Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
987 datasets found
Dutch Keywords: verdwijnen
An de Zunderdorper Gouw danste 's avonds zeven katte poot in poot. Deer spookte het, moet je wete. Nou gong iemand na Zunderdorp en most van heurlui mee danse. "Dat wil ik wel," zeidie. Dus hij gaf erlui een hand. "God, God," zei die, "wat heb jelui kouwe hande." Vort ware ze, omdat ie God gezeid had. Toe zag ie dat ze om een zilvere beker danste. Hij heb...
D'r ware mense, die lagge betoverd op bed. Dan moest dat op 't vuur, d'r moest iets verbrand worde. Dan kwam de duvelbander, die ging bidde. Onderwijl vertrok die boze geest.
nl.verhalenbank.72924
Sa goed as ik it yn ‘t ûnthâld ha, sil ik de stoarje fen it Drylster tsjerkhôfspoek forhelje, sa ‘t ik it fortellen heard ha. Om 1830 hinne, wier der om it tsjerkhôf hinne in grêft, sadat it eins in eilântsje wier, en stie it mei de strjitte yn forbining troch in brechje, dat ôfslten wier mei in houten rafterstek. Nou gou doedestiids it sizzen, dat...
nl.verhalenbank.72430
Vroeger, m’n jonge kind, kwamen de jongens van buiten ’s zaterdags ’s avonds naar ’t dorp, da’s [Amslag]. Ze bleven dan meestal bij d’ouwe Jane, da’ was ’t café van de weduwe Plateel, tot aan het sluuten van tien uren. En dan gingen ze terug naar huus. Enkele gingen in […] kant uit van de [vaal] en de [griete] en toen ze aan ‘t ende van de straten gekome...
Ja daar op de Val, daar was ‘t in die dagen een rare boel meneer en veel mensen kwamen in donkere nacht liever niet langs de Valpoort. Moeder, had ons eens verteld dat er [nauwe] de polder daar was een beroepsvisser, die heb ik zelf nog goed gekend he, op een nacht eens hele vreemde dingen meegemaakt hebt. De Valput, die kenne wel, die was in me...
M’n zus die lag op bed die was ziek en die haije wrat. En der kwame bij ons een man un Harense en die eh, “die wrat die willik wel kope”. “Kope?” zei me’n zus. “ja, dat willik kope”. En die kreeg er een halve stuiver veur, da was toen een ander soes, en eh, hij gaf me’n zus een halve stuiver en eh, verders niks meer. Die wrat was verkocht mar ze had die...
Myn pake, greate Ale fan Boalsert, fortelde my: Yn myn jonkheit hat âlde Brecht fan ‘e Lytse Kampen it my sels ris in kear forteld. It wie in pûr bêst minske en tige bitrouber as hja op ‘e tekst kaem oer har buorwyfkes Jelke’ IJmkje en Janne’ Bet. Hja wiene doe noch jong en wennen nêst inoar. De hûzen stiene apart, mar de reinwettersbak brûkten hja...
nl.verhalenbank.50543
Op it gemeintehûs fan Wymbritseradiel yn Snits is in âlde kaert. Dêr stiet it kleaster Nazareth noch op. Dat kleaster is nou fuort. It stie oan de noardkant fan de dyk nei Heech, in 400 m it lân yn. De minsken fortelle: it spûke dêr. Winterjounen, sa in 't healtsjuster, koene jo dêr in man tsjin komme sûnder holle.
nl.verhalenbank.50539
In forhael fan myn oer-beppe Lieuwkje Bangma dat ik fan myn mem heard ha. Yn 'e earste helft fan de 19e ieu, sa om 1830 hinne tink ik, wenne der yn Woarkum in keapman, dy, sa de minsken seine, tsjoene koe. Hy hjitte Lantinga en kaem wol by oerbeppe har mem oer de vlier. Myn oer-beppe wie berne yn 1825. Sa kaem Lantinga wol to kofjedrinken en helle dan...
nl.verhalenbank.50531
D’r was es ’n streuper. En die gieng d’r soaves wel es op uut, of ie iets onder schot kos kriege. Op ’n keer snordenie wer wa rond buten op ’t veld. Hé’j ziet wa. ’n Kat? ’n Hoas? Mar es rustig kieke. Ja heur: ’t is ’n hoas. Hé’j leit zien gewèr oan en schiet. Raak heur! Den hoas tölde over de kop. Hé’j had ’m dus wel goed gerak. Mar den hoas liep weg en...
Da deje ze vroeger wel, dör d’r ’n slek over hen te vrieve. ’t Was wel vies, da sliem van de slekke. Ik had den duum es ’n keer vol vratte. Moeder zèj: “Vriev ’r es met ’n slek over”. En ik deej ’t, al vond ik ’t vies. As ze mee ’n slek over de vratte gevreve hadde, stoke ze die op ’n höltje, da ien de grond wier gezet. As de slek helemol opgedreugd was,...
Wé’j, mien bruur en ik, moste boorde gon hoale bij Betje de striekster. Die wonde onder ’t gemeintehuus. We liepe terug dör de Nimwegse stroat. Onzen Hend zèj ienens: “Kiek, ’n zwarte kat, die vör ons uutlup”. Da leek nie bes. Zwarte katte ware nie te vertrouwe. Ik schupte durrum de kat van de weg af. En we hemmen ze nie mer gezien.
Iemand ging visse on de Woal op de erste krib onder den “bol”. Den bol was den onlegsteiger vör de bote. Op de kop van die krib brien duk ’n rooie lamp, dat de schippers ’r nie op zoue voare. Vöral bé’j hoog woater was dor gevoar vör. Ze nuumden ’t de roje luch. Doar ging de man visse. Hé’j hörde ’n stim uut ’t woater, die riep: Hier is de tied, woar is...
nl.verhalenbank.50395
Mien grötvoader en mien voader gienge duk same slachte langs de huze. Op ’n keer zoue ze nor de Kommerdiek. Ze liepen over den diek. Dor kwam ’n zwart ketje on en da liep vör hun uut. Grötvoader zej: “Vort kat”. Mar ’t ketje bleef vör ’m uutlope. Toe wier voader kwoad en zèj: “Toe, verrekte kat!” En hé’j noom ’t hakmes uutten doek en sloeg nor de kat. En...
nl.verhalenbank.49760
Want bij Bodegom een jaar of twintig geleeje was d'r êêntje in de kas. En ik staat taar zôô te kikke en 't wordt een beetje raar weer maor 't is nog wel licht en d'r kom inêêns een rond ding en dat gaat de kas in en dat gaat te kas weer ut en neemp twintug rame mee en gelik valle ze weg en dat ding is weg !
SdV : Hoe was dat verhaoltie as nou die vrouwe de regels hadde dan mosse ze deur de velde heen lôôpe voor de ripse ? Ja voor de rupse. Kool en veul rupse d'rin en as de vrouwe ongesteld waore dan ginge ze d'r deur dan doche ze da se weg ginge.
As ’t vroos, zaege ze ’s aevens dikkels lichjes in ’t riet in de buurte wi van Damme woonde. As ze d’r dan nae toe gienge, waere ze inêêns weg.
Sirjansland ’t Was in de zomer in ērg êêt wêêr, goed wêêr om te vissen. Da’s aoltied zō. Ma goed, ‘k zit di te vissen mit m’n bôôtje in “’t Diēpe Gat” bie Ouwerkerke, kort an d’n diek. An dien diek zat un êêrtje. In ’t begin zat ’n ma te kieken wa’k dee. Dat doe de mêêste. Ma goed, op ’t laoste komt ’n ni benee d’n diek. Ie zei: “Gaet nog a, vissertje?”...
In Staevenisse woonde un vint die mit de pak gieng, mee ellegoed. En as ’t dan van ’t êêne durp ni ’t andere gieng dan zat ‘r aoltied un vint achter op dat pak mit goed. Je kon ’n goed zie zitte as ’n z’n ôôd ommedraoide. Ie zei nooit niks. In a ‘t ’n dan bie un uus kwam wi die kaopman most weze, dan sprong die vint van dat pak goed in ie was dan inêêns weg.
Toe ‘k nog tuus was in Renisse, saeme mit m’n broer, ao m’n ’n knecht, Gert den Boer. Dêêr emmen toe aoles van elêêrd, m’n è nooit een betere knecht aod. ’t Was alêênig jammer dat ’n zō stokdôôf was. Ie kon ok mooi vertelle. Zō eit ‘n ’s een kêêr verteld over de koeien van Piet Blom uut “de Pitten”. Die liepe in de weie in ’s aeves moste die d’r uut ni...
0