Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
724 datasets found
Dutch Keywords: zeggen
Op Zuiderwoude staat een huis (waar nou Symen Knip in woont): dat noemde ze het steene huis. In dat huis deer was een kassie, en as het nou twaalf uren wier 's nachts, dan gong dat kassie van zelf open. Op een goeje keer zee het dochtertje, zoo'n opgeschoten meidje: "O, deer heb je Lord de Kappestijfster weer." Op iens kreeg ze een klap om er kop dat er...
Willem van der Hoek verstong de zwarte kunst. Hai gong ers nee Purmerend, en toe kwam er een boer an en die vroeg ie of ie mee raie mocht. De boer gaf niks geen asem terug. Toe wier Willem kwaad, want die boer was heelemaal leeg, dus kon ie hem best hewwe. "Ik zel eerder te Purmerend weze as jij," zeidie, aars niks. Een poos later stong de boer stil, dan...
An de Zunderdorper Gouw danste 's avonds zeven katte poot in poot. Deer spookte het, moet je wete. Nou gong iemand na Zunderdorp en most van heurlui mee danse. "Dat wil ik wel," zeidie. Dus hij gaf erlui een hand. "God, God," zei die, "wat heb jelui kouwe hande." Vort ware ze, omdat ie God gezeid had. Toe zag ie dat ze om een zilvere beker danste. Hij heb...
Sa goed as ik it yn ‘t ûnthâld ha, sil ik de stoarje fen it Drylster tsjerkhôfspoek forhelje, sa ‘t ik it fortellen heard ha. Om 1830 hinne, wier der om it tsjerkhôf hinne in grêft, sadat it eins in eilântsje wier, en stie it mei de strjitte yn forbining troch in brechje, dat ôfslten wier mei in houten rafterstek. Nou gou doedestiids it sizzen, dat...
nl.verhalenbank.72430
Janus Streng maakte geen goeie kaas. Hij haalde vrouw Van Dijk van 't spoorblok d'r bij. Die liep het land in: "De koeie die voor mijn weglope, de sloot in, die mot je buiten de tob houwe*! Vrouw Van Dijk het land in. En waarachtig, d'r liep een deel koeien de sloot in! Die boer die deed wat vrouw Van Dijk had gezegd. Nadien maakte die wel goeie kaas!...
nl.verhalenbank.50969
Bij ons* had je vroeger een hofstee, nou is 't een nieuwe hofstee, maar vroeger was 't een oud spul, daar waren alle jaren een stuk of vier, vijf koeien dood en allejaar een stuk of wat varkens. In die hofstee zat de kwade hand. D'r zat een weeuwvrouw op dat spul, hier uit Langerak. Die mos uitscheie, enkele vanwege die kwaaie hand. Dat zat hierin, haar...
Als je een snoek ving in de paaitijd en je at de kuit op, dan werd je er ziek van. Ik heb kunstmatig snoek geteeld. Dan streek je de kuit af. Maar die ouwe vissers zeiden, dat dat allemaal ging rotten. Ze vonden die manier van doen niet goed.
nl.verhalenbank.50877
Hy kaem op 84 jierrige leeftyd yn Koudum mei de kapwein en sprong sa út 'e kapwein, oer de tsjille op 'e groun, sunder hwat oan to reitsjen. Doe 't er by 't tsjerkhof kaem, sprong er oer it tagongshekje en sei - in bytsje greatsk - er by: “Ik koe ek noch wol oer de hage.”
nl.verhalenbank.50550
Se sizze fan dizze D.Tsj. Reitsma, dat er as jong feint 22 foet sprong oer de flakke groun (sûnder springplank fansels!) en 14 foet mei in strontkret achter him oan. Ek, dat er by in ôfspitten heabult opfleane koe.
Myn oer-beppe wie in dochter fan Douwe Tsjallings Reitsma. Dy Reitsma wenne op Great-Angterp, in pleats op 'e grins fan de âlde Parregeaster mar. Dy mar is nou ynpoldere. Fan dy man binne ûnderskate staeltsjes fan syn sterkens en fluggens bikend. Sa wie it ris hurdriden yn Makkum yn 1812 op 't séiis. Douwe Tsjallings die ek mei. Hy moast de eerste rit be...
Op in moarn kaem post Meinsma by my op ‘t foarhiem. “Frou”, sei er, “wy fietsten justerjoun op ‘e wei fan Easthim en seagen dudelik fjûrige flammen by ‘t dak op krûpen. Wy seine beide tagelyk: Der giet Hokwerda’s buorkerij. Wy hiene it folle gesicht op ‘e sydkant fan ‘e pleats.
nl.verhalenbank.50542
Doe ik noch in saek hie, hie ik in timmerfeint yn tsjinst út Woarkum, dy Johan Kemker hjitte. Dy Kemker hie in man kend yn Woarkum, dy hjitte sterke Gelf. Woarkum lei oan sé en oan de sédyk wie haeilån. Nou barde it ris, dat twa hynders in weide hea net by de steile oprit fan de dyk op krije koene. Sterke Gelf sei:“Span de hynders mar út” en luts de wein...
nl.verhalenbank.50541
In forhael fan myn oer-beppe Lieuwkje Bangma dat ik fan myn mem heard ha. Yn 'e earste helft fan de 19e ieu, sa om 1830 hinne tink ik, wenne der yn Woarkum in keapman, dy, sa de minsken seine, tsjoene koe. Hy hjitte Lantinga en kaem wol by oerbeppe har mem oer de vlier. Myn oer-beppe wie berne yn 1825. Sa kaem Lantinga wol to kofjedrinken en helle dan...
nl.verhalenbank.50531
Ruerd Abma, mei hwa myn man geregeld skaekte, sei:“O, ik ha dat ljocht niet ien kear, mar wol toalf kear sjoen yn jim hok, - Abma kaem dan fan de skaekklub yn Snits - mar ik tocht dan: hwat ha ik der mei nedich, hwat se dêr yn 't hok hawwe.”
Twa modderskippers, Hindrik de Boer en Piet Cnossen, hellen de modder fan de terp by Wiûwerd. Se moasten sels de modder ôfgrave. Nei 't min seit, ha se by dat ôfgraven in skat foun. Piet Cnossen hat in koumelkersspul kocht. Mei Hindrik de Boer roun it al hiel oars. Dy hâldde syn diel yn 't skipke. Hy wie twa kear troud west. Ut it earste houlik wiene de...
Ze zèie vroeger duk: “Lop soaves nie midden opte voerweg, want dan kuj overreje worre dur ’n liekwage, die ge ers nie gezien het.
Ze zèje vroeger wel, dat inkele minse da koste. Ze lieten iemand dor ze ’n hèkel on hadde, stil stoan. Die minse koste ok ’n pjerd stil loate stoan. En mins of pjerd kos nie weg, vörda de man permissie gaf.
3.34. Dubbelzinnig sprookje EIken avond zat er 'n kat op 't zelfde plaatske. Eens zei iemand tot die kat: 'kat, doe heks, wa' doe-de-ge daar?' 'Niemendalle' zei de kat.
nl.verhalenbank.50279
Zi zèje vroeger wel ’s, as ’n uul ruup, ’n hond jank en ’n ekster over de weg lup, ista ’n slech teike. Teminste, as de ekster rechs van ou trippel. Da’s nie goed. Want ze zegge: “Hoe rechter, hoe slechter”. Vgl. Bandopname III, verhaal 3.
1.3. Kaboutermannetjes 'Bè, sa(kk)erdie! nou wouw 'k wel 'ns krek weite(n),' zei 'n boer, 'hoe det in z'n werk geè as die Kabauters hier 's naachs beizig zèn'. De man had ze zoo 'dik geheurd' en had 't ondervonden 'oak', dat 's morgens de Kaboutermannekes 'n heelen oven 'braut en mik geba(kk)en han'. Gezien had hij 't echter niet en daarom - hij zou...
nl.verhalenbank.49997
0