Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
669 datasets found
Dutch Keywords: vertellen
Twa pearkes út Aldegea gongen ris nei Hinke Kaert ta to Nijebrêge. Hinke koe de takomst foarspelle. It wienen boeredochters, de fammen en ik tsjinne by de âlden fan de iene. Ik sliepte nachts ek by dy faem. Hja fortroude my altyd alles ta. Doe 't se by Hinke Kaert west wie fortelde se my har wederfaren. Hinke hie sein: Dêrstû mei trouste, dy moat ûnder...
In 't paardepad opzijgezet, van zuk soort dinge hoorde je vroeger veel. Dikwels genog gehoord, maar 't verhaal d'r van weet ik niet meer. Wat ik wel weet, dat is nou een overlevering van een ome, dat heb ik van een ome van me. Die wist anderhande te verhale. Kijk is, je had vroeger geen tillevisie en geen radio en toen wier d'r veel over dat soort dinge...
De ouwe Henk van Zoele hier uit IJsselstein, het Koninkie, zoas die werd genoemd, die heb me wel is verteld, dat ie de mense heb hore zegge datte ze de weerwolf hadde gezien. Dat was in de griende in Kapel[1]. Daar had ie vroeger gewoond. [1] Lopikerkapel
Ik heb is een zomer an 't hooie geweest met een boeredaggelder en die vertelde me, z'n vader hè, die heette Piet de Rottekeutel, tenminste zo werd ie genoemd en die was de weerwolf wel is tegegekomme. Dat was een grote zwarte hond. Dat beurde halverwege de Eiterse Steeg. Die grote zwarte hond sprong uit de linkse sloot passeerde voor 'm en dook toen weer...
Ik heb meer dan eens hore prate hier over koeie die niet afleverbaar ware. As de veekoper ze dan mee wou neme, dan stonge ze te zwete, te zwete. Dan moes je overlegge met diegene, die dat veroorzaakt had. De buurman of zo. Dan ware de koeie wel afleverbaar.
In Perk woue ze vroeger wel zegge, dat as een pruimeboom niet wou drage, dat je dan een dooie hond zo kort mogelijk onder de wortels van de boom mos begrave.
In Perkou wordt gezegd dat de toren op huie staat. Maar een kennis van me die an de restauratie van de toren heeft gewerkt, zee dat ze niks van dien aard hebben gevonden.
Ik heb vroeger wel is horen vertelle dat d'r onderaardse gange lope van Gouda tot in Beierse* toe. Dat ware gange van Jacoba van Beiere. Daar komt ok de naam 't Beierse Bos vandaan. *buurtschap halverwege tussen Gouda en Stolwijk
M'n grootvader was een bomenrooier in Harmelen. En die heb ik dikwels hore vertelle, je had daar een bepaalde plek, daar konde ze niet door de brug heen. 't Lag niet an de brug, 't lag niet an de grond. Maar d'r woonde vlakbij een vrouwgie en die had d'r de macht over, om een boot tege te houwe of te late gaan. Op een keer konde ze d'r ok weer niet...
De moeder van m'n vrouw, die komt uit Meerkerk. Die heb ik wel is hore vertelle, dat ze gezang in de lucht had gehoord. Maar meer weet ik daar over niet te vertelle.
Klaas oom ‘k Dèènke vake nog an Klaas oom die kon mooi vurtellen heur Dan was wijlen von Münchhausen hoaste nog een amateur Klaas oom zèèd “Ik scheut een haze dwars oaver een grote sloot Mar toe mos ik oaver ‘t water en die sprunk was wel wat groot Mar ik kwam an d’ oaverkàànte ‘k lagge op de boek ien ‘t grös En wat dach’ ie da ‘k doar zagge boordevol een...
nl.verhalenbank.50843
Myn heit fortelde my: Hy gyng mei notaris Ledeboer út Makkum to lânopnimmen as taxateur. Doe wie der 80 jier âld. Ledeboer wie in jong kearel en in bêste aeisiker. Se kamen foar in brede sleat. De âld boer sprongde der oer, mar Ledeboer roun gâns in ein om, om troch in hikke yn dat stik lân to kommen.
nl.verhalenbank.50551
Se sizze fan dizze D.Tsj. Reitsma, dat er as jong feint 22 foet sprong oer de flakke groun (sûnder springplank fansels!) en 14 foet mei in strontkret achter him oan. Ek, dat er by in ôfspitten heabult opfleane koe.
Myn oer-beppe wie in dochter fan Douwe Tsjallings Reitsma. Dy Reitsma wenne op Great-Angterp, in pleats op 'e grins fan de âlde Parregeaster mar. Dy mar is nou ynpoldere. Fan dy man binne ûnderskate staeltsjes fan syn sterkens en fluggens bikend. Sa wie it ris hurdriden yn Makkum yn 1812 op 't séiis. Douwe Tsjallings die ek mei. Hy moast de eerste rit be...
Myn pake, greate Ale fan Boalsert, fortelde my: Yn myn jonkheit hat âlde Brecht fan ‘e Lytse Kampen it my sels ris in kear forteld. It wie in pûr bêst minske en tige bitrouber as hja op ‘e tekst kaem oer har buorwyfkes Jelke’ IJmkje en Janne’ Bet. Hja wiene doe noch jong en wennen nêst inoar. De hûzen stiene apart, mar de reinwettersbak brûkten hja...
nl.verhalenbank.50543
Op it gemeintehûs fan Wymbritseradiel yn Snits is in âlde kaert. Dêr stiet it kleaster Nazareth noch op. Dat kleaster is nou fuort. It stie oan de noardkant fan de dyk nei Heech, in 400 m it lân yn. De minsken fortelle: it spûke dêr. Winterjounen, sa in 't healtsjuster, koene jo dêr in man tsjin komme sûnder holle.
nl.verhalenbank.50539
Dizze dingen ha ik sels meimakke. Mar der wurdt ek fan him forteld, dat er ris yn Hollån reizge en oanhâlden waerd fan in pear strúkrovers. Se fregen him hoe let it wie. “Dat sil ik jim fortelle” sei Hantsje. Hy grypte beide mannen tagelyk beet en smiet se elk oan in kant fan 'e wei yn 'e sleat.
Sterke Harmen, út it forhael fan it sûkerskip, Harmen Munniksma sa 't der folút hjitte, foer mei twa broers, hast like sterk en great as hy, op in skip, dat skulpen fan 'e sûgers helle. De Makkumers neamden it it reuzenskip. Sa fortelde my in famyljelid fan him, in de Haan út Makkum, hy koe sawn fjirder (in fjirder is plm 70 poun) ierpels tille, to witten...
nl.verhalenbank.50534
Japke Kloostra en Lammert Geerlings wennen de lêste jierren yn Drylts, oan de Geeuw. Se hie slim lijd oan in woune oan har foet. Japke kaem yn kennis mei in man út Assen. Dy man koe, trochdat er syn hânnen boppe sieke lichemsdielen hâldde, de minsken better meitsje. Frou Geerlings fortelde, dat dy man fiif en fjirtich kear by har west is en dat se doe...
nl.verhalenbank.50530
Heites âlden ha fyftich jier, fan ôf 1850, buorke op ‘Eeskwerd’ by Easterein. Heit en mem ha dêr wenne oan 't 1917 ta. In omke wie boer op ‘Jet’ by Britswerd. Op in kear fortelde omke heit, dat er in bulte lêst hie fan keallesykte. Hy hie in duvelbanner komme litten om de sykte út it keallehok to bannen. Heit hie der ek lêst mei. De duvelbanner is doe ek...
nl.verhalenbank.50522
0