kop had, toetie opte wèreld kwam. Zo iemand zou veurspoedig opgroeie. En zo’n minse koste de dingen zien, veur da ze gebeurde.
3.140. De Mol te Bakel (in plat Helmondsch dialect) Vruuger, laang jorre geleeje ha-de in Bökkel mar ei goe plekske en dä was de-n-hof van de bestouir en in dië-n-hof dor worde-n-ees ne mol gevange mar der was in heiil Bökkel gee man, die van ze lève zoo-n-aarig ding gezien ha en de heiil mense kwame-n-der gelijk no' toe en die stonne verwondert um dä...
Dor liep al ’n hele tied snachs ’n witte geit rond. Veul minse hadden ’m gezien. En ze vroegen: “Is die geit van ou?” “Nee”. “Van ou?” “Nee”. Hé’j was van niemand. Op ’n oavend zèj er iemand: “D’r lupt de geit wer over den diek”. De minse ginge kieke. Mar de geit was ienens weg. En gin mins het ’m lotter nog gezien.
nl.verhalenbank.50402
Dorover hè voader verteld. Hé’j zèj dat ie ’t eiges ha gezien. Hé’j zag soaves is ’n keer ’n heel grote gloeiende bal on den horizon en dorbove was de hele loch vuurrood. Toe rieptie moeder en zèj: “Kom ’s on ’t raam kieke. Da is beslis ’n vörbeduisel”. ’n Por monde dornoa brok den oorlog van 1914 uut.
As ’n vruchboom twee keer per joar bloeij, ista gin bes teike. Da gebeurden es bé’j Hannes Moerkerk. De pèrebom ston dor vör de twedde keer te bloeije. Vrouw Moerkerk zèj toe: “Da zie ik nie gern. Da gif ’n bruud of ’n liek. ’n Bruud da kan nie mer, want ze zien bé’j ons allemol getrouwd. Dus mot ’t ’n liek worre”. Kort dorop is Bart, de schoonzoon,...
Ik was ’n joar of 18 en ik werkte opte twedde febriek [steenfabriek]. Nöl Tunnisse werkte opte erste febriek. We zate mèd’n pluugske aander minse wa te schofte. Opens hörde we wa bé’j de rivier tegenover de erste febriek. En d’r holde wa minse nor toe. Iemes van ons pluugske zèj: “D’r zal iemes mèd’t steenkrujje van de pril [plank] afgevalle zien”. ’n...
nl.verhalenbank.50199
0