Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
744 datasets found
Dutch Keywords: wonen
Bij Kees de Waart spookte het ook, ook nag toe ie al in de nieuwe plaats weunde. In z'n voorkamer kon ie nooit komme, want as ie er met een licht ingong, den kon je zeker weze dat het uit ebléze wier. Ook werden daar allerlei geluiden gehoord.
Op Zuiderwoude staat een huis (waar nou Symen Knip in woont): dat noemde ze het steene huis. In dat huis deer was een kassie, en as het nou twaalf uren wier 's nachts, dan gong dat kassie van zelf open. Op een goeje keer zee het dochtertje, zoo'n opgeschoten meidje: "O, deer heb je Lord de Kappestijfster weer." Op iens kreeg ze een klap om er kop dat er...
Sa goed as ik it yn ‘t ûnthâld ha, sil ik de stoarje fen it Drylster tsjerkhôfspoek forhelje, sa ‘t ik it fortellen heard ha. Om 1830 hinne, wier der om it tsjerkhôf hinne in grêft, sadat it eins in eilântsje wier, en stie it mei de strjitte yn forbining troch in brechje, dat ôfslten wier mei in houten rafterstek. Nou gou doedestiids it sizzen, dat...
nl.verhalenbank.72430
De ouwe Henk van Zoele hier uit IJsselstein, het Koninkie, zoas die werd genoemd, die heb me wel is verteld, dat ie de mense heb hore zegge datte ze de weerwolf hadde gezien. Dat was in de griende in Kapel[1]. Daar had ie vroeger gewoond. [1] Lopikerkapel
Myn oer-beppe wie in dochter fan Douwe Tsjallings Reitsma. Dy Reitsma wenne op Great-Angterp, in pleats op 'e grins fan de âlde Parregeaster mar. Dy mar is nou ynpoldere. Fan dy man binne ûnderskate staeltsjes fan syn sterkens en fluggens bikend. Sa wie it ris hurdriden yn Makkum yn 1812 op 't séiis. Douwe Tsjallings die ek mei. Hy moast de eerste rit be...
Ik wenje oan in plantsoentsje. Op it plak fan dizze hûzen hat eartiids in kapel stien. Op 'e souder dêrfan wiene doe de forgaderings fan it Boalserter Nut, sa dy yn 'e “Rimen en Teltsjes fan de Halbertsma's neamd wurde. Mar op 'e fliering fan dizze kapel ha, oan de ôfbraek ta, twa geraemden stien - of hinge, dat wit ik net - fan in man en in frou. Der...
nl.verhalenbank.50545
Myn pake, greate Ale fan Boalsert, fortelde my: Yn myn jonkheit hat âlde Brecht fan ‘e Lytse Kampen it my sels ris in kear forteld. It wie in pûr bêst minske en tige bitrouber as hja op ‘e tekst kaem oer har buorwyfkes Jelke’ IJmkje en Janne’ Bet. Hja wiene doe noch jong en wennen nêst inoar. De hûzen stiene apart, mar de reinwettersbak brûkten hja...
nl.verhalenbank.50543
In forhael fan myn oer-beppe Lieuwkje Bangma dat ik fan myn mem heard ha. Yn 'e earste helft fan de 19e ieu, sa om 1830 hinne tink ik, wenne der yn Woarkum in keapman, dy, sa de minsken seine, tsjoene koe. Hy hjitte Lantinga en kaem wol by oerbeppe har mem oer de vlier. Myn oer-beppe wie berne yn 1825. Sa kaem Lantinga wol to kofjedrinken en helle dan...
nl.verhalenbank.50531
Heites âlden ha fyftich jier, fan ôf 1850, buorke op ‘Eeskwerd’ by Easterein. Heit en mem ha dêr wenne oan 't 1917 ta. In omke wie boer op ‘Jet’ by Britswerd. Op in kear fortelde omke heit, dat er in bulte lêst hie fan keallesykte. Hy hie in duvelbanner komme litten om de sykte út it keallehok to bannen. Heit hie der ek lêst mei. De duvelbanner is doe ek...
nl.verhalenbank.50522
Yn 'e Jutryp stiet in plaets, dy “de Dageraad” neamd wurdt. Op dy pleats wenne yn boer, hwerfan men sei, dat er in forboun mei de duvel hie. Hy sûpte slim. As der tiisdeis yn 'e seas fan 'e merk to Snits kaem, dronken en wol, dan gongen de hekken fan de oprit fansels foar him iepen.
nl.verhalenbank.50512
In fornimstich man In man, in kunstner, dief en skoaijer. Doe ‘t ik in skoaljonge wier fen sa ‘n jier of njoggen tsien, gyng myn heit, dy yn ‘t deistich libben winterdei slachte, maertiids bargekeapman en skieppeknipper en simmerdei mier wier, wol folle to meanen mei in man, dy ‘t ek forskate ambachten ûnder de tomme hie. Wy hiene as bern in tsjinsin yn...
nl.verhalenbank.50508
De zuster van moeder wonde ien Haldere, on de Kniepsen afweg. Ze hadden ’n heel oud huus. En de minse zeie, dat ’t erien spokte. Gin mins dörfde d’r ien te wonen. Mien moeders zuster wel. Die was nie bang. Op ’n keer kwam er ’n man. Die zei tegen mien tante: “Ge zit hier zo moi. Mar de minse zegge, daj hier nie kun blieve wone, umdat ’t er zo spok. Ik zal...
nl.verhalenbank.50477
Grötvoader zol mè zien gezin no Oosterbeek verhuze. Vör ’t wèrk. Hé’j het ’r ’n tied gewond. Hé’j kwam ien ’n viellaatje terech, da nie verhuurd kos worre. Ze nuumde dat ’t spookhuus. Den erste nach, da ze d’r ware, begos ’t al. Ze deje de deure op slot en gienge no bed. En toe hörde ze den hele nach ’t moppere van ’n man. Grötvoader ston op en gieng...
nl.verhalenbank.50225
Opten Dries wonde Groadus Mielder en nèven ’m wonde zien zwoager Jan Huting. Groadus gieng dood en wier begrave. Op ’n keer was Jan Huting on ’t hout hakke vör de kachel en zien zoon ston nèven’m. Opens zèj die: “Voader, kiek ’s nor ’t huus van ome Groadus. Die kiekt dör ’t raam hirrenopper [hier op aan]”. Jan Huting keek en zag ’t ok duidelijk. Gaauw...
nl.verhalenbank.50183
Op “Strûpenkeal” wenne letter in muoike. Se hjitte by ús Doaijemoai. Har earste man wie se fier de baes. Doe dy stoar wie se moai gau mei omke Hessel troud. Mar dy stie har! Se wie tige byleauwich en koe prachtich fortelle oer foartsjirmerij en so, sadat ús muoikesizzers de grize soms oer de grouwe gong. Sa b.g. dit: In feint wenne der al in pear jier;...
nl.verhalenbank.47026
Bie de “Kattevaete” an de Schuutkant op Aemstie woonde un zekere Maliepaard in een êêl klein oud uusje. Ie dee op z’n ouwe dag vee zakken stoppe in nog andere zokke karweitjes. As kleine jonges konne me die man vrêêd plaege. Dan wier ’n op ’t laoste kwaed in ik zie d’n nog voo m’n mit z’n vienger uutestoke in dan riep ‘n: “Aopen van jonges, passe julder...
Ik moat ek noch even fortelle fan de neikommelingen fan “de Wylde boerinne” uit de novelle fan master Holtrop. It wiene er trije, n.l. Sjoerd, Aukje en Anne. De earste beide wiene forgroeid en doe noch ûngetroud. Anne wie troud. Se wennen doe op twa pleatskes ticht by elkoar en wiene geweldich op jild gesteld. Sjoerd, en letter Aukje, gongen sels mei it...
SdV : Is 't ok zôô dat je hier vroeger bijgelôôf had ? Mr Bakker : Nou niet sô erg hier nee. Jao, die ouwere meñse, dat ik dan weet, die ouwe meñse die hoorde je daer nog wel 's over. Mvr Bakker : Jao maor weet jie waer dat wel hêêl erg was ? D'n overkant, de kante op van Zoidland en zo, daer was 't wel erg. Mr Bakker : Jao maor op Gouswaerd ok hoor. Mvr...
Doe ik sechtjin jier âld wie, wie ik op de fabryk en siet op e draeibank by in jonge man, dy myn ûnderbaes wie. Dy die him as tige ‘forlicht’ foar. Hy hie in frou en twa dochterkes. Mar by har yn e buert wenne in âlde frou, byneamd Matsen Blei. Fan dy frou wie dy ‘forlichte’ man gewoan bang. Hy neamde har in hekse. Dy moast men net yn e hûs hebbe. En om...
nl.verhalenbank.45787
Van mien voader heb ‘k wat heurd over ’n jankende hond. ’t Gebeurde ook in de Muzzel. Vader vertelde dan: “Op ’t stee van Tuun woonde vrouger’n S. Hai was kemies en vertrok loater wieder ’t land in. Joaren loater zat d’r zo nôu en dan ’n hond te janken veur ’t hoes. ’t Het wol ’n hoalf joar duurd. ’t Ding kwam nich alle doagen, man wol ’n half joar laonk...
0